choroba skóry o podłożu alergicznym

Choroby skóry o podłożu alergicznym to grupa schorzeń dermatologicznych, których wspólną cechą jest patogeneza związana z nieprawidłową reakcją układu immunologicznego na kontakt z alergenem. Najczęstsze z nich to atopowe zapalenie skóry (AZS), kontaktowe zapalenie skóry, pokrzywka oraz obrzęk naczynioruchowy.

Atopowe zapalenie skóry charakteryzuje się przewlekłym przebiegiem z okresami zaostrzeń i remisji, silnym świądem oraz typową lokalizacją zmian zależną od wieku pacjenta. W patomechanizmie kluczową rolę odgrywa dysfunkcja bariery naskórkowej, nieprawidłowa odpowiedź komórkowa oraz nadprodukcja IgE. Leczenie AZS obejmuje odbudowę bariery naskórkowej, kontrolę stanu zapalnego oraz identyfikację i eliminację czynników zaostrzających.

Kontaktowe zapalenie skóry dzieli się na alergiczne (ACD) i z podrażnienia (ICD). W alergicznym kontaktowym zapaleniu skóry kluczową rolę odgrywa reakcja nadwrażliwości typu opóźnionego (typ IV), rozwijająca się po kontakcie z alergenem u osób wcześniej uczulonych. Diagnostyka opiera się na testach płatkowych, a podstawą leczenia jest identyfikacja i eliminacja alergenu.

Pokrzywka alergiczna charakteryzuje się występowaniem bąbli pokrzywkowych – uniesionego, obrzękowego, często świądowego wykwitu o różnej wielkości, otoczonego rumieniem. W patogenezie istotną rolę odgrywa uwalnianie mediatorów z komórek tucznych, w tym histaminy. W leczeniu stosuje się leki przeciwhistaminowe, a w przypadkach opornych – omalizumab lub cyklosporynę.