zespół końskiego ogona

Zespół końskiego ogona (cauda equina syndrome, CES) to stan neurologiczny spowodowany uciskiem i/lub niedokrwieniem korzeni nerwowych końskiego ogona, czyli wiązki nerwów rdzeniowych znajdujących się w dolnej części kanału kręgowego. Nerwy te są odpowiedzialne za unerwienie dolnych kończyn, pęcherza moczowego, jelit oraz narządów płciowych.

Najczęstszą przyczyną zespołu końskiego ogona jest centralna przepuklina krążka międzykręgowego w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, ale może być również skutkiem urazu, guza, stenozy kanału kręgowego, infekcji lub krwiaka. Objawy obejmują ból dolnej części pleców, dwustronne rwa kulszową, zaburzenia czucia w okolicy siodełkowej, dysfunkcję pęcherza i jelit (zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu lub stolca) oraz osłabienie mięśni kończyn dolnych.

Zespół końskiego ogona stanowi nagły przypadek neurologiczny wymagający pilnej interwencji chirurgicznej. Wczesna dekompresja nerwów, najczęściej poprzez zabieg discektomii lub laminektomii, przeprowadzona w ciągu 48 godzin od wystąpienia objawów, znacząco zwiększa szanse na przywrócenie prawidłowej funkcji neurologicznej. Opóźnienie leczenia może prowadzić do trwałych deficytów neurologicznych, w tym nietrzymania moczu i stolca oraz zaburzeń funkcji seksualnych.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl