zatrucie substancjami leczniczymi
Zatrucie substancjami leczniczymi to stan patologiczny organizmu powstający w wyniku przyjęcia leku w dawce przekraczającej maksymalną dawkę terapeutyczną lub kumulacji leku w organizmie. Może wystąpić zarówno jako skutek celowego przedawkowania (np. w celach samobójczych), jak i przypadkowego (np. u dzieci) czy też jatrogennego (np. niewłaściwe dawkowanie przez personel medyczny).
Objawy zatrucia są zależne od rodzaju substancji leczniczej i mogą obejmować zaburzenia świadomości, zaburzenia oddychania, zaburzenia rytmu serca, hipotensję, drgawki czy niewydolność narządową. Szczególnie niebezpieczne są zatrucia lekami przeciwbólowymi (np. paracetamolem powodującym uszkodzenie wątroby), lekami psychotropowymi, kardiologicznymi oraz przeciwcukrzycowymi.
Diagnostyka zatruć obejmuje wywiad (jeśli możliwy), badania laboratoryjne ukierunkowane na oznaczenie stężenia leku we krwi, badania toksykologiczne oraz ocenę funkcji narządów potencjalnie uszkodzonych przez lek. Leczenie jest wielokierunkowe i obejmuje eliminację niewchłoniętej substancji (płukanie żołądka, węgiel aktywowany), przyspieszenie eliminacji wchłoniętej substancji, podanie swoistego antidotum (jeśli dostępne) oraz leczenie objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe.
W przypadku ciężkich zatruć konieczna może być hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii. Rokowanie zależy od rodzaju i ilości przyjętej substancji, czasu jaki upłynął od zatrucia do podjęcia leczenia oraz od chorób współistniejących. Ważnym elementem profilaktyki zatruć jest edukacja pacjentów w zakresie prawidłowego dawkowania i przechowywania leków, szczególnie w gospodarstwach domowych z małymi dziećmi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Risperidone Teva 37,5 mg
Przedawkowanie rysperydonu w postaci pozajelitowej (Risperidone Teva, 37,5 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu) jest rzadsze niż w przypadku form doustnych, jednak może prowadzić do poważnych objawów klinicznych wynikających z nasilenia działania farmakologicznego leku. Do najczęstszych objawów należą zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (senność, sedacja, objawy pozapiramidowe), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, niedociśnienie) oraz groźne zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes. Mechanizmy tych objawów obejmują blokadę receptorów dopaminergicznych i serotoninergicznych, wpływ na układ autonomiczny oraz kanały jonowe mięśnia sercowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu paroksetyny. W każdym przypadku przedawkowania należy rozważyć możliwość zatrucia wielolekowego.
antidotum, drgawki, drogi oddechowe, działanie farmakologiczne, farmakokinetyka, kanały jonowe, leczenie antycholinergiczne, leczenie przedawkowania, leki sympatykomimetyczne, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, odstęp QT, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, postać depot, postać pozajelitowa, postępowanie resuscytacyjne, próg drgawkowy, przedawkowanie, przedłużone uwalnianie, receptory dopaminergiczne, rekonstytucja, tachykardia, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniowa, zapis elektrokardiograficzny, zatrucie substancjami leczniczymi - Leksykon leków
Przedawkowanie – Doxylamina Polpharma 25 mg
Przedawkowanie doksylaminy wodorobursztynianu manifestuje się szerokim spektrum objawów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (senność, pobudzenie, majaczenie, drgawki, śpiączka przy dawkach około 25 mg/kg mc.), objawy przeciwcholinergiczne (rozszerzone źrenice, suchość w ustach), zaburzenia sercowo-naczyniowe (tachykardia, nadciśnienie, arytmie, niedociśnienie), a także objawy żołądkowo-jelitowe i oddechowe. Najpoważniejszym powikłaniem jest rabdomioliza, obserwowana przy dawkach około 13 mg/kg mc., mogąca prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Całkowite ustąpienie objawów następuje zwykle w ciągu 24-48 godzin, a dawki toksyczne przekraczają około 100-krotnie zakres terapeutyczny. Śmiertelność w ciężkich przypadkach rabdomiolizy wynosi około 5%, jednak większość przypadków ma łagodny przebieg.
alkalizacja moczu, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, doksylaminy wodorobursztynian, fenylefryna, hemodializa, hemofiltracja, kinaza kreatynowa, leki obkurczające naczynia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, noradrenalina, objawy przeciwcholinergiczne, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, rabdomioliza, rozszerzenie źrenic, śpiączka, tachykardia, wymuszona diureza, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zatrucie substancjami leczniczymi