perfuzja podwsierdziowa

Perfuzja podwsierdziowa to proces przepływu krwi przez warstwę mięśnia sercowego znajdującą się bezpośrednio pod wsierdziem (endocardium), czyli najbardziej wewnętrzną warstwą wyściełającą jamy serca. Jest to obszar szczególnie wrażliwy na niedokrwienie, ponieważ znajduje się najdalej od naczyń wieńcowych, które biegną po zewnętrznej powierzchni serca.

Zaburzenia perfuzji podwsierdziowej są wczesnym wskaźnikiem niedokrwienia mięśnia sercowego. W warunkach fizjologicznych przepływ krwi w tym obszarze jest najmniejszy w porównaniu do pozostałych warstw miokardium, co czyni go najbardziej podatnym na niedokrwienie podczas zwiększonego zapotrzebowania na tlen lub zmniejszonego dopływu krwi.

Diagnostyka perfuzji podwsierdziowej jest możliwa dzięki obrazowaniu rezonansu magnetycznego serca (CMR) z kontrastem, scyntygrafii perfuzyjnej oraz tomografii komputerowej. Zaburzenia perfuzji podwsierdziowej mogą występować w przebiegu choroby wieńcowej, przerostu mięśnia sercowego, kardiomiopatii i innych patologii sercowo-naczyniowych.

Poprawa perfuzji podwsierdziowej jest istotnym celem leczenia w chorobie niedokrwiennej serca. Osiąga się ją poprzez rewaskularyzację (PCI lub CABG), leczenie farmakologiczne (m.in. beta-blokery, blokery kanału wapniowego, azotany) oraz kontrolę czynników ryzyka sercowo-naczyniowego. Monitorowanie perfuzji podwsierdziowej stanowi wartościowe narzędzie w ocenie skuteczności terapii.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl