endogenny neuroprzekaźnik
Endogenny neuroprzekaźnik (endogeniczny neurotransmiter) to naturalnie występująca w organizmie substancja chemiczna, która przenosi sygnały pomiędzy komórkami nerwowymi (neuronami) poprzez synapsy. W przeciwieństwie do egzogennych neuroprzekaźników, które są wprowadzane do organizmu z zewnątrz, endogenne neuroprzekaźniki są produkowane przez własne komórki organizmu.
Do głównych endogennych neuroprzekaźników zaliczamy: acetylocholinę, aminy biogenne (dopaminę, noradrenalinę, serotoninę, histaminę), aminokwasy (glutaminian, GABA, glicynę), neuropeptydy (endorfiny, substancję P) oraz inne związki jak ATP czy tlenek azotu. Każdy z tych neuroprzekaźników pełni specyficzne funkcje w układzie nerwowym, wpływając na różne aspekty funkcjonowania organizmu – od kontroli motorycznej, przez regulację nastroju, po procesy poznawcze.
Zaburzenia w syntezie, uwalnianiu lub działaniu endogennych neuroprzekaźników leżą u podłoża wielu chorób neurologicznych i psychiatrycznych, takich jak choroba Parkinsona (niedobór dopaminy), depresja (zaburzenia serotoniny, noradrenaliny), schizofrenia (dysfunkcja układu dopaminergicznego i glutaminergicznego) czy epilepsja (zaburzenia równowagi między GABA a glutaminianem). Leki działające na układy neuroprzekaźnikowe stanowią podstawę farmakoterapii tych schorzeń.