zespół przedmiesiączkowy

Zespół przedmiesiączkowy (PMS – premenstrual syndrome) to zbiór objawów fizycznych, emocjonalnych i behawioralnych, występujących w drugiej fazie cyklu miesiączkowego, zazwyczaj 7-10 dni przed miesiączką, które ustępują wraz z jej rozpoczęciem. Dotyka on od 30% do 80% kobiet w wieku reprodukcyjnym, przy czym u około 5-8% objawy są na tyle nasilone, że znacząco obniżają jakość życia (wówczas mówimy o przedmiesiączkowym zaburzeniu dysforycznym – PMDD).

W patofizjologii PMS kluczową rolę odgrywają wahania stężeń hormonów płciowych, szczególnie estrogenu i progesteronu, które wpływają na neuroprzekaźniki (m.in. serotoninę, GABA) oraz gospodarkę wodno-elektrolitową. Objawy fizyczne obejmują bolesność piersi, wzdęcia, bóle głowy, zmęczenie i bóle stawowo-mięśniowe. W sferze psychicznej charakterystyczne są: drażliwość, wahania nastroju, lęk, problemy z koncentracją i zaburzenia snu.

Diagnostyka PMS opiera się na prospektywnej ocenie objawów przez co najmniej dwa cykle miesiączkowe, z wyraźnym ich występowaniem w fazie lutealnej i ustępowaniem w fazie folikularnej. W leczeniu stosuje się zarówno modyfikację stylu życia (regularna aktywność fizyczna, zbilansowana dieta, techniki redukcji stresu), jak i farmakoterapię (NLPZ, doustne środki antykoncepcyjne, SSRI). W przypadkach opornych na leczenie można rozważyć supresję owulacji przy pomocy analogów GnRH.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl