preparat przeciwpsychotyczny

Preparat przeciwpsychotyczny (neuroleptyk) to lek stosowany głównie w leczeniu zaburzeń psychotycznych, takich jak schizofrenia, choroba afektywna dwubiegunowa czy psychozy organiczne. Działanie tych leków opiera się przede wszystkim na blokowaniu receptorów dopaminergicznych, głównie receptora D2, co prowadzi do redukcji objawów wytwórczych (halucynacji, urojeń).

Leki przeciwpsychotyczne dzieli się na dwie główne grupy: klasyczne (pierwszej generacji) oraz atypowe (drugiej generacji). Neuroleptyki klasyczne, takie jak haloperidol czy chlorpromazyna, charakteryzują się silnym działaniem przeciwpsychotycznym, ale mogą powodować nasilone objawy pozapiramidowe. Leki atypowe (np. olanzapina, kwetiapina, risperidon) mają szerszy profil działania receptorowego, obejmujący także receptory serotoninergiczne, co przekłada się na lepszą skuteczność wobec objawów negatywnych oraz mniejsze ryzyko działań niepożądanych.

Główne wskazania do stosowania preparatów przeciwpsychotycznych obejmują leczenie schizofrenii, zaburzeń schizoafektywnych, epizodów maniakalnych, psychoz organicznych oraz stanów pobudzenia psychoruchowego. Coraz częściej leki te znajdują zastosowanie w leczeniu zaburzeń zachowania w przebiegu otępienia, zaburzeń osobowości czy ciężkich przypadków zespołu Tourette’a.

Najczęstsze działania niepożądane leków przeciwpsychotycznych to objawy pozapiramidowe (parkinsonizm polekowy, akatyzja, dystonia), objawy antycholinergiczne (suchość w ustach, zaburzenia widzenia), sedacja, przyrost masy ciała i zaburzenia metaboliczne. Rzadziej występują zaburzenia hormonalne, złośliwy zespół neuroleptyczny oraz wydłużenie odstępu QT, które może prowadzić do groźnych arytmii.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl