Zanacodar
Zanacodar to lek przeciwnadciśnieniowy należący do grupy antagonistów receptora angiotensyny II (ARB). Jego głównym składnikiem aktywnym jest losartan, który selektywnie blokuje wiązanie angiotensyny II z receptorami AT1, hamując tym samym skurcz naczyń krwionośnych i wydzielanie aldosteronu.
Mechanizm działania Zanacodaru polega na blokowaniu układu renina-angiotensyna-aldosteron, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, zmniejszenia oporu obwodowego i w konsekwencji obniżenia ciśnienia tętniczego. Lek ten jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz jako nefroprotekcja u pacjentów z cukrzycą typu 2 i mikroalbuminurią.
W przeciwieństwie do inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), Zanacodar rzadziej wywołuje suchy kaszel jako działanie niepożądane, co czyni go alternatywą dla pacjentów nietolerujących leków z grupy ACE-I. Typowe dawkowanie rozpoczyna się od 50 mg raz dziennie, z możliwością zwiększenia do 100 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Zanacodar 40 mg
Lek Zanacodar zawiera telmisartan w dawkach 40 mg i 80 mg, stosowany głównie w terapii nadciśnienia tętniczego oraz w celu zmniejszenia chorobowości sercowo-naczyniowej. Profil bezpieczeństwa telmisartanu jest dobrze poznany i porównywalny z placebo pod względem częstości działań niepożądanych (41,4% vs 43,9%). Do rzadkich, ale potencjalnie ciężkich działań niepożądanych należą reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy (częstość ≥1/10 000 do <1/1000) oraz ostra niewydolność nerek (≥1/1000 do <1/100). W badaniu PRoFESS odnotowano zwiększoną częstość posocznicy, w tym przypadki śmiertelne, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z unormowanym ciśnieniem tętniczym stosujących telmisartan w profilaktyce sercowo-naczyniowej. Ponadto, obserwowano niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia czynności wątroby (częściej u pacjentów japońskiego pochodzenia), a także bardzo rzadkie przypadki śródmiąższowej choroby płuc.
bradykardia, duszność, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, kreatynina, kwas moczowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, osutka polekowa, posocznica, reakcja anafilaktyczna, rwa kulszowa, śródmiąższowa choroba płuc, tachykardia, telmisartan, toksyczna osutka skórna, trombocytopenia, zaburzenia wątroby, Zanacodar, zapalenie gardła, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ścięgien, zapalenie zatok - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zanacodar 40 mg
Przedawkowanie telmisartanu, substancji czynnej leku Zanacodar (dostępnego w dawkach 40 mg i 80 mg), wiąże się z ryzykiem poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego oraz niewydolności nerek. Dominującymi objawami klinicznymi są niedociśnienie tętnicze, które może prowadzić do wstrząsu, tachykardia lub bradykardia, zawroty głowy oraz wzrost stężenia kreatyniny w surowicy, wskazujący na upośledzenie funkcji nerek. W ciężkich przypadkach może rozwinąć się ostra niewydolność nerek, wymagająca terapii nerkozastępczej. Telmisartan nie jest usuwany przez hemodializę, co ogranicza możliwości eliminacji leku z organizmu.
bilans wodno-elektrolitowy, bradykardia, elektrolity, hemodializa, leki wazopresyjne, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, stężenie kreatyniny, tachykardia, telmisartan, terapia nerkozastępcza, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenia hemodynamiczne, Zanacodar, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zanacodar 80 mg
Zanacodar to lek zawierający telmisartan w dawkach 40 mg oraz 80 mg, dostępny w formie białych lub lekko żółtawych tabletek o podłużnym kształcie. Telmisartan jest antagonistą receptora angiotensyny II, stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego. Ważnym aspektem jest zawartość sodu w preparacie: tabletka 40 mg zawiera 3,4 mg sodu, a tabletka 80 mg 6,7 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Lek zawiera również substancje pomocnicze takie jak powidon, meglumina, wodorotlenek sodu, mannitol, stearynian magnezu oraz krospowidon, które wpływają na stabilność, rozpuszczalność i rozpad tabletki.
antagonista receptora angiotensyny II, blister Aluminium/Aluminium, dieta niskosodowa, krospowidon, mannitol, meglumina, niezgodność farmaceutyczna, powidon, regulacja pH, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, telmisartan, wodorotlenek sodu, Zanacodar