pomiar sztywności wątroby
Pomiar sztywności wątroby to nieinwazyjna metoda diagnostyczna służąca do oceny stopnia włóknienia wątroby, które jest kluczowym wskaźnikiem zaawansowania chorób tego narządu. Współcześnie wykorzystuje się kilka technik pomiaru, przy czym najpopularniejsze to elastografia przejściowa (FibroScan), elastografia falą poprzeczną (SWE) oraz rezonans magnetyczny elastografii (MRE).
FibroScan to najczęściej stosowana metoda, polegająca na pomiarze prędkości rozchodzenia się fali ultradźwiękowej w tkance wątrobowej. Wynik podawany jest w kilopaskalach (kPa) i koreluje ze stopniem włóknienia według skali METAVIR, gdzie wartości powyżej 12,5 kPa sugerują marskość (F4). Metoda ta charakteryzuje się wysoką dokładnością, szczególnie w wykrywaniu zaawansowanego włóknienia i marskości wątroby.
Pomiar sztywności wątroby znajduje zastosowanie w monitorowaniu przebiegu przewlekłych chorób wątroby, takich jak wirusowe zapalenia wątroby, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby (NAFLD), alkoholowa choroba wątroby czy choroby autoimmunologiczne. Metoda pozwala na śledzenie progresji włóknienia oraz ocenę skuteczności terapii przeciwwirusowej lub przeciwzapalnej.
Ograniczenia metody obejmują mniejszą dokładność u pacjentów z otyłością, wodobrzuszem, ostrym zapaleniem wątroby lub zastojem żółci. W takich przypadkach zaleca się interpretację wyników w kontekście klinicznym oraz ewentualne uzupełnienie diagnostyki o biopsję wątroby, która pozostaje złotym standardem w ocenie zaawansowania włóknienia wątrobowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Ostre niewydolność wątroby – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Ostra niewydolność wątroby (ALF) to zespół kliniczny o wysokim ryzyku śmiertelności bez przeszczepienia. Kluczowa jest dokładna ocena prognostyczna, wykorzystująca m.in. kryteria Clichy i King’s College Hospital (KCH), choć ich zastosowanie jest ograniczone przez dostępność i czułość. W ALF wywołanej paracetamolem, złe rokowanie wiąże się z pH tętniczym <7,3, PT >100 s lub kreatyniną >300 μg/ml (3,4 mg/dl). W ALF niezwiązanej z paracetamolem, PT >100 s oraz co najmniej trzy z pięciu kryteriów (wiek <10 lub >40 lat, etiologia non-A/non-B, czas żółtaczki >7 dni, PT >50 s, bilirubina >300 μmol/L) wskazują na zły prognostyk. Modele MELD (>23,5) i jego modyfikacje (CATCH-LIFE-MELD, MELD-complication) poprawiają ocenę ryzyka, zwłaszcza w ACLF. Skala CLIF-SOFA przewyższa MELD pod względem czułości, swoistości i AUROC, a jej wersja pediatryczna (pCLIF-SOFA) jest lepsza niż PELD/MELD u dzieci z ALF. Dynamiczna ocena zmian parametrów prognostycznych w ciągu pierwszych dni hospitalizacji dostarcza dokładniejszych informacji o rokowaniu niż pojedyncze pomiary wyjściowe.
amoniak, bilirubina całkowita, Classification and Regression Tree, czas protrombinowy, elastografia wątroby, encefalopatia wątrobowa, koagulopatia, kreatynina, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, Model for End-Stage Liver Disease, niewydolność nerek, obrzęk mózgu, ostra niewydolność wątroby, piorunująca niewydolność wątroby, pole pod krzywą ROC, pomiar sztywności wątroby, przeszczepienie wątroby, samoistne bakteryjne zapalenie otrzewnej, sarkopenia, skala CLIF-SOFA, zatrucie paracetamolem, zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych - Leksykon chorób i schorzeń
Autoimmunologiczne zapalenie wątroby – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Autoimmunologiczne zapalenie wątroby (AIH) jest przewlekłą chorobą charakteryzującą się immunologicznym uszkodzeniem miąższu wątroby, które bez leczenia prowadzi do 10-letniego przeżycia na poziomie około 50%, natomiast terapia zwiększa je powyżej 90%. Kluczowymi czynnikami prognostycznymi są obecność marskości wątroby (10-letnie przeżycie bez przeszczepu wynosi 94% u pacjentów bez marskości, 79% u z wyrównaną marskością i 44% u z niewyrównaną marskością), wiek rozpoznania (gorsze rokowanie u pacjentów <18 lat), obecność przeciwciał SLA/LP oraz poziomy trójglicerydów (TG ≤0,95 mmol/L wiąże się z gorszym przeżyciem, HR=3,79, 95% CI: 1,53-9,42). Wczesna odpowiedź biochemiczna, definiowana normalizacją aminotransferaz i IgG, jest kluczowa dla dobrego rokowania, a niekompletna normalizacja ALT po 6 miesiącach koreluje z gorszymi wynikami. Dodatkowo, poziomy ferrytyny i IgG w surowicy stanowią predyktory odpowiedzi na leczenie, co może ułatwić stratifikację ryzyka i decyzje terapeutyczne.
aminotransferazy, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, hipergammaglobulinemia, homeostaza żelaza, immunoglobulina G, inhibitory kalcyneuryny, marskość niewyrównana, marskość wątroby, marskość wyrównana, nadciśnienie wrotne, niewydolność wątroby, pomiar sztywności wątroby, progresja włóknienia, przeszczepienie wątroby, standaryzowany współczynnik umieralności, testy wątrobowe, transplantacja