przedawkowanie składników aktywnych
Przedawkowanie składników aktywnych w preparatach leczniczych stanowi poważny problem kliniczny, mogący prowadzić do szeregu powikłań, a w skrajnych przypadkach nawet do śmierci pacjenta. Zjawisko to dotyczy zarówno leków wydawanych na receptę, jak i dostępnych bez recepty, suplementów diety oraz preparatów ziołowych.
Konsekwencje przedawkowania są ściśle uzależnione od rodzaju substancji aktywnej, przyjętej dawki oraz indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek, masa ciała, stan funkcji wątroby i nerek czy współistniejące choroby. Szczególnie niebezpieczne jest przedawkowanie leków o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak digoksyna, warfaryna, lit czy teofilina, gdzie granica między dawką terapeutyczną a toksyczną jest bardzo wąska.
W praktyce klinicznej najczęściej spotykamy się z przedawkowaniem paracetamolu, niesteroidowych leków przeciwzapalnych, benzodiazepin, opioidów oraz leków przeciwdepresyjnych. Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych, ograniczenie wchłaniania substancji (płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego), zastosowanie swoistych antidotów (jeśli są dostępne) oraz leczenie objawowe i podtrzymujące.
Szczególnej uwagi wymagają grupy zwiększonego ryzyka: osoby starsze (ze względu na wielochorobowość i polipragmazję), dzieci (z powodu różnic w metabolizmie leków) oraz pacjenci z niewydolnością wątroby i nerek (ze względu na zaburzony metabolizm i wydalanie leków). Dla tych grup pacjentów standardowe dawkowanie często wymaga modyfikacji, a ryzyko przedawkowania nawet przy stosowaniu zalecanych dawek może być zwiększone.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – BiotinoZin 10 mg + 25 mg Zn2+
BiotinoZin to preparat zawierający 10 mg biotyny oraz 25 mg jonów cynku w formie cynku glukonianu w jednej tabletce. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na biotynę, cynk lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (97,99 mg/tabletkę), co jest istotne u pacjentów z ciężką nietolerancją laktozy. Ponadto, stosowanie BiotinoZin jest niewskazane u pacjentów przyjmujących jednocześnie inne preparaty zawierające biotynę i/lub cynk, ze względu na ryzyko przedawkowania i potencjalnych działań niepożądanych wynikających z nadmiernej kumulacji tych składników.
biotyna, cynk glukonian, działania niepożądane, kumulacja składników aktywnych, laktoza jednowodna, linia podziału tabletki, modyfikacja dawkowania, nadwrażliwość na substancje czynne, nietolerancja laktozy, postać farmaceutyczna, preparat leczniczy, preparaty wielowitaminowe, przedawkowanie składników aktywnych, reakcja nadwrażliwości, reakcja uczuleniowa, redukcja dawki, substancje pomocnicze, suplement diety - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Herbapect (498 mg + 348 mg + 87 mg)/5 ml
Herbapect to syrop o składzie (498 mg + 349 mg + 87 mg)/5 ml, zawierający wyciąg z ziela tymianku, nalewkę z korzenia pierwiosnka lekarskiego oraz sulfogwajakol, wykazujący działanie wykrztuśne i przeciwkaszlowe. Dorośli powinni stosować dawkę 5 ml 3-4 razy na dobę, maksymalnie do 20 ml/dobę, podając lek po posiłku w celu minimalizacji działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Dzieci powyżej 4 lat i młodzież do 18 lat otrzymują 2,5 ml 3-4 razy na dobę, z zachowaniem co najmniej 4-godzinnych odstępów między dawkami, maksymalnie do 10 ml/dobę. Preparatu nie zaleca się stosować u dzieci poniżej 4 roku życia ze względu na brak danych bezpieczeństwa oraz zawartość etanolu (6,4-9,0% V/V, co odpowiada 356,85 mg etanolu w 5 ml syropu).
choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, działania niepożądane przewodu pokarmowego, działanie przeciwkaszlowe, działanie wykrztuśne, lek złożony, nietolerancja fruktozy, objawy niepożądane, padaczka, pierwiosnek lekarski, podrażnienie błony śluzowej żołądka, przedawkowanie składników aktywnych, składniki roślinne, sulfogwajakol, uzależnienie od alkoholu, wyciąg z tymianku, zawartość etanolu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sapoven T 200 mg + 20 mg
Przedawkowanie leku Sapoven T, zawierającego 200 mg trokserutyny oraz 20 mg glikozydów trójterpenowych (w przeliczeniu na bezwodną escynę) z wyciągu suchego z nasion kasztanowca, nie jest dobrze udokumentowane pod kątem specyficznych objawów klinicznych. Dotychczas nie zaobserwowano charakterystycznych symptomów toksyczności ani dla trokserutyny, ani dla wyciągu z nasion kasztanowca. W przypadku dużego przedawkowania mogą wystąpić niespecyficzne zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, co wymaga rozcieńczenia substancji aktywnych w świetle jelit. Brak jest precyzyjnie określonych dawek toksycznych, co utrudnia jednoznaczną ocenę ryzyka klinicznego.