powierzchniowy rak pęcherza moczowego

Powierzchniowy rak pęcherza moczowego (inaczej rak nieinwazyjny lub nienaciekający mięśniówki) obejmuje zmiany nowotworowe ograniczone do nabłonka urotelialnego (Ta) lub naciekające blaszkę właściwą błony śluzowej (T1), a także raka in situ (Tis). Stanowi około 70-80% wszystkich pierwotnie rozpoznawanych nowotworów pęcherza moczowego.

Diagnostyka powierzchniowego raka pęcherza moczowego opiera się na cystoskopii z biopsją lub resekcją przezcewkową (TURBT), która ma zarówno charakter diagnostyczny, jak i terapeutyczny. Badanie histopatologiczne materiału pooperacyjnego umożliwia określenie stopnia zaawansowania oraz złośliwości nowotworu, co ma kluczowe znaczenie dla dalszego postępowania.

Leczenie powierzchniowego raka pęcherza moczowego obejmuje przede wszystkim resekcję przezcewkową (TURBT) z następczą immunoterapią dopęcherzową BCG lub chemioterapią dopęcherzową (najczęściej z użyciem mitomycyny C). Wybór terapii uzupełniającej zależy od czynników ryzyka nawrotu i progresji, takich jak wielkość i liczba guzów, stopień złośliwości histologicznej, obecność raka in situ czy częstość nawrotów.

Pacjenci z powierzchniowym rakiem pęcherza moczowego wymagają regularnego nadzoru z cystoskopią kontrolną, której częstotliwość zależy od grupy ryzyka. Nawroty choroby występują u około 50-70% pacjentów, a u 10-30% dochodzi do progresji do postaci naciekającej mięśniówkę, co wiąże się z istotnie gorszym rokowaniem i koniecznością radykalnego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl