dysplazja zastawki płucnej

Dysplazja zastawki płucnej to wrodzona wada serca charakteryzująca się nieprawidłową budową płatków zastawki tętnicy płucnej, które są zazwyczaj pogrubione, usztywnione i mogą być nieprawidłowo połączone. Skutkuje to utrudnionym przepływem krwi z prawej komory do tętnicy płucnej, co prowadzi do jej zwężenia (stenozy).

W obrazie klinicznym dominują objawy zależne od stopnia zwężenia zastawki – od łagodnych form bezobjawowych, po ciężkie przypadki manifestujące się sinicą, dusznością, zmęczeniem i zaburzeniami rozwoju u dzieci. W ciężkich postaciach może wystąpić niewydolność prawokomorowa serca oraz nagłe zatrzymanie krążenia.

Diagnostyka dysplazji zastawki płucnej obejmuje badanie echokardiograficzne, które jest podstawowym narzędziem diagnostycznym, oraz badania dodatkowe: EKG, RTG klatki piersiowej, a czasami cewnikowanie serca. Leczenie zależy od nasilenia wady i może obejmować interwencje przezskórne (walwuloplastyka balonowa) lub chirurgiczną korekcję (walwulotomia, wymiana zastawki).

Rokowanie w przypadku dysplazji zastawki płucnej zależy od stopnia nasilenia wady, obecności innych wad wrodzonych serca oraz momentu podjęcia leczenia. Pacjenci po korekcji wymagają regularnej kontroli kardiologicznej ze względu na możliwość nawrotu zwężenia lub rozwoju niedomykalności zastawki płucnej w późniejszym okresie.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl