ciężkie działania niepożądane skórne

Ciężkie działania niepożądane skórne (SCAR – Severe Cutaneous Adverse Reactions) to grupa poważnych reakcji polekowych charakteryzujących się istotnymi zmianami skórnymi, które często wiążą się z wysoką śmiertelnością i chorobowością. Do głównych zespołów zalicza się: zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczną nekrolizę naskórka (TEN), ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP) oraz reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS).

Patogeneza SCAR obejmuje reakcje immunologiczne, najczęściej typu IV według klasyfikacji Gella i Coombsa, gdzie dochodzi do aktywacji limfocytów T cytotoksycznych i uwalniania cytokin prozapalnych. Główne leki wywołujące te reakcje to: leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina, lamotrygina), allopurynol, sulfonamidy, niesteroidowe leki przeciwzapalne oraz niektóre antybiotyki.

Diagnostyka SCAR opiera się na wywiadzie, obrazie klinicznym oraz badaniach histopatologicznych. W przypadku SJS/TEN charakterystyczna jest rozległa martwica naskórka i błon śluzowych, w DRESS występuje wysypka polimorficzna z eozynofilią i zajęciem narządów wewnętrznych, a AGEP cechuje się ostrą, sterylną osutkę krostkową i gorączką.

Leczenie polega przede wszystkim na natychmiastowym odstawieniu leku wywołującego reakcję oraz intensywnym leczeniu wspomagającym. W przypadku SJS/TEN często konieczna jest opieka na oddziale oparzeń. Stosuje się również leczenie immunosupresyjne (glikokortykosteroidy, cyklosporynę, immunoglobuliny dożylne), choć skuteczność tych metod pozostaje przedmiotem dyskusji.

Profilaktyka SCAR obejmuje unikanie leków wywołujących reakcję w przeszłości oraz leków pokrewnych mogących wywoływać reakcje krzyżowe. W niektórych przypadkach przed włączeniem leków wysokiego ryzyka (np. karbamazepina u osób pochodzenia azjatyckiego) zaleca się wykonanie badań genetycznych HLA.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl