niewydolność immunologiczna

Niewydolność immunologiczna (immunodeficyt) to stan, w którym układ odpornościowy organizmu nie funkcjonuje prawidłowo, co prowadzi do zwiększonej podatności na infekcje. Może być wrodzona (pierwotna) lub nabyta (wtórna), a jej nasilenie waha się od łagodnego do ciężkiego.

Pierwotne niedobory odporności są uwarunkowane genetycznie i zazwyczaj ujawniają się we wczesnym dzieciństwie. Wtórne niedobory odporności mogą rozwinąć się w dowolnym wieku jako skutek czynników zewnętrznych, takich jak zakażenie HIV, leczenie immunosupresyjne, nowotwory układu krwiotwórczego czy niedożywienie.

Objawy niewydolności immunologicznej obejmują nawracające, ciężkie lub nietypowe infekcje bakteryjne, wirusowe, grzybicze i pasożytnicze. Charakterystyczne są także zakażenia oportunistyczne, które nie stanowią zagrożenia dla osób z prawidłową odpornością. Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne oceniające funkcję limfocytów T i B, poziom immunoglobulin oraz aktywność układu dopełniacza.

Leczenie niewydolności immunologicznej zależy od jej przyczyny i może obejmować terapię substytucyjną immunoglobulinami, przeszczepienie komórek macierzystych szpiku, terapię genową oraz leczenie przeciwdrobnoustrojowe. Kluczowe znaczenie ma profilaktyka zakażeń poprzez szczepienia (gdy są możliwe do zastosowania), antybiotykoterapię zapobiegawczą oraz edukację pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl