wstrzyknięcie radiofarmaceutyku

Wstrzyknięcie radiofarmaceutyku to procedura medyczna polegająca na podaniu pacjentowi preparatu zawierającego izotop promieniotwórczy. Radiofarmaceutyki są wykorzystywane zarówno w diagnostyce (scyntygrafia, PET, SPECT), jak i w terapii (radioterapia izotopowa).

Preparat może być podawany dożylnie, doustnie, wziewnie lub miejscowo, w zależności od rodzaju badania i obrazowanego narządu. Po wstrzyknięciu radiofarmaceutyk gromadzi się selektywnie w określonych tkankach lub narządach, emitując promieniowanie gamma lub pozytonowe, które jest następnie rejestrowane przez specjalistyczne detektory.

Najczęściej stosowane radiofarmaceutyki zawierają izotopy takie jak technet-99m, fluor-18, jod-131 czy lutet-177. Dawka promieniowania jest ściśle kontrolowana i dostosowana do rodzaju badania, masy ciała oraz wieku pacjenta. Procedura wymaga przestrzegania zasad ochrony radiologicznej zarówno przez personel medyczny, jak i pacjenta.

Wstrzyknięcie radiofarmaceutyku jest kluczowym elementem medycyny nuklearnej, umożliwiającym ocenę nie tylko struktury, ale przede wszystkim czynności i metabolizmu tkanek. Jest szczególnie wartościowe w onkologii, kardiologii i neurologii, gdzie dostarcza informacji niedostępnych przy zastosowaniu innych metod obrazowania.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl