Wskazania do stosowania
Genotropin 12 12 mg (36 j.m.)
Genotropin, zawierający rekombinowaną somatropinę produkowaną w Escherichia coli, dostępny jest w formie proszku do sporządzania roztworu do iniekcji w stężeniach 5,3 mg/ml (5,3 mg/16 j.m.) oraz 12 mg/ml (12 mg/36 j.m.). Wskazania do stosowania obejmują pediatryczne zaburzenia wzrostu, takie jak niedobór hormonu wzrostu, zespół Turnera, przewlekła niewydolność nerek, opóźnienie wzrastania wewnątrzmacicznego (SGA) z określonymi kryteriami wzrostu (wzrost < -2,5 SD, wzrost standaryzowany względem rodziców < -1 SD, masa/długość urodzeniowa < -2 SD, brak nadrobienia niedoboru wzrostu) oraz zespół Pradera-Williego z potwierdzeniem genetycznym. U dorosłych Genotropin stosuje się w terapii zastępczej ciężkiego niedoboru hormonu wzrostu, potwierdzonego patologią podwzgórzowo-przysadkową i/lub niedoborem innych hormonów przysadkowych, a także u pacjentów z niedoborem nabytym w dzieciństwie, wymagającym ponownej oceny wydzielania GH po zakończeniu wzrastania, w tym oznaczenia IGF-I (SDS < -2) i testów stymulacji GH.
- niedobór hormonu wzrostu u osób dorosłych
- zaburzenie wzrostu u dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego
- zaburzenie wzrostu związane z niewystarczającym wydzielaniem hormonu wzrostu
- zaburzenie wzrostu związane z przewlekłą niewydolnością nerek
- zaburzenie wzrostu związane z zespołem Turnera
- zespół Pradera-Williego
Wskazania do stosowania leku Genotropin
Genotropin (somatropina) jest hormonem wzrostu wytwarzanym metodą rekombinacji DNA w komórkach bakterii Escherichia coli. Lek dostępny jest w dwóch postaciach: Genotropin 5,3 (5,3 mg/16 j.m.) oraz Genotropin 12 (12 mg/36 j.m.) w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Po rekonstytucji stężenie somatropiny wynosi odpowiednio 5,3 mg/ml lub 12 mg/ml. Wskazania do stosowania leku obejmują określone grupy pacjentów pediatrycznych oraz dorosłych.1
Wskazania pediatryczne
W populacji pediatrycznej Genotropin należy stosować w następujących przypadkach:
- Zaburzenia wzrostu związane z niewystarczającym wydzielaniem hormonu wzrostu – jest to podstawowe wskazanie dla dzieci z somatotropinową niedoczynnością przysadki2
- Zaburzenia wzrostu związane z zespołem Turnera – lek jest wskazany u dziewczynek z potwierdzoną genetycznie aberracją chromosomową powodującą niski wzrost3
- Zaburzenia wzrostu w przebiegu przewlekłej niewydolności nerek – u dzieci z niedoborem wzrostu spowodowanym przewlekłą niewydolnością nerek4
- Zaburzenia wzrostu u dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego (SGA) – w przypadku gdy spełnione są wszystkie poniższe kryteria:
- Obecny wzrost poniżej -2,5 SD
- Wzrost standaryzowany wzrostem rodziców poniżej -1 SD
- Masa i/lub długość urodzeniowa poniżej -2 SD
- Brak nadrobienia niedoboru wzrostu (HV SD <0 w ciągu ostatniego roku) do wieku 4 lat lub później
<sup data-drug="Genotropin 12" data-section="Wskazania do stosowania" title="Zaburzenia wzrostu (obecny wzrost < -2,5 SD i wzrost standaryzowany wzrostem rodziców < -1 SD) u dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego (SGA), z masą i (lub) długością urodzeniową poniżej -2 SD, które nie odrobiły niedoboru wzrostu (HV SD 5
- Zespół Pradera-Williego – stosowany w celu:
- Zwiększenia wzrostu
- Poprawy budowy ciała poprzez zmniejszenie masy tkanki tłuszczowej
Konieczne jest genetyczne potwierdzenie rozpoznania zespołu Pradera-Williego przed rozpoczęciem terapii.6
Wskazania dla dorosłych
U pacjentów dorosłych Genotropin stosuje się jako terapię zastępczą w przypadku wyraźnego niedoboru hormonu wzrostu. Niedobór hormonu wzrostu u dorosłych może mieć różną etiologię:7
- Niedobór hormonu wzrostu nabyty w wieku dorosłym:
Definiowany jako ciężki niedobór hormonu wzrostu na podstawie:
- Stwierdzonej patologii podwzgórzowo-przysadkowej
- Niedoboru co najmniej jednego hormonu przysadkowego innego niż prolaktyna
Diagnozę należy potwierdzić wykonaniem dynamicznego testu diagnostycznego oceniającego wydzielanie hormonu wzrostu.8
- Niedobór hormonu wzrostu nabyty w dzieciństwie:
Dotyczy pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu w dzieciństwie spowodowanym przyczynami:
- Wrodzonymi
- Genetycznymi
- Nabytymi
- Idiopatycznymi
U tych pacjentów po zakończeniu wzrastania niezbędna jest ponowna ocena zdolności wydzielniczej hormonu wzrostu. Dla potwierdzenia przetrwałego niedoboru GH można zastosować różne podejścia diagnostyczne:
- U pacjentów z dużym prawdopodobieństwem przetrwałego niedoboru GH (z przyczyn wrodzonych lub niedoboru wtórnego do choroby lub urazu przysadki/podwzgórza), stężenie insulinopodobnego czynnika wzrostu I (IGF-I) w teście SDS <-2 po przerwaniu leczenia hormonem wzrostu na co najmniej 4 tygodnie uznaje się za wystarczający dowód głębokiego niedoboru GH
- Pozostali pacjenci będą wymagali oznaczenia stężenia IGF-I oraz wykonania jednego testu stymulacji hormonu wzrostu
<sup data-drug="Genotropin 12" data-section="Wskazania do stosowania" title="Niedobór hormonu wzrostu nabyty w dzieciństwie: Pacjenci z niedoborem hormonu wzrostu w dzieciństwie w wyniku wrodzonych, genetycznych, nabytych lub idiopatycznych przyczyn. U pacjentów z niedoborem GH o początku w dzieciństwie należy ponownie ocenić zdolność wydzielniczą hormonu wzrostu po zakończeniu wzrostu. U pacjentów z dużym prawdopodobieństwem przetrwałego niedoboru GH, tj. z wrodzonej przyczyny lub niedoboru GH wtórnego do choroby lub urazu przysadki/podwzgórza, stężenie insulinopodobnego czynnika wzrostu I (IGF-I) w teście SDS 9
Warunki stosowania leku Genotropin
Genotropin podawany jest w formie iniekcji podskórnych. Lek dostępny jest w dwukomorowym wkładzie, gdzie w przedniej komorze znajduje się biały proszek zawierający somatropinę, a w tylnej komorze przezroczysty rozpuszczalnik.10
Leczenie powinno być prowadzone pod ścisłą kontrolą lekarza specjalisty (endokrynologa, pediatry endokrynologa lub nefrologa w przypadku zaburzeń wzrostu związanych z przewlekłą niewydolnością nerek), który ma doświadczenie w diagnostyce i leczeniu pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów w trakcie terapii pod kątem odpowiedzi na leczenie oraz potencjalnych działań niepożądanych.
Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest potwierdzenie diagnozy według kryteriów odpowiednich dla danego wskazania. W przypadku zespołu Pradera-Williego bezwzględnie wymagane jest potwierdzenie genetyczne rozpoznania przed rozpoczęciem leczenia.11 Podobnie u pacjentów dorosłych z niedoborem hormonu wzrostu, konieczne jest wykonanie odpowiednich testów diagnostycznych potwierdzających to zaburzenie.
Dawkowanie powinno być zindywidualizowane dla każdego pacjenta, w zależności od wskazania, masy ciała, wieku oraz odpowiedzi klinicznej na leczenie. Szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania w poszczególnych wskazaniach należy konsultować z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania