próg arytmogenny
Próg arytmogenny to minimalna ilość energii elektrycznej potrzebna do wywołania arytmii, najczęściej migotania komór, podczas zewnętrznej lub wewnętrznej stymulacji serca. Jest to kluczowy parametr używany w kardiologii przy badaniach elektrofizjologicznych oraz przy ocenie bezpieczeństwa urządzeń wszczepialnych, takich jak stymulatory i kardiowertery-defibrylatory.
Wartość progu arytmogennego zależy od wielu czynników, w tym od stanu mięśnia sercowego, obecności niedokrwienia, zaburzeń elektrolitowych, wpływu leków antyarytmicznych oraz współistniejących chorób. Niski próg arytmogenny oznacza zwiększoną podatność na powstawanie arytmii, co może występować u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, kardiomiopatią, po zawale mięśnia sercowego czy w zespołach kanałopatii.
W praktyce klinicznej ocena progu arytmogennego jest istotna przy doborze optymalnej terapii antyarytmicznej oraz programowaniu urządzeń wszczepialnych. U pacjentów z implantowanymi kardiowerterami-defibrylatorami (ICD) próg defibrylacji powinien być znacząco niższy od maksymalnej energii, jaką może dostarczyć urządzenie, aby zapewnić skuteczną terminację arytmii komorowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sevorane 100%
Sewofluran, fluorowa pochodna eteru metyloizopropylowego o masie cząsteczkowej 200,05, jest nowoczesnym wziewnym środkiem znieczulenia ogólnego z grupy ATC N01AB08. Charakteryzuje się fizykochemicznymi właściwościami, takimi jak temperatura wrzenia 58,6°C przy 760 mm Hg, ciężar właściwy 1,520-1,525 w 20°C oraz prężność pary wynoszącą 157 mm Hg (20°C), 197 mm Hg (25°C) i 317 mm Hg (36°C). Współczynniki rozdziału krew/gaz wynoszą 0,63-0,69, a woda/gaz 0,36, co wpływa na szybkie działanie i indukcję znieczulenia. Sewofluran jest stabilny chemicznie, nie ulega rozkładowi w obecności mocnych kwasów ani podwyższonej temperatury, a także nie wykazuje działania korozyjnego na metale stosowane w aparaturze medycznej. Rozkład sewofluranu może zachodzić w kontakcie z pochłaniaczem CO2, zwłaszcza gdy jest on przesuszony i zawiera wodorotlenek potasu, prowadząc do powstania toksycznych produktów, takich jak formaldehyd, alkohol metylowy i tlenek węgla. Preparat zawiera minimum 300 ppm wody, co zapobiega powstawaniu kwasów Lewisa i minimalizuje degradację.
ciśnienie perfuzyjne mózgu, ciśnienie śródczaszkowe, ciśnienie tętnicze, deficyt poznawczy, fluorowodór, formaldehyd, heksafluoroizopropanol, indukcja znieczulenia, kwas glukuronowy, kwas Lewisa, MAC, minimalne stężenie pęcherzykowe, mózgowy przepływ krwi, niedokrwienie mięśnia sercowego, pochłaniacz CO2, pochodna eteru, podtlenek azotu, próg arytmogenny, sewofluran, współczynnik rozdziału, wziewny środek znieczulenia, zaburzenie neurorozwojowe, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Sewofluran – Właściwości farmakodynamiczne
Sewofluran, chlorowcowany eter metyloizopropylowy (masa cząsteczkowa 200,05), jest halogenowym środkiem do wziewnego znieczulenia ogólnego (kod ATC: N01AB08), charakteryzującym się szybkim początkiem i wybudzeniem ze znieczulenia dzięki niskim współczynnikom podziału krew/gaz (0,63-0,69 w 37°C). Jego minimalne stężenie pęcherzykowe (MAC) dla 40-letniego pacjenta wynosi 2,05% przy podawaniu z tlenem, a wartość ta maleje z wiekiem oraz w obecności podtlenku azotu. Sewofluran wywołuje dawkozależne efekty: utratę przytomności, odwracalne zniesienie bólu i aktywności ruchowej, osłabienie odruchów autonomicznych oraz hamowanie czynności oddechowej i układu krążenia. W badaniach klinicznych wykazano, że sewofluran minimalnie wpływa na ciśnienie śródczaszkowe u pacjentów z prawidłowym ciśnieniem, zachowując reakcję na CO₂, jednak u pacjentów z ryzykiem wzrostu ciśnienia śródczaszkowego wymagana jest ostrożność i stosowanie dodatkowych metod obniżających ciśnienie.
alkohol metylowy, ciśnienie perfuzyjne mózgu, ciśnienie śródczaszkowe, ciśnienie tętnicze krwi, deficyt poznawczy, drzewo tchawiczo-oskrzelowe, formaldehyd, halogenowy węglowodór, hamowanie oddychania, heksafluoroizopropanol, indukcja znieczulenia, kwas glukuronowy, kwas Lewisa, pochłaniacz CO2, pochodna eteru, podrażnienie dróg oddechowych, podtlenek azotu, produkt rozkładu, próg arytmogenny, sewofluran, tlenek węgla, utrata przytomności, uwrażliwienie mięśnia sercowego, współczynnik podziału krew/gaz, wziewny środek znieczulenia, znieczulenie wziewne ogólne, zniesienie bólu