znakowanie erytrocytów in vivo
Znakowanie erytrocytów in vivo to technika diagnostyczna stosowana w medycynie nuklearnej, polegająca na wprowadzeniu znaczników radioaktywnych do krwinek czerwonych pacjenta bez ich uprzedniego pobierania z organizmu. Metoda ta wykorzystuje najczęściej izotop technetu-99m (99mTc), który zostaje przyłączony do erytrocytów za pomocą substancji pośredniczących, takich jak pirofosforany lub cyna (II).
Procedura znakowania erytrocytów in vivo przebiega zwykle dwuetapowo: najpierw podaje się pacjentowi dożylnie reduktor (najczęściej chlorek cyny), który wnika do erytrocytów, a następnie po określonym czasie (15-30 minut) wprowadza się nadtechnecjan sodu (Na99mTcO4), który reaguje z uprzednio zredukowanymi jonami wewnątrz krwinek czerwonych. Efektywność znakowania tym sposobem wynosi około 70-80%.
Znakowanie erytrocytów in vivo znajduje zastosowanie głównie w badaniach oceniających frakcję wyrzutową serca, wykrywaniu krwawień z przewodu pokarmowego o nieznanym źródle oraz w diagnostyce ektopii śledziony czy też zespołu Osler-Weber-Rendu. Metoda ta jest stosunkowo prosta technicznie, mniej inwazyjna niż znakowanie in vitro, jednak charakteryzuje się nieco niższą wydajnością i czystością radiochemiczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sodu pirofosforan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Sodu pirofosforan dziesięciowodny, w dawce 13,40 mg na fiolkę, jest składnikiem aktywnym radiofarmaceutyku PoltechRBC stosowanego do znakowania erytrocytów w badaniach diagnostycznych. Przed podaniem preparatu kobietom w wieku rozrodczym konieczne jest wykluczenie ciąży, zwłaszcza przy braku miesiączki lub nieregularnych cyklach, aby uniknąć narażenia płodu na promieniowanie jonizujące. Dawka pochłonięta przez macicę po podaniu 800 MBq 99mTc wynosi 4,6 mGy, co przekracza bezpieczny próg 0,5 mGy i stanowi istotne ryzyko dla rozwijającego się płodu. W związku z tym stosowanie PoltechRBC u kobiet ciężarnych jest dopuszczalne wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności medycznej, po dokładnej analizie bilansu korzyści i ryzyka.
badanie radioizotopowe, dawka pochłonięta, dawka promieniowania, ekspozycja na promieniowanie, kobieta w wieku rozrodczym, liofilizat, metoda in vivo/in vitro, promieniowanie jonizujące, radioaktywność, radiofarmaceutyk PoltechRBC, sodu pirofosforan, sodu pirofosforan dziesięciowodny, technet-99m, znakowanie erytrocytów, znakowanie erytrocytów in vivo - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – PoltechRBC
Preparat PoltechRBC zawiera 13,40 mg sodu pirofosforanu dziesięciowodnego oraz 4,3 mg cyny (II) chlorku dwuwodnego w postaci liofilizatu do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Jest stosowany jako radiofarmaceutyk do znakowania erytrocytów technetem-99m, przy czym radionuklid nie jest dołączony do zestawu i musi być dodany podczas przygotowania. Podawanie PoltechRBC wiąże się z ekspozycją na promieniowanie jonizujące, dlatego aktywność radiofarmaceutyku powinna być minimalizowana, zachowując jednocześnie odpowiednią jakość diagnostyczną. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentek w ciąży, dzieci i młodzieży oraz u pacjentów z niewydolnością nerek, u których może wystąpić zwiększone narażenie na promieniowanie. Zaleca się stosowanie metody in vivo do znakowania erytrocytów przed podaniem jodowych środków kontrastowych, aby uniknąć obniżenia wydajności znakowania i pogorszenia jakości badania.
aktywność radiofarmaceutyku, cyny chlorek dwuwodny, ekspozycja tkanek, jodowy środek kontrastowy, liofilizat do sporządzania roztworu, niewydolność nerek, pęcherz moczowy, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, radionuklid, sodu pirofosforan dziesięciowodny, technet-99m, znakowanie erytrocytów, znakowanie erytrocytów in vivo