stężenie końcowo-wydechowe CO₂

Stężenie końcowo-wydechowe CO₂ (end-tidal CO₂, ETCO₂) to parametr mierzony podczas kapnografii, który określa maksymalne stężenie dwutlenku węgla w powietrzu wydychanym pod koniec wydechu. Jest to ważny wskaźnik wykorzystywany w monitorowaniu wentylacji pacjenta, szczególnie podczas znieczulenia ogólnego, intensywnej terapii oraz resuscytacji krążeniowo-oddechowej.

Prawidłowe wartości ETCO₂ wynoszą zwykle 35-45 mmHg (4,7-6,0 kPa) i korelują z ciśnieniem parcjalnym CO₂ we krwi tętniczej (PaCO₂). Obniżone wartości ETCO₂ mogą wskazywać na hiperwendylację, zatorowość płucną, hipotermię lub zmniejszony rzut serca. Z kolei podwyższone stężenie końcowo-wydechowe CO₂ może sugerować hipowendylację, zwiększony metabolizm, gorączkę lub absorpcję CO₂ podczas laparoskopii.

Monitorowanie ETCO₂ jest szczególnie istotne podczas intubacji dotchawiczej, gdyż potwierdza prawidłowe umieszczenie rurki intubacyjnej w tchawicy oraz efektywność wentylacji. W resuscytacji krążeniowo-oddechowej wzrost ETCO₂ jest wczesnym wskaźnikiem powrotu spontanicznego krążenia (ROSC), a utrzymujące się niskie wartości (poniżej 10 mmHg) po 20 minutach RKO mogą sugerować niekorzystne rokowanie.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl