lek przeciwarytmiczny grupy I

Leki przeciwarytmiczne grupy I to grupa leków stosowanych w leczeniu zaburzeń rytmu serca (arytmii), których głównym mechanizmem działania jest blokowanie kanałów sodowych w komórkach mięśnia sercowego. Blokada ta prowadzi do spowolnienia szybkości depolaryzacji komórek, co wpływa na przewodnictwo impulsów elektrycznych w sercu.

Grupa I leków przeciwarytmicznych dzieli się na trzy podgrupy: IA, IB oraz IC, które różnią się wpływem na czas trwania potencjału czynnościowego i okres refrakcji. Leki z podgrupy IA (np. chinidyna, prokainamid) wydłużają czas trwania potencjału czynnościowego, leki z podgrupy IB (np. lidokaina, meksyletyna) skracają go, natomiast leki z podgrupy IC (np. flekainid, propafenon) mają minimalny wpływ na czas trwania potencjału czynnościowego, ale silnie hamują przewodnictwo.

W praktyce klinicznej stosowanie leków przeciwarytmicznych grupy I zostało znacznie ograniczone po opublikowaniu wyników badania CAST (Cardiac Arrhythmia Suppression Trial), które wykazało zwiększoną śmiertelność u pacjentów po zawale serca leczonych lekami z podgrupy IC. Obecnie leki te stosuje się głównie u pacjentów bez strukturalnej choroby serca, a ich wybór zależy od rodzaju arytmii oraz indywidualnych cech pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl