Właściwości farmakokinetyczne cisatrakurium

Cisatrakurium, substancja czynna produktu leczniczego Nimbex, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który determinuje jego zastosowanie kliniczne jako środka zwiotczającego mięśnie szkieletowe. Szczególną cechą cisatrakurium jest jego unikalny mechanizm eliminacji z organizmu, który w znacznym stopniu odbywa się niezależnie od funkcji narządów wewnętrznych.¹

Metabolizm cisatrakurium

W organizmie człowieka cisatrakurium podlega degradacji głównie poprzez proces zwany eliminacją Hofmanna. Jest to proces chemiczny zachodzący w fizjologicznym zakresie pH i temperatury, podczas którego powstają dwa główne metabolity: laudanozyna oraz monoczwartorzędowy metabolit akrylanowy. Ten ostatni ulega dalszej hydrolizie za pośrednictwem nieswoistych esteraz osoczowych do monoczwartorzędowego alkoholu. Istotne jest, że żaden z metabolitów cisatrakurium nie wykazuje właściwości blokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, co oznacza, że nie przyczyniają się one do efektu terapeutycznego leku.²

Mimo że eliminacja cisatrakurium zachodzi głównie poprzez proces niezależny od czynności narządów, wątroba i nerki odgrywają istotną rolę jako główne drogi eliminacji powstałych metabolitów.³

Parametry farmakokinetyczne u osób dorosłych

Badania farmakokinetyczne wykazały, że właściwości farmakokinetyczne cisatrakurium nie zależą od zastosowanej dawki w zakresie 0,1-0,2 mg/kg masy ciała (co odpowiada 2-4 × ED95), co potwierdzono przy użyciu modelu niekompartmentowego. Analizy farmakokinetyki populacyjnej rozszerzyły tę obserwację na dawki do 0,4 mg/kg masy ciała (8 × ED95).⁴

Powyższa tabela przedstawia główne parametry farmakokinetyczne cisatrakurium po podaniu dawek 0,1 i 0,2 mg/kg masy ciała u zdrowych dorosłych osób.⁵

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Farmakokinetyka u pacjentów w podeszłym wieku

Porównanie parametrów farmakokinetycznych cisatrakurium u pacjentów w podeszłym wieku oraz u młodych osób dorosłych nie wykazało klinicznie istotnych różnic. Co więcej, profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego u osób starszych pozostaje niezmieniony w porównaniu z osobami młodszymi.⁶

Farmakokinetyka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby

Badania farmakokinetyczne cisatrakurium u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek lub krańcową niewydolnością wątroby nie wykazały klinicznie istotnych różnic w porównaniu ze zdrowymi osobami dorosłymi. Również profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego pozostaje niezmieniony w tych grupach pacjentów. Te obserwacje potwierdzają unikalną właściwość cisatrakurium, jaką jest eliminacja w głównej mierze niezależna od funkcji narządów.⁷

Farmakokinetyka podczas infuzji

Parametry farmakokinetyczne cisatrakurium wykazują podobne właściwości zarówno po podaniu produktu Nimbex w postaci ciągłej infuzji, jak i po pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym. Co istotne z klinicznego punktu widzenia, profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego po zakończeniu podawania cisatrakurium w postaci infuzji jest niezależny od czasu trwania infuzji i przypomina profil obserwowany po pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym.⁸

Farmakokinetyka u pacjentów w Oddziałach Intensywnej Terapii (OIT)

Parametry farmakokinetyczne cisatrakurium u pacjentów przebywających w OIT, otrzymujących lek w postaci długotrwałej infuzji, nie różnią się istotnie od parametrów obserwowanych u zdrowych osób dorosłych poddawanych zabiegom chirurgicznym, którym podawano cisatrakurium dożylnie w postaci infuzji lub pojedynczych wstrzyknięć. Istotne jest, że profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego po zakończeniu infuzji cisatrakurium u pacjentów w OIT pozostaje niezależny od czasu trwania infuzji.⁹

Należy jednak zwrócić uwagę, że u pacjentów w OIT z nieprawidłową czynnością nerek i/lub wątroby obserwuje się zwiększone stężenia metabolitów cisatrakurium. Jest to istotna informacja kliniczna, chociaż same metabolity nie biorą udziału w blokowaniu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, a więc nie wpływają bezpośrednio na efekt terapeutyczny leku.¹⁰