Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Nimbex

Nimbex (cisatrakurium) jest niedepolaryzującym środkiem zwiotczającym mięśnie szkieletowe, który wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania. Poniżej przedstawiono kluczowe ostrzeżenia i środki ostrożności, które należy uwzględnić podczas leczenia pacjentów tym produktem leczniczym.¹

Wymagania dotyczące kwalifikacji i warunków stosowania

Nimbex powinien być podawany wyłącznie przez anestezjologa lub lekarza posiadającego odpowiednie doświadczenie w stosowaniu i działaniu środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Dopuszczalne jest również podawanie leku pod bezpośrednim nadzorem takich specjalistów. Kluczowe jest zapewnienie warunków umożliwiających wykonanie intubacji dotchawiczej, zastosowanie wentylacji kontrolowanej oraz odpowiednie wysycenie krwi tętniczej tlenem.²

Nadwrażliwość krzyżowa

Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania produktu Nimbex pacjentom, u których stwierdzono wcześniej nadwrażliwość na inne środki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Istnieją doniesienia o wysokiej częstości występowania nadwrażliwości krzyżowej (przekraczającej 50%) pomiędzy różnymi lekami z tej grupy. W przypadku stwierdzonej nadwrażliwości na inne środki zwiotczające mięśnie, stosowanie cisatrakurium jest przeciwwskazane.³

Wpływ na układ krążenia

Cisatrakurium nie wykazuje istotnych właściwości wagolitycznych ani zdolności do blokowania zwojów nerwowych. W konsekwencji, Nimbex nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na częstość akcji serca i nie przeciwdziała bradykardii wywoływanej przez leki stosowane do znieczulenia ogólnego lub powstałej wskutek pobudzenia nerwu błędnego podczas zabiegów chirurgicznych.⁴

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z miastenią i innymi zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi

Pacjenci z miastenią lub innymi zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wykazują znacznie większą wrażliwość na działanie niedepolaryzujących środków zwiotczających. W tej grupie pacjentów zaleca się stosowanie Nimbexu w początkowej dawce nieprzekraczającej 0,02 mg/kg masy ciała.⁵

Zaburzenia kwasowo-zasadowe i elektrolitowe

Ciężkie zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej lub zaburzenia elektrolitowe w surowicy mogą istotnie wpływać na wrażliwość pacjentów na działanie środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Mogą one zarówno zwiększać, jak i zmniejszać efekt terapeutyczny cisatrakurium. Wskazane jest więc monitorowanie i korygowanie tych parametrów przed zastosowaniem leku.⁶

Noworodki

Brak informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania cisatrakurium u noworodków w wieku poniżej 1 miesiąca, ponieważ lek nie był badany w tej populacji pacjentów.⁷

Hipertermia złośliwa

Nie przeprowadzono badań oceniających działanie cisatrakurium u pacjentów z hipertermią złośliwą w wywiadzie. Badania przeprowadzone na modelu zwierzęcym (świnie predysponowane do wystąpienia hipertermii złośliwej) wykazały, że cisatrakurium nie wyzwala tego zespołu.⁸

Pacjenci poddawani zabiegom w hipotermii

Brak badań dotyczących stosowania cisatrakurium u pacjentów poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym w warunkach indukowanej hipotermii (25-28°C). Podobnie jak w przypadku innych środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, można spodziewać się, że szybkość infuzji niezbędna do utrzymania odpowiedniego zwiotczenia będzie w tych warunkach znacznie mniejsza.⁹

Pacjenci z oparzeniami

Działanie produktu Nimbex nie było przedmiotem badań u pacjentów z oparzeniami. Jednakże, podobnie jak w przypadku innych niedepolaryzujących środków zwiotczających, u pacjentów z oparzeniami czas działania cisatrakurium może być krótszy, a dawki wymagane do uzyskania efektu terapeutycznego – większe.¹⁰

Podawanie z przetaczaną krwią

Nimbex jest roztworem hipotonicznym i nie wolno go podawać łącznie z przetaczaną krwią przez ten sam cewnik dożylny.¹¹

Stosowanie w Oddziałach Intensywnej Terapii (OIT)

Metabolit laudanozyna

Laudanozyna, będąca metabolitem cisatrakurium i atrakurium, podawana zwierzętom laboratoryjnym w dużych dawkach powodowała przemijający spadek ciśnienia krwi. U niektórych gatunków obserwowano również wzmożenie efektów pobudzeniowych mózgu. Efekty te występowały przy stężeniach laudanozyny w osoczu podobnych do tych, które obserwowano u części pacjentów w OIT po długotrwałej infuzji atrakurium.¹²

Należy podkreślić, że ze względu na mniejszą wymaganą szybkość infuzji cisatrakurium, stężenia laudanozyny w osoczu stanowią około 1/3 stężeń obserwowanych po infuzji atrakurium.¹³

Ryzyko drgawek u pacjentów w OIT

Istnieją nieliczne doniesienia o występowaniu drgawek u pacjentów w OIT, którym podawano atrakurium i inne leki. Pacjenci ci zwykle charakteryzowali się obecnością jednego lub więcej czynników predysponujących do wystąpienia drgawek, takich jak:

• uraz czaszki
• hipoksyczna encefalopatia
• obrzęk mózgu
• wirusowe zapalenie mózgu
• mocznica

Nie ustalono związku przyczynowego między tymi obserwacjami a obecnością laudanozyny.¹⁴