wentylacja kontrolowana
Wskazanie
Wentylacja kontrolowana to metoda wentylacji mechanicznej, w której respirator przejmuje całkowitą kontrolę nad oddychaniem pacjenta. W tym trybie aparat określa częstość oddechów, objętość oddechową oraz czas trwania wdechu i wydechu. Wskazaniami do zastosowania wentylacji kontrolowanej są stany, w których pacjent nie jest w stanie samodzielnie inicjować oddechów, jak głęboka sedacja, znieczulenie ogólne, śpiączka farmakologiczna, czy też porażenie mięśni oddechowych.
W Polsce do prowadzenia wentylacji kontrolowanej stosuje się nowoczesne respiratory, takie jak Drager Evita, Hamilton C3, Medtronic Puritan Bennett 980, Maquet Servo-i czy Philips Respironics V680. Kluczowe znaczenie ma również stosowanie odpowiednich leków do sedacji i zwiotczenia, takich jak propofol (Propofol-Lipuro, Propofol MCT/LCT Fresenius), midazolam (Midanium, Dormicum), fentanyl (Fentanyl WZF), sufentanyl (Sufenta), czy środki zwiotczające jak rokuronium (Esmeron, Rocuronium B. Braun).
Największe trudności podczas prowadzenia wentylacji kontrolowanej związane są z właściwym doborem parametrów respiratora do indywidualnych potrzeb pacjenta. Zbyt agresywna wentylacja może prowadzić do barotraumy, wolutraumy czy atelektraumy płuc. Długotrwała wentylacja kontrolowana wiąże się również z ryzykiem zaniku mięśni oddechowych z powodu ich bezczynności oraz rozwojem zapalenia płuc związanego z wentylacją mechaniczną (VAP). Dlatego też współczesne protokoły wentylacji dążą do jak najszybszego przejścia na tryby wspomagane, które pozwalają pacjentowi na częściowe przejęcie kontroli nad oddychaniem.
Istotnym wyzwaniem podczas prowadzenia wentylacji kontrolowanej jest również właściwe monitorowanie pacjenta, ocena mechaniki oddychania oraz odpowiednie nawilżanie i ogrzewanie mieszaniny oddechowej. Regularna ocena gazometrii krwi tętniczej, kapnografii oraz parametrów mechaniki oddechowej stanowi podstawę do modyfikacji ustawień respiratora w celu zapewnienia optymalnej wymiany gazowej przy minimalnym ryzyku powikłań.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Cisatracurium Kabi – Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji – 5 mg/ml
Jest to roztwór do wstrzykiwań zawierający 5 mg/ml cisatrakurium w postaci cisatrakuriowego bezylanu. Lek stosowany jest podczas zabiegów chirurgicznych oraz u pacjentów wymagających intensywnej opieki medycznej, w tym dzieci powyżej 1 miesiąca życia. Umożliwia zwiotczenie mięśni szkieletowych, co ułatwia intubację dotchawiczą oraz wentylację kontrolowaną. Może być podawany jako terapia uzupełniająca podczas znieczulenia ogólnego lub w połączeniu z lekami uspokajającymi na oddziałach intensywnej opieki.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Nimbex – Roztwór do wstrzykiwań i infuzji – 2 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera cisatrakurium, substancję czynną stosowaną w formie benzenosulfonianu cisatrakurium w roztworze do wstrzykiwań i infuzji. Jest używany podczas zabiegów chirurgicznych oraz diagnostyczno-terapeutycznych w celu zwiotczenia mięśni szkieletowych. Ponadto znajduje zastosowanie u dorosłych wymagających intensywnej terapii, zwłaszcza przy znieczuleniu ogólnym oraz w oddziałach intensywnej terapii. Ułatwia intubację dotchawiczą oraz kontrolowaną wentylację.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Cisatracurium Kabi – Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji – 2 mg/ml
Jest to roztwór do wstrzykiwań zawierający cisatrakurium w postaci cisatrakuriowego bezylanu. Lek stosowany jest u dorosłych i dzieci powyżej 1 miesiąca życia, głównie podczas zabiegów chirurgicznych oraz innych procedur medycznych. Wykorzystywany jest również w terapii intensywnej opieki medycznej do zwiotczenia mięśni szkieletowych i ułatwienia intubacji oraz wentylacji. Preparat działa wspomagająco podczas znieczulenia ogólnego lub w skojarzeniu z lekami uspokajającymi.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna