pochodne retinoidowe

Pochodne retinoidowe to grupa związków chemicznych będących naturalną lub syntetyczną formą witaminy A, szeroko stosowanych w dermatologii i onkologii. Ich działanie opiera się na regulacji ekspresji genów poprzez wiązanie z jądrowymi receptorami retinoidowymi (RAR i RXR), co prowadzi do modyfikacji transkrypcji genów odpowiedzialnych za różnicowanie i proliferację komórek.

W dermatologii retinoidy znalazły zastosowanie w leczeniu chorób skóry takich jak trądzik, łuszczyca, rogowacenie słoneczne i niektóre zaburzenia rogowacenia. Pierwszą generację retinoidów stanowi tretynoina (kwas all-trans retinowy), stosowana głównie miejscowo w leczeniu trądziku. Do drugiej generacji należy izotretynoina (13-cis kwas retinowy), używana ogólnoustrojowo w ciężkich postaciach trądziku, oraz acytretyna stosowana w łuszczycy. Trzecia generacja to tazaroten i adapalen, wykazujące większą selektywność wobec receptorów retinoidowych.

Terapia pochodnymi retinoidowymi wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ich potencjał teratogenny. Stosowanie izotretynoiny u kobiet w wieku rozrodczym wiąże się z koniecznością przestrzegania rygorystycznych zasad antykoncepcji. Wśród innych działań niepożądanych wymienia się suchość skóry i błon śluzowych, nadwrażliwość na światło, zaburzenia lipidowe oraz podwyższenie enzymów wątrobowych. Nowoczesne pochodne retinoidowe, charakteryzujące się zwiększoną selektywnością receptorową, zmniejszają częstość występowania działań niepożądanych przy zachowaniu skuteczności terapeutycznej.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl