Działania niepożądane
Galusan epigallokatechiny

Galusan epigallokatechiny (EGCG), aktywny składnik maści Veregen (100 mg/g), wykazuje wysoką skuteczność terapeutyczną w leczeniu brodawek, jednak wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, głównie o charakterze miejscowym w obrębie aplikacji. Reakcje te występują u 83,5% pacjentów i obejmują rumień, świąd, pieczenie, ból, obrzęk, wrzody, stwardnienia oraz pęcherzyki. Nasilenie objawów jest zróżnicowane: łagodne u 24,8%, umiarkowane u 32,0% (zróżnicowanie płciowe: 36,3% mężczyzn vs 27,1% kobiet) oraz ciężkie u 26,8% pacjentów (20,8% mężczyzn i 33,5% kobiet). Szczególnie narażone są kobiety z brodawkami w obrębie sromu oraz pacjenci z lokalizacją zmian zarówno na narządach płciowych, jak i odbycie. Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych odnotowano u 1,3% pacjentów. Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, takie jak ciężkie zapalenie sromu i pochwy, stulejka u 1,9% nieobrzezanych mężczyzn oraz nadwrażliwość u 2,4% pacjentów, wymagające natychmiastowego odstawienia leku. Zgłaszano również przypadki martwicy miejscowej, co stanowi istotne zagrożenie dla integralności tkanek.

Działania niepożądane galusanu epigallokatechiny

Galusan epigallokatechiny (EGCG) jest głównym składnikiem aktywnym wyciągu z liści zielonej herbaty (Camellia sinensis) i stanowi podstawowy składnik leczniczy produktu Veregen (100 mg/g maść). Substancja ta, mimo udowodnionej skuteczności terapeutycznej, może powodować szereg działań niepożądanych, które personel medyczny powinien uwzględnić przy planowaniu terapii pacjentów.1

Najczęstsze działania niepożądane

Działania niepożądane galusanu epigallokatechiny mają przede wszystkim charakter miejscowy i dotyczą obszaru aplikacji leku. W przeprowadzonych badaniach klinicznych zaobserwowano, że tego typu reakcje występują aż u 83,5% pacjentów stosujących produkt zawierający tę substancję. Najczęściej obserwowanymi objawami są: rumień, świąd, podrażnienie (szczególnie w postaci pieczenia), ból, obrzęk, wrzód, stwardnienie i pęcherzyki.2

Należy zauważyć, że te łagodne miejscowe reakcje skórne są związane z mechanizmem działania substancji i zazwyczaj nie stanowią wskazania do przerwania terapii. Warto jednak podkreślić, że u pacjentek z brodawkami w obrębie sromu częstość występowania miejscowych reakcji skórnych i reakcji w miejscu aplikacji jest znacząco większa, co wymaga szczególnej uwagi klinicysty.3

Nasilenie reakcji niepożądanych

Obserwowane działania niepożądane charakteryzują się różnym nasileniem, co ma kluczowe znaczenie w monitorowaniu pacjentów i podejmowaniu decyzji o kontynuacji lub przerwaniu leczenia. Reakcje miejscowe o łagodnym nasileniu występują u 24,8% pacjentów, natomiast reakcje o umiarkowanym nasileniu obserwuje się u 32,0% pacjentów (z wyraźną różnicą między płciami: 36,3% u mężczyzn i 27,1% u kobiet). Ciężkie reakcje miejscowe raportowano u 26,8% pacjentów co najmniej raz podczas leczenia, przy czym również w tym przypadku widoczna jest dysproporcja między płciami (20,8% u mężczyzn i 33,5% u kobiet).4

Częstość występowania ciężkich reakcji miejscowych zależy również od lokalizacji zmian chorobowych. U osób z brodawkami wyłącznie w obrębie narządów płciowych odsetek pacjentów z co najmniej jedną ciężką reakcją miejscową wynosi 26,3% (87/331), u osób z brodawkami odbytu – 23,1% (6/26), a u pacjentów z brodawkami zarówno odbytu, jak i narządów płciowych – 32,6% (14/43).5

Przypadki przerwania leczenia

W badaniach klinicznych raportowano przypadki przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych związanych ze stosowaniem galusanu epigallokatechiny. Cztery pacjentki (1%) jednokrotnie przerwały leczenie z powodu bólu w miejscu aplikacji, znieczulicy i zapalenia skóry. Ponadto, jedna pacjentka (0,3%) przerwała leczenie produktem Veregen (100 mg/g) z powodu uczucia pieczenia w kroczu, bólu i świądu.6

Szczególne przypadki niepożądane

Podczas terapii galusanem epigallokatechiny zanotowano również rzadsze, ale istotne klinicznie działania niepożądane, w tym:

  • Ciężkie zapalenie sromu i pochwy – odnotowano u jednej pacjentki podczas leczenia produktem Veregen o mocy 100 mg/g7
  • Stulejka – wystąpiła u 1,9% (4/212) nieobrzezanych pacjentów płci męskiej8
  • Nadwrażliwość – zaobserwowano u 2,4% (5/209) osób w badaniu oceniającym działanie uczulające skórę. W przypadku stwierdzenia nadwrażliwości na produkt Veregen o mocy 100 mg/g zaleca się bezwzględne przerwanie leczenia9

Dynamika działań niepożądanych

Analizując przebieg czasowy działań niepożądanych, należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że największą liczbę miejscowych reakcji o średnim nasileniu obserwuje się w pierwszych tygodniach leczenia. Ta wiedza jest kluczowa dla odpowiedniego informowania pacjentów oraz planowania wizyt kontrolnych.10

Potencjalne uszkodzenie wątroby

Dane literaturowe wskazują na możliwość wystąpienia toksycznego uszkodzenia wątroby po doustnym spożyciu dużych dawek wyciągów z liści zielonej herbaty. Jednakże, badania kliniczne, dane uzyskane po wprowadzeniu produktu Veregen do obrotu oraz badania niekliniczne z wykorzystaniem tego produktu nie wykazały negatywnego wpływu na czynność wątroby. Mimo to, w celu poprawy bazy danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu Veregen, zaleca się zgłaszanie wszelkich objawów zaburzenia czynności wątroby występujących podczas leczenia.11

Wpływ okluzji na działania niepożądane

Istotną kwestią, o której należy pamiętać podczas stosowania produktów zawierających galusan epigallokatechiny, jest zwiększona częstość występowania działań niepożądanych w przypadku stosowania produktu leczniczego pod opatrunkiem okluzyjnym. Należy zatem unikać takiego sposobu aplikacji lub zastosować szczególną ostrożność i wzmożony monitoring, jeśli jest on niezbędny.12

Klasyfikacja działań niepożądanych

Działania niepożądane galusanu epigallokatechiny (występujące w produkcie Veregen 100 mg/g) zostały sklasyfikowane według częstości występowania, co umożliwia lepszą ocenę ryzyka związanego z terapią. Poniższa tabela przedstawia szczegółowe zestawienie działań niepożądanych z uwzględnieniem ich częstości występowania.<sup data-drug="Veregen" data-section="Działania niepożądane" title="Działania niepożądane (zgłaszane przed i po wprowadzeniu do obrotu), których związek z leczeniem produktem leczniczym Veregen o mocy 100 mg/g uznano za co najmniej możliwy, są wymienione według klasyfikacji układów i narządów. Częstość występowania jest określona w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10) i niezbyt często (≥1/1 000 do 13

Częstość występowania Działania niepożądane Opis
Bardzo często (≥1/10) Miejscowe reakcje w obszarze aplikacji: Rumień, świąd, podrażnienie/pieczenie, ból, wrzód, obrzęk, stwardnienie i pęcherzyki
Często (≥1/100 do <1/10) Miejscowe reakcje w obszarze aplikacji: Łuszczenie, wydzielina, krwawienie i obrzmienie
Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Miejscowe reakcje w obszarze aplikacji: Przebarwienie, dyskomfort, suchość, nadżerka, pęknięcie, przeczulica, znieczulica, blizna, guzek, zapalenie skóry, nadwrażliwość, martwica miejscowa, grudki i egzema
Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)* Inne działania niepożądane: Piodermia, zapalenie sromu, zwężenie ujścia cewki moczowej i upławy

* Działania niepożądane obserwowane tylko podczas stosowania produktu o większej mocy (Veregen 150 mg/g).<sup data-drug="Veregen" data-section="Działania niepożądane" title="Bardzo często: Miejscowe reakcje w obszarze aplikacji, takie jak rumień, świąd, podrażnienie/pieczenie, ból, wrzód, obrzęk, stwardnienie i pęcherzyki […] Często: Miejscowe reakcje w obszarze aplikacji, takie jak łuszczenie, wydzielina, krwawienie i obrzmienie […] Niezbyt często: Miejscowe reakcje w obszarze aplikacji, takie jak przebarwienie, dyskomfort, suchość, nadżerka, pęknięcie, przeczulica, znieczulica, blizna, guzek, zapalenie skóry, nadwrażliwość, martwica miejscowa, grudki i egzema […] Działania niepożądane obserwowane tylko podczas stosowania produktu o większej mocy (Veregen 150 mg/g). Niezbyt często (≥1/1 000 do 14

Niebezpieczeństwa związane z działaniami niepożądanymi

Powikłania anatomiczne

Jednym z poważniejszych niebezpieczeństw związanych ze stosowaniem galusanu epigallokatechiny jest możliwość wystąpienia stulejki u nieobrzezanych pacjentów płci męskiej. Stan ten wystąpił u 1,9% nieobrzezanych pacjentów i może wymagać interwencji urologicznej. Lekarze powinni uprzedzić pacjentów o takim ryzyku przed rozpoczęciem terapii oraz monitorować objawy zwiastunowe.15

Ryzyko nadwrażliwości

Nadwrażliwość na galusan epigallokatechiny stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa pacjenta. W badaniach klinicznych nadwrażliwość zaobserwowano u 2,4% pacjentów. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia, a pacjent powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską do czasu ustąpienia objawów.16

Zagrożenie dla kobiet

Szczególnie narażone na ciężkie działania niepożądane związane z galusanem epigallokatechiny są kobiety. Dane kliniczne wskazują, że ciężkie reakcje występują u 33,5% kobiet w porównaniu do 20,8% mężczyzn. Dodatkowo, u pacjentek z brodawkami w obrębie sromu częstość występowania miejscowych reakcji skórnych i reakcji w miejscu aplikacji jest większa niż u pozostałych pacjentów.17

Szczególnym przypadkiem, o którym należy pamiętać, jest ryzyko rozwoju ciężkiego zapalenia sromu i pochwy, co zaobserwowano u jednej pacjentki podczas badań klinicznych. Stan ten może wymagać natychmiastowej interwencji medycznej oraz przerwania leczenia.18

Ryzyko hepatotoksyczności

Chociaż badania kliniczne z produktem Veregen nie wykazały negatywnego wpływu na czynność wątroby, dane literaturowe wskazują na potencjalne ryzyko toksycznego uszkodzenia wątroby po doustnym spożyciu dużych dawek wyciągów z liści zielonej herbaty. Mimo że produkt Veregen stosowany jest miejscowo, co znacząco ogranicza ekspozycję ogólnoustrojową, należy zachować ostrożność u pacjentów z wcześniej istniejącymi chorobami wątroby oraz monitorować parametry wątrobowe w przypadku wystąpienia objawów sugerujących uszkodzenie wątroby.19

Martwica miejscowa

Jednym z rzadszych, ale poważnych działań niepożądanych jest martwica miejscowa. Występuje ona niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), jednak stanowi istotne zagrożenie dla pacjenta i może prowadzić do trwałego uszkodzenia tkanek, powstawania blizn oraz zaburzeń czynnościowych. W przypadku podejrzenia rozwoju martwicy miejscowej należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne.20

Monitorowanie działań niepożądanych

Ze względu na wysoki odsetek działań niepożądanych związanych ze stosowaniem galusanu epigallokatechiny, konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów podczas terapii. Szczególnie istotne jest, by po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszać podejrzewane działania niepożądane, co umożliwia nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.21

Personel medyczny powinien zwracać szczególną uwagę na pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka, takich jak kobiety, pacjenci z brodawkami zarówno odbytu, jak i narządów płciowych, oraz nieobrzezani mężczyźni. Pierwsza faza leczenia wymaga szczególnie wzmożonej czujności, gdyż to właśnie w pierwszych tygodniach terapii obserwuje się największą liczbę działań niepożądanych o średnim nasileniu.22

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl