defekty dna miednicy

Defekty dna miednicy (pelvic floor defects) stanowią grupę zaburzeń strukturalnych i czynnościowych mięśni, powięzi i więzadeł tworzących dno miednicy. Defekty te mogą obejmować różne struktury, w tym mięśnie dźwigacze odbytu, powięź miedniczną oraz więzadła utrzymujące narządy miednicy mniejszej we właściwej pozycji.

Etiologia defektów dna miednicy jest wieloczynnikowa i obejmuje porody (szczególnie instrumentalne), przewlekłe zaparcia, otyłość, ciężką pracę fizyczną, zaburzenia tkanki łącznej oraz starzenie się. Zmiany w mikrostrukturze tkanki łącznej i mięśniowej, będące wynikiem uszkodzeń porodowych, przewlekłego napięcia czy zmian hormonalnych, prowadzą do osłabienia podporowej funkcji dna miednicy.

Klinicznie defekty dna miednicy manifestują się jako wypadanie narządów miednicy mniejszej (prolaps), nietrzymanie moczu, zaburzenia defekacji (zaparcia, nietrzymanie stolca) oraz dysfunkcje seksualne. Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne z oceną stopnia prolapsu według skali POP-Q, badania obrazowe (USG, MRI dynamiczne) oraz badania czynnościowe (urodynamika, defekografia).

Leczenie defektów dna miednicy może być zachowawcze (ćwiczenia mięśni dna miednicy, biofeedback, pessaroterapia) lub operacyjne. Techniki chirurgiczne obejmują rekonstrukcję dna miednicy z użyciem własnych tkanek pacjentki lub z zastosowaniem implantów syntetycznych lub biologicznych. Wybór metody zależy od rodzaju i nasilenia defektu, wieku pacjentki oraz chorób współistniejących.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl