złamanie pourazowe

Złamanie pourazowe to przerwanie ciągłości kości spowodowane działaniem siły mechanicznej przekraczającej wytrzymałość tkanki kostnej. Może być wynikiem bezpośredniego urazu (uderzenie, zmiażdżenie) lub pośredniego (skręcenie, zgięcie). W przeciwieństwie do złamań patologicznych, które występują w kościach osłabionych przez chorobę, złamania pourazowe dotyczą kości o prawidłowej strukturze.

Klasyfikacja złamań pourazowych obejmuje podział ze względu na: przebieg linii złamania (poprzeczne, skośne, spiralne), liczbę fragmentów (dwufragmentowe, wielofragmentowe), stosunek do otoczenia (zamknięte, otwarte) oraz przemieszczenie odłamów. Diagnostyka opiera się głównie na badaniach obrazowych – RTG, CT lub MRI w przypadkach złożonych.

Leczenie złamań pourazowych zależy od lokalizacji, typu złamania i stanu ogólnego pacjenta. Obejmuje metody zachowawcze (unieruchomienie gipsowe, szyny, wyciągi) oraz operacyjne (zespolenie wewnętrzne za pomocą płytek, śrub, gwoździ śródszpikowych lub stabilizacja zewnętrzna). Kluczowym elementem postępowania jest właściwa repozycja odłamów i zapewnienie warunków do prawidłowego zrostu kostnego.

Powikłania złamań pourazowych mogą obejmować opóźniony zrost lub brak zrostu, zrost w nieprawidłowym ustawieniu, infekcje (szczególnie w złamaniach otwartych), zespół przedziałów powięziowych, uszkodzenia naczyniowo-nerwowe oraz powikłania ogólnoustrojowe, jak zatorowość tłuszczowa czy zespół ARDS. Rehabilitacja stanowi integralną część leczenia, mającą na celu przywrócenie pełnej funkcji kończyny i zapobieganie długotrwałym następstwom.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl