transport z żółcią
Transport z żółcią jest kluczowym mechanizmem eliminacji wielu substancji z organizmu, zarówno endogennych jak i egzogennych. Proces ten stanowi jeden z głównych szlaków wydalania leków i ich metabolitów, a także bilirubiny, cholesterolu, hormonów steroidowych oraz innych związków.
Mechanizm transportu z żółcią obejmuje aktywne przenoszenie substancji z krwi do hepatocytów, a następnie do kanalików żółciowych poprzez specyficzne białka transportujące zlokalizowane w błonie komórkowej. W proces ten zaangażowane są transportery takie jak BSEP (Bile Salt Export Pump), MRP2 (Multidrug Resistance-associated Protein 2) czy MDR3 (Multidrug Resistance Protein 3).
Zaburzenia transportu z żółcią mogą prowadzić do cholestazy, żółtaczki oraz innych patologii wątroby. Czynniki wpływające na efektywność tego procesu obejmują właściwości fizykochemiczne substancji (masa cząsteczkowa, lipofilność), wydolność wątroby oraz potencjalne interakcje na poziomie białek transportujących, co ma istotne znaczenie w farmakoterapii i toksykologii klinicznej.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Po dopochwowym podaniu kremu Oekolp zawierającego estriol w stężeniu 1 mg/g, około 20% dawki estriolu jest wchłaniane do krwioobiegu w formie niezmienionej, co może prowadzić do efektów ogólnoustrojowych. Pojedyncza dawka 0,5 mg estriolu generuje stężenia w surowicy na poziomie 50-150 pg/ml, z maksymalnym stężeniem osiąganym po około 2 godzinach i spadkiem stężenia po 10-12 godzinach. Stężenia te są porównywalne do tych uzyskiwanych po podaniu doustnym dawek dziesięciokrotnie większych. Przy wielokrotnym stosowaniu obserwuje się stabilne stężenia odpowiadające fizjologicznemu cyklowi hormonalnemu.
albuminy osocza, cykl fizjologiczny, działanie ogólnoustrojowe, farmakokinetyka leku, glukuronidy i siarczany, krem dopochwowy z estriolem, metabolizm wątrobowy, Oekolp, podanie dopochwowe, podanie doustne, stężenie we krwi, transport z żółcią, wiązanie z białkami, wydalanie nerkowe -
Leksykon leków
Gencjana 0,5% roztwór wodny zawiera metylorozanilinowy chlorek w stężeniu 5 mg/g jako substancję czynną. Farmakokinetyka tej substancji nie jest w pełni poznana, jednak na podstawie badań na zwierzętach wiadomo, że metylorozanilinowy chlorek charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Po absorpcji ulega intensywnym przemianom metabolicznym w wątrobie, gdzie podlega demetylacji do triarylometylokarbinoli, proces ten jest katalizowany przez enzymy cytochromu P-450. Brak jest szczegółowych danych dotyczących dystrybucji substancji w tkankach i płynach ustrojowych.
barwnik triarylometanowy, biodostępność, cytochrom P-450, czas półtrwania, demetylacja, dystrybucja w tkankach, eliminacja metabolitów, metylorozanilinowy chlorek, objętość dystrybucji, płyn ustrojowy, przemiana metaboliczna, roztwór na skórę, transport z żółcią, triarylometylokarbinol, wątroba, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wydalanie z moczem
