aktywowany limfocyt T

Aktywowany limfocyt T to kluczowy komponent układu odpornościowego, który przeszedł proces aktywacji w odpowiedzi na kontakt z antygenem prezentowanym przez komórki prezentujące antygen (APC). W wyniku tego procesu, naiwny limfocyt T przekształca się w komórkę efektorową zdolną do pełnienia funkcji immunologicznych.

Aktywacja limfocytów T wymaga dwóch głównych sygnałów: pierwszego, pochodzącego z rozpoznania kompleksu MHC-antygen przez receptor TCR oraz drugiego, dostarczonego przez cząsteczki kostymulujące (np. interakcja CD28 na limfocycie T z CD80/CD86 na APC). Dodatkowo, cytokiny obecne w mikrośrodowisku wpływają na różnicowanie się limfocytów T w określone subpopulacje.

Aktywowane limfocyty T ulegają intensywnej proliferacji i różnicowaniu się w komórki efektorowe (CD4+ pomocnicze lub CD8+ cytotoksyczne). Charakteryzują się one zwiększoną ekspresją markerów aktywacji, takich jak CD25, CD69 czy HLA-DR, a także wzmożoną produkcją cytokin. Komórki te odgrywają kluczową rolę w zwalczaniu infekcji, regulacji odpowiedzi immunologicznej oraz nadzorze immunologicznym nad komórkami nowotworowymi.

Zaburzenia w procesie aktywacji limfocytów T mogą prowadzić do rozwoju chorób autoimmunologicznych, przewlekłych stanów zapalnych lub obniżonej odporności. Dlatego prawidłowa regulacja tego procesu jest niezbędna dla utrzymania homeostazy immunologicznej organizmu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl