profil cytokinowy
Profil cytokinowy to zestaw oznaczeń ilościowych różnych cytokin we krwi pacjenta, które pozwalają ocenić aktualny stan układu immunologicznego. Cytokiny to małe białka sygnałowe wydzielane przez komórki układu odpornościowego, które odgrywają kluczową rolę w regulacji odpowiedzi immunologicznej.
Analiza profilu cytokinowego dostarcza cennych informacji diagnostycznych w chorobach o podłożu zapalnym, autoimmunologicznym, infekcyjnym oraz nowotworowym. Wzrost stężenia cytokin prozapalnych (IL-1, IL-6, TNF-α) może wskazywać na ostry stan zapalny, podczas gdy przewaga cytokin przeciwzapalnych (IL-10, TGF-β) sugeruje aktywację mechanizmów regulacyjnych.
W praktyce klinicznej profil cytokinowy wykorzystuje się do monitorowania przebiegu chorób autoimmunologicznych, oceny skuteczności terapii biologicznych, a także w diagnostyce zespołu uwalniania cytokin po terapiach CAR-T. Badanie to zyskało szczególne znaczenie w kontekście COVID-19, gdzie zaobserwowano korelację między nasileniem „burzy cytokinowej” a ciężkością przebiegu choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Alutard SQ dawki do leczenia podstawowego: 100 SQ-U/ml, 1000 SQ-U/ml, 10 000 SQ-U/ml, 100 000 SQ-U/ml, dawka do leczenia podtrzymującego: 100 000 SQ-U/ml
Alutard SQ to preparat z grupy wyciągów alergenowych jadów owadów błonkoskrzydłych (osy i pszczoły), adsorbowany na wodorotlenku glinu, stosowany w immunoterapii swoistej pacjentów z alergiami IgE-zależnymi. Jego działanie farmakodynamiczne koncentruje się na układzie immunologicznym, gdzie prowadzi do zmniejszenia reakcji nadwrażliwości na alergeny poprzez hamowanie migracji limfocytów T i eozynofilów do tkanek, przesunięcie profilu cytokinowego z Th2 na Th1, zwiększenie syntezy IL-10 indukującej anergię limfocytów T oraz obniżenie uwalniania histaminy z bazofilów. Preparat dostępny jest w formie zawiesiny do wstrzykiwań o stężeniach 100, 1000, 10 000 oraz 100 000 SQ-U/ml, co umożliwia dostosowanie dawki do fazy leczenia podstawowego i podtrzymującego.
anergia, choroba alergiczna, cytokina Th1, cytokina Th2, granulocyt kwasochłonny, granulocyt zasadochłonny, histamina, immunoglobulina E, immunoterapia alergenowa, jad osy, jad owadów błonkoskrzydłych, jad pszczoły, limfocyt T, profil cytokinowy, reakcja nadwrażliwości, reakcja zapalna, układ immunologiczny, wodorotlenek glinu, wyciąg alergenowy jadu owadów błonkoskrzydłych - Leksykon chorób i schorzeń
Chłoniak t-komórkowy skóry – Patofizjologia i mechanizm
Chłoniak T-komórkowy skóry (CTCL) to heterogenna grupa pozawęzłowych chłoniaków nieziarniczych, charakteryzujących się klonalną ekspansją złośliwych limfocytów T CD4+ z opornością na apoptozę i profilowaniem cytokin Th2 (IL-4, IL-5, IL-13, IL-10, TGF-beta), co prowadzi do supresji odpowiedzi immunologicznej typu Th1. Patogeneza CTCL obejmuje liczne mutacje somatyczne (>50 mutacji) w genach regulujących szlaki sygnałowe JAK/STAT, TCR-PLCG1-NFAT, RAS-MAPK oraz epigenetyczne zmiany, w tym hipermetylację genów supresorowych nowotworów i dysregulację ncRNA (np. miR-155, miR-21, miR-106b). Konstytutywna fosforylacja STAT3 i nadekspresja onkogennych miRNA sprzyjają proliferacji i oporności na leczenie, w tym na inhibitory HDAC. W CTCL obserwuje się także neoangiogenezę indukowaną przez VEGF, bFGF i inne czynniki, co wspiera progresję choroby. Zmiany cytogenetyczne, takie jak utrata chromatyny w chromosomach 6q, 10q, 13q oraz przyrosty w 7 i 8q, korelują z gorszym rokowaniem i nasileniem choroby. Wczesne stadia MF cechuje ograniczone zajęcie skóry i korzystne rokowanie, jednak 20-30% przypadków przechodzi w postać agresywną z erytrodermią i guzami.
acetylacja histonów, aktywacja immunologiczna, chłoniak nieziarniczy, chłoniak T-komórkowy skóry, ciężki przebieg choroby, cytokina Th2, cząsteczka adhezyjna, czynnik angiogenny, czynnik martwicy nowotworów, długie niekodujące RNA, heterogenność wewnątrzguzowa, inhibitor deacetylazy histonowej, limfocyt T CD4+, metylacja DNA, mikroRNA, mutacja somatyczna, naciek limfocytarny, niekodujące RNA, opryszczka pospolita, plazmacytoidalna komórka dendrytyczna, profil cytokinowy, przejście nabłonkowo-mezenchymalne, receptor komórek T, sekwencjonowanie egzomu, sekwencjonowanie nowej generacji, szlak sygnałowy JAK/STAT, toksyna błonicza, transformujący czynnik wzrostu beta, VEGF, wirus limfotropowy komórek T, zaburzenie epigenetyczne, zespół Sézary’ego, ziarniniak grzybiasty