Przedawkowanie
Conaret 2,5 mg

Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się głównie bradykardią, niedociśnieniem tętniczym, blokiem przedsionkowo-komorowym III stopnia oraz zawrotami głowy. Udokumentowano przypadki przyjęcia dawek nawet do 2000 mg, jednak nawet niewielkie przekroczenie zalecanej dawki (np. 15 mg zamiast 7,5 mg) może wywołać poważne objawy kliniczne. Szczególnie wrażliwą grupą są pacjenci z niewydolnością serca, u których ryzyko powikłań jest znacznie wyższe, co uzasadnia stosowanie schematów stopniowego zwiększania dawki bisoprololu. Dodatkowo, przedawkowanie może prowadzić do skurczu oskrzeli oraz hipoglikemii, co wymaga szczególnej uwagi w diagnostyce i terapii.

Przedawkowanie bisoprololu – ogólna charakterystyka

Przedawkowanie bisoprololu fumaranu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, szczególnie u osób z istniejącymi chorobami układu sercowo-naczyniowego. Ryzyko związane z przedawkowaniem tego leku beta-adrenolitycznego wymaga szybkiej diagnozy i wdrożenia odpowiedniego postępowania leczniczego. 1

Dotychczasowe raporty wskazują na kilka udokumentowanych przypadków przedawkowania bisoprololu, gdzie maksymalna przyjęta dawka sięgała nawet 2000 mg. Przypadki te dotyczyły pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i/lub chorobą wieńcową. Co istotne, mimo poważnych objawów klinicznych (głównie bradykardii i niedociśnienia tętniczego), wszyscy pacjenci z udokumentowanych przypadków powrócili do zdrowia. 2

Wrażliwość na przedawkowanie

Szczególnie ważnym aspektem klinicznym jest znacząca różnica w indywidualnej wrażliwości pacjentów na przedawkowanie bisoprololu. Osobami szczególnie narażonymi na poważne konsekwencje przedawkowania są pacjenci z niewydolnością serca. W tej grupie klinicznej obserwuje się istotnie wyższą wrażliwość nawet na pojedynczą dużą dawkę leku. Jest to bezpośredni powód, dla którego protokoły terapeutyczne zakładają bardzo ostrożne wprowadzanie bisoprololu u pacjentów z niewydolnością serca, stosując schematy stopniowego zwiększania dawki. 3

Objawy przedawkowania

W literaturze klinicznej opisano przypadek, w którym po przedawkowaniu bisoprololu (przyjęcie dawki dobowej 15 mg zamiast zalecanej 7,5 mg) wystąpiły: blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, bradykardia oraz zawroty głowy. Przypadek ten ilustruje potencjalne zagrożenia związane nawet z nieznacznym przekroczeniem zalecanej dawki terapeutycznej. 4

Objaw przedawkowania Charakterystyka kliniczna Uwagi dotyczące dawki/częstości
Bradykardia Nieprawidłowo wolna czynność serca, potencjalnie zagrażająca życiu Jeden z najczęstszych objawów, może wystąpić nawet przy niewielkim przedawkowaniu (np. 15 mg zamiast 7,5 mg)
Niedociśnienie tętnicze Spadek ciśnienia krwi mogący prowadzić do wstrząsu i niedokrwienia narządów Występuje często przy poważnym przedawkowaniu
Blok przedsionkowo-komorowy III° Poważne zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych między przedsionkami a komorami serca Raportowany nawet przy niewielkim przedawkowaniu (15 mg zamiast 7,5 mg)
Zawroty głowy Rezultat niedostatecznego ukrwienia mózgu na skutek bradykardii i niedociśnienia Częsty symptom przy różnych stopniach przedawkowania
Skurcz oskrzeli Zwężenie dróg oddechowych, szczególnie niebezpieczne u osób z chorobami płuc Może wystąpić jako konsekwencja blokady receptorów beta-2 w drogach oddechowych
Ostra niewydolność serca Pogorszenie funkcji skurczowej mięśnia sercowego, zastój płucny Szczególnie niebezpieczne u pacjentów z istniejącą niewydolnością serca
Hipoglikemia Niebezpiecznie niski poziom glukozy we krwi, mogący prowadzić do zaburzeń świadomości Występuje na skutek hamowania glikogenolizy i maskowania objawów adrenergicznych hipoglikemii

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania bisoprololu opiera się na natychmiastowym przerwaniu podawania leku oraz wdrożeniu terapii podtrzymującej i objawowej. Należy podkreślić, że bisoprolol tylko w niewielkim stopniu poddaje się eliminacji za pomocą dializy, co ogranicza możliwości przyspieszonego usuwania leku z organizmu. 5

Leczenie bradykardii

W przypadku bradykardii spowodowanej przedawkowaniem bisoprololu zaleca się następujące postępowanie:

  • Dożylne podanie atropiny jako leku pierwszego rzutu
  • Przy niewystarczającej odpowiedzi na atropinę – ostrożne podanie izoprenaliny lub innego leku o działaniu dodatnim chronotropowym
  • W przypadkach opornych – możliwe przezżylne wszczepienie czasowego stymulatora serca

6

Leczenie niedociśnienia tętniczego

Postępowanie w przypadku niedociśnienia tętniczego obejmuje:

  • Dożylne uzupełnienie objętości krążącej (płynoterapia)
  • Zastosowanie leków obkurczających naczynia
  • Rozważenie dożylnego podania glukagonu, który może przynieść korzyści kliniczne w tym przypadku

7

Leczenie bloku przedsionkowo-komorowego

W przypadku bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia należy:

  • Zapewnić ciągłe monitorowanie kardiologiczne pacjenta
  • Podać dożylnie izoprenalinę lub orcyprenalinę we wlewie
  • W przypadkach opornych – rozważyć przezżylne wszczepienie stymulatora serca

8

Leczenie ostrej niewydolności serca

Postępowanie w zaostrzeniu niewydolności serca wymaga:

  • Dożylnego podania leków moczopędnych w celu zmniejszenia przeciążenia objętościowego
  • Zastosowania leków o działaniu inotropowym dodatnim dla poprawy kurczliwości mięśnia sercowego
  • Podania leków rozszerzających naczynia w celu zmniejszenia obciążenia następczego

9

Leczenie skurczu oskrzeli

W przypadku wystąpienia skurczu oskrzeli zaleca się:

  • Podanie leków rozszerzających oskrzela takich jak izoprenalina lub orcyprenalina
  • Zastosowanie selektywnych beta2-sympatykomimetyków w celu przeciwdziałania skurczowi oskrzeli
  • Rozważenie podania aminofiliny jako dodatkowego leku rozszerzającego oskrzela

10

Leczenie hipoglikemii

W przypadku hipoglikemii spowodowanej przedawkowaniem bisoprololu należy:

  • Niezwłocznie podać dożylnie glukozę
  • Monitorować poziom glukozy we krwi
  • Kontynuować podawanie glukozy do osiągnięcia stabilnych wartości glikemii

11

Należy pamiętać, że postępowanie w przypadku przedawkowania bisoprololu wymaga kompleksowego podejścia i często hospitalizacji w warunkach umożliwiających ciągłe monitorowanie funkcji życiowych, ze szczególnym uwzględnieniem parametrów sercowo-naczyniowych oraz poziomów glukozy we krwi. Kierunek terapii powinien być dostosowany do dominujących objawów klinicznych i indywidualnego stanu pacjenta. 12

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl