niedokrwienie mięśnia serca
Niedokrwienie mięśnia serca to stan patologiczny polegający na niewystarczającym dopływie krwi do kardiomiocytów, co skutkuje niedoborem tlenu i substancji odżywczych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania komórek mięśnia sercowego. Jest to najczęściej konsekwencja zwężenia lub zamknięcia tętnic wieńcowych w przebiegu miażdżycy.
Klinicznie niedokrwienie mięśnia serca objawia się typowo jako dławica piersiowa (ból, ucisk lub dyskomfort w klatce piersiowej) oraz może prowadzić do zaburzeń rytmu serca i przewodzenia. Długotrwałe niedokrwienie prowadzi do martwicy kardiomiocytów i rozwoju zawału serca, który stanowi stan bezpośredniego zagrożenia życia.
Diagnostyka niedokrwienia obejmuje badanie EKG (z charakterystycznymi zmianami odcinka ST-T), badania obrazowe (echokardiografia, scyntygrafia perfuzyjna, rezonans magnetyczny serca) oraz badania inwazyjne, jak koronarografia. Podstawą leczenia jest farmakoterapia (leki przeciwpłytkowe, beta-adrenolityki, statyny) oraz w zależności od nasilenia choroby – rewaskularyzacja poprzez angioplastykę wieńcową lub pomostowanie aortalno-wieńcowe.
Profilaktyka niedokrwienia mięśnia serca opiera się na modyfikacji czynników ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, takich jak nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemia, cukrzyca, palenie tytoniu oraz brak aktywności fizycznej. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie niedokrwienia może znacząco poprawić rokowanie i jakość życia pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Ergotamina – Działania niepożądane
Ergotamina, stosowana głównie w leczeniu migreny, występuje w preparatach takich jak Bellergot (0,3 mg winianu ergotaminy), Coffecorn forte (1 mg winianu ergotaminy z 100 mg kofeiny), Coffecorn mite (500 μg winianu ergotaminy z 25 mg kofeiny) oraz Ergotaminum Filofarm (1 mg winianu ergotaminy). Jej stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które zależą od dawki i czasu terapii. Do najczęstszych należą zaburzenia neurologiczne (senność, parestezje, bóle głowy, zawroty głowy), działania ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, zaparcia, przerost dziąseł) oraz reakcje alergiczne (pokrzywka, wysypka). Preparaty zawierające kofeinę dodatkowo mogą powodować bezsenność, drażliwość i drżenia mięśniowe. Ergotamina wpływa także na układ wzrokowy (częste zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, światłowstręt) oraz wywołuje suchość błon śluzowych i zmniejszenie wydzielania potu.
agranulocytoza, bradykardia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie teratogenne, ergotyzm, inhibitory CYP3A4, małopłytkowość, migrena, niedokrwienie mięśnia serca, niedokrwistość megaloblastyczna, parestezje, polekowy ból głowy, skurcz naczyń krwionośnych, skurcz naczyń wieńcowych, toksyczna nekroliza naskórka, winian ergotaminy, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmiany niedokrwienne, zwłóknienie mięśnia sercowego, zwłóknienie osierdzia