kumulacja jodu

Kumulacja jodu to proces gromadzenia się tego pierwiastka w organizmie, najczęściej w tarczycy, która wykorzystuje jod do produkcji hormonów tarczycowych. Nadmierne gromadzenie jodu może występować w wyniku długotrwałej ekspozycji na wysokie dawki tego pierwiastka, pochodzące z diety, suplementów, leków czy środków diagnostycznych zawierających jod.

W warunkach fizjologicznych tarczyca posiada mechanizmy regulacyjne (efekt Wolffa-Chaikoffa), które chronią przed nadmiernym wychwytem jodu. Jednak długotrwała ekspozycja na wysokie stężenia jodu może prowadzić do zaburzeń czynności tarczycy, manifestujących się jako nadczynność (jod-Basedow) lub niedoczynność tarczycy indukowana jodem.

Kumulacja jodu stanowi szczególne ryzyko dla pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi tarczycy (choroba Gravesa-Basedowa, zapalenie tarczycy Hashimoto), u których może nasilać procesy autoimmunologiczne. W diagnostyce obrazowej warto pamiętać, że środki kontrastowe zawierające jod mogą zaburzać wyniki badań izotopowych tarczycy przez kilka tygodni do kilku miesięcy po ich podaniu.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Potasu jodek – Przedawkowanie

Przedawkowanie potasu jodku, stosowanego m.in. w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Pediaven NN1 (3,3 µg KJ w 250 ml, 0,01 mg w 1000 ml, co odpowiada 2,5 µg i 10 µg jodu odpowiednio) oraz Peditrace (1 µg jodu/ml), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, szczególnie u pacjentów pediatrycznych oraz osób z zaburzeniami funkcji nerek i wydzielania żółci. Mechanizmy przedawkowania obejmują nadmierne podanie, niewłaściwe dostosowanie dawki oraz zaburzenia metaboliczne uniemożliwiające eliminację jodu, co prowadzi do kumulacji i toksycznego działania. Objawy kliniczne są złożone i obejmują zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, przeciążenie płynami, hiperosmolarność, hiperglikemię oraz hiperazotemię, które mogą się nakładać z objawami innych składników żywienia pozajelitowego.
badanie EKG, dializoterapia, funkcja tarczycy, glikozuria, hiperazotemia, hiperglikemia, hiperosmolarność, ketoza, kumulacja jodu, leczenie hiperglikemii, monitorowanie parametrów życiowych, odwodnienie wewnątrzkomórkowe, osmolarność osocza, pacjent pediatryczny, parametry biochemiczne, parametry nerkowe, parametry wątrobowe, polidypsja, poliuria, potas jodku, przeciążenie płynami, stężenie elektrolitów, stężenie jodu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia funkcji narządów, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wydzielania żółci, zapotrzebowanie na jod, zastój w krążeniu płucnym, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Przedawkowanie – PV Jod 10% 100 mg/g

Przedawkowanie powidonu jodowanego, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu na rozległe powierzchnie skóry (>30% powierzchni ciała) lub na rany i oparzenia, prowadzi do systematycznego wchłaniania jodu i może wywołać wieloukładowe zaburzenia. Klinicznie manifestuje się metalicznym posmakiem, ślinotokiem, podrażnieniem powiek, obrzękiem płuc, zmianami skórnymi, biegunką, kwasicą metaboliczną, hipernatremią, zaburzeniami czynności tarczycy (zarówno niedoczynnością, jak i nadczynnością) oraz niewydolnością nerek. Szczególnie niebezpieczne jest spożycie dużych ilości preparatu PV JOD 10% (100 mg/g, roztwór), które wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
dializoterapia, gruczoł tarczowy, hipernatremia, intensywna terapia, kumulacja jodu, kwasica metaboliczna, leczenie objawowe, metaliczny posmak, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, objaw kliniczny, obrzęk płuc, obrzęk powiek, oparzenie, ostra niewydolność nerek, powidon jodowany, reakcja skórna, równowaga elektrolitowa, ślinotok, wchłanianie jodu, wchłanianie substancji czynnej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności tarczycy, zaburzenie funkcjonowania, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie metaboliczne

kumulacja jodu

Powiązane wpisy

Potasu jodek – Przedawkowanie

Przedawkowanie – PV Jod 10% 100 mg/g