akropachia tarczycowa

Akropachia tarczycowa to rzadkie pozatarczycowe powikłanie choroby Gravesa-Basedowa, charakteryzujące się pogrubieniem paliczków dystalnych palców rąk i stóp. Objaw ten znany jest także jako palce pałeczkowate tarczycowe lub osteoartropatia tarczycowa.

W patogenezie akropachii tarczycowej kluczową rolę odgrywają autoprzeciwciała stymulujące receptor TSH, które poprzez aktywację fibroblastów prowadzą do zwiększonej produkcji kolagenu i glikozaminoglikanów. Dochodzi do proliferacji komórek okostnej, tworzenia nowej tkanki kostnej i obrzęku tkanek miękkich, co skutkuje charakterystycznym obrazem klinicznym.

Diagnostyka akropachii tarczycowej opiera się na badaniu fizykalnym, a potwierdzeniem są zmiany radiologiczne – periostoza i poszerzenie dystalnych części kości palców. Zmiany te są nieodwracalne, nawet po uzyskaniu eutyreozy. Akropachii często towarzyszą inne objawy pozatarczycowe, takie jak orbitopatia czy dermopatia tarczycowa.

Leczenie akropachii tarczycowej polega przede wszystkim na osiągnięciu eutyreozy poprzez standardowe metody leczenia choroby Gravesa (leki przeciwtarczycowe, radioaktywny jod lub tyreoidektomia). W przypadku nasilonych dolegliwości bólowych stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne, a w ciężkich przypadkach rozważa się kortykosteroidy.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl