szczepionka przeciwko rotawirusowi

Szczepionka przeciwko rotawirusowi stanowi istotny element profilaktyki zakażeń rotawirusowych, które są najczęstszą przyczyną ciężkich biegunek u niemowląt i małych dzieci na całym świecie. Dostępne są dwie podstawowe szczepionki: monowalentna (Rotarix) i pentawalentna (RotaTeq), które chronią przed najczęstszymi serotypami rotawirusów.

Szczepienie przeciwko rotawirusom podawane jest doustnie w schemacie 2-dawkowym (Rotarix) lub 3-dawkowym (RotaTeq). Pierwszą dawkę podaje się niemowlętom między 6. a 12. tygodniem życia. Ze względu na ryzyko wgłobienia jelita nie zaleca się rozpoczynania szczepienia po 12. tygodniu życia, a cały cykl powinien być zakończony do 24. (Rotarix) lub 32. (RotaTeq) tygodnia życia.

Skuteczność szczepienia przeciwko rotawirusom wynosi około 85-98% w zapobieganiu ciężkim biegunkom wywołanym przez rotawirusy i około 74-87% w zapobieganiu wszystkim biegunkom rotawirusowym. Szczepionka znacząco zmniejsza liczbę hospitalizacji z powodu biegunek oraz śmiertelność związaną z zakażeniami rotawirusowymi, szczególnie w krajach rozwijających się.

Szczepienie przeciwko rotawirusom jest dobrze tolerowane, a działania niepożądane występują rzadko. Najczęściej obserwuje się łagodne objawy żołądkowo-jelitowe, drażliwość i przejściową utratę apetytu. Ryzyko wgłobienia jelita po szczepieniu jest bardzo niskie (1-5 przypadków na 100 000 zaszczepionych dzieci), jednak znacznie niższe niż korzyści wynikające ze szczepienia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl