przebieg jednofazowy
Przebieg jednofazowy w elektrokardiografii (EKG) odnosi się do charakterystycznego obrazu zespołu QRS, w którym wszystkie wychylenia są skierowane w tę samą stronę (tylko dodatnie lub tylko ujemne). Jest to szczególnie istotne w diagnostyce zawału mięśnia sercowego, bloku odnogi pęczka Hisa oraz w ocenie przerostu komór.
W przypadku zawału mięśnia sercowego przebieg jednofazowy może świadczyć o całkowitej martwicy miokardium w danym obszarze, co objawia się jako zespół QS (brak załamka R) w odpowiednich odprowadzeniach. W bloku lewej odnogi pęczka Hisa (LBBB) typowo obserwuje się jednofazowe, dodatnie zespoły QRS w odprowadzeniach I i V6, a ujemne w V1-V3.
Przebieg jednofazowy stanowi istotny marker elektrokardiograficzny wymagający dokładnej interpretacji w kontekście klinicznym pacjenta. Jego obecność powinna skłaniać do pogłębionej diagnostyki kardiologicznej, szczególnie gdy pojawia się de novo lub w odprowadzeniach, w których wcześniej nie występował.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba stilla u dorosłych – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Choroba Stilla u dorosłych (AOSD) to rzadkie, zapalne schorzenie o zmiennym przebiegu klinicznym, klasyfikowanym na trzy fenotypy: samoograniczający się (54% pacjentów), nawracający oraz przewlekły. Wyróżnia się trzy podtypy kliniczne: klaster 1 z zapaleniem układowym i wysokim ryzykiem infekcji oraz śmiertelności (34,6%), klaster 2 obejmujący wyłącznie kobiety z zajęciem stawów i brakiem powikłań narządowych (21,3%) oraz klaster 3 charakteryzujący się niższym ryzykiem powikłań (44,1%). Czynniki prognostyczne obejmują m.in. wiek ≥50 lat (HR 6,78), hepatomegalię (HR 5,05), infekcje (HR 15,56) oraz zespół aktywacji makrofagów (MAS) (HR 26,82). Skala prognostyczna Pouchot może wspomagać identyfikację pacjentów z wysokim ryzykiem powikłań i potrzebą leczenia biologicznego, zwłaszcza przy wyniku ≥7, co sugeruje ryzyko MAS lub powikłań nerkowych (czułość 41,7%, swoistość 90%).
choroba Stilla u dorosłych, enzymy wątrobowe, gorączka o nieznanym pochodzeniu, hepatomegalia, hiperferrytynemia, markery ostrej fazy, neuropatia, piorunujące zapalenie wątroby, powikłania sercowo-płucne, przebieg jednofazowy, przewlekły przebieg choroby, schorzenie zapalne, trombocytopenia, trombocytoza, zaburzenia krzepnięcia krwi, zajęcie narządów, zajęcie narządów wewnętrznych, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie stawów proksymalnych, zespół aktywacji makrofagów, zespół hemofagocytarny, zespół niewydolności oddechowej, zwyrodnieniowe zapalenie stawów - Leksykon chorób i schorzeń
Borelioza mózgu przenoszona przez kleszcze – Epidemiologia
Kleszczowe zapalenie mózgu (TBE) jest wirusową infekcją ośrodkowego układu nerwowego przenoszoną przez kleszcze, stanowiącą istotne zagrożenie zdrowotne w Europie i Azji. Rocznie zgłasza się około 10 000-12 000 przypadków klinicznych, przy czym w UE/EOG w 2022 roku odnotowano 3650 przypadków (współczynnik 0,81/100 000 mieszkańców), co stanowi wzrost o 14% względem 2021 roku. Choroba wykazuje sezonowość z największą liczbą zachorowań od czerwca do listopada, szczególnie w lipcu (n=800). Epidemiologia TBE jest zróżnicowana regionalnie, z wysoką zapadalnością w krajach bałtyckich, Czechach, Słowenii oraz Niemczech (głównie Badenia-Wirtembergia i Bawaria). W ostatnich latach obserwuje się ekspansję geograficzną wirusa na nowe obszary, w tym na wyższe wysokości (do 2100 m n.p.m.) oraz do krajów wcześniej wolnych od TBE, takich jak Holandia, Belgia i Wielka Brytania. Czynniki klimatyczne, zmiany w zachowaniach ludzkich oraz migracje ptaków przyczyniają się do rozprzestrzeniania wirusa. Nadzór epidemiologiczny jest niejednolity, a niedostateczne testowanie i raportowanie prowadzi do niedoszacowania rzeczywistego obciążenia chorobą. W Szwajcarii szacowana roczna zapadalność na zakażenie (objawowe i bezobjawowe) u nieszczepionych wynosi 735/100 000, co jest znacznie wyższe niż liczba zgłoszonych przypadków klinicznych.
aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, borelioza mózgu, choroba endemiczna, choroba współistniejąca, definicja przypadku, diagnostyka różnicowa, diagnostyka wirusologiczna, ekspozycja na patogen, genotyp wirusa, infekcja ośrodkowego układu nerwowego, kleszczowe zapalenie mózgu, nadzór epidemiologiczny, niedodiagnozowanie, odpowiedź immunologiczna, płyn mózgowo-rdzeniowy, podtyp wirusa, populacja wysokiego ryzyka, przebieg jednofazowy, przypadek autochtoniczny, serokonwersja, skuteczność szczepionki, śmiertelność, tomografia komputerowa, transmisja wirusa, wirus kleszczowego zapalenia mózgu, wyszczepialność, zakażenie OUN, zapadalność, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych