Choroba stilla u dorosłych
Rokowania, prognozy i postęp choroby
Choroba Stilla u dorosłych (AOSD) to rzadkie, zapalne schorzenie o zmiennym przebiegu klinicznym, klasyfikowanym na trzy fenotypy: samoograniczający się (54% pacjentów), nawracający oraz przewlekły. Wyróżnia się trzy podtypy kliniczne: klaster 1 z zapaleniem układowym i wysokim ryzykiem infekcji oraz śmiertelności (34,6%), klaster 2 obejmujący wyłącznie kobiety z zajęciem stawów i brakiem powikłań narządowych (21,3%) oraz klaster 3 charakteryzujący się niższym ryzykiem powikłań (44,1%). Czynniki prognostyczne obejmują m.in. wiek ≥50 lat (HR 6,78), hepatomegalię (HR 5,05), infekcje (HR 15,56) oraz zespół aktywacji makrofagów (MAS) (HR 26,82). Skala prognostyczna Pouchot może wspomagać identyfikację pacjentów z wysokim ryzykiem powikłań i potrzebą leczenia biologicznego, zwłaszcza przy wyniku ≥7, co sugeruje ryzyko MAS lub powikłań nerkowych (czułość 41,7%, swoistość 90%).
Choroba Stilla u dorosłych – rokowanie
Choroba Stilla u dorosłych (Adult-onset Still’s disease, AOSD) to rzadkie schorzenie zapalne o zmiennym przebiegu klinicznym i nieprzewidywalnym rokowaniu. Mimo że ogólne rokowanie w tej chorobie jest zazwyczaj korzystne, wcześnie postawiona diagnoza i ocena rokowania mogą pomóc w zmniejszeniu ryzyka poważnych powikłań.123
Przebieg kliniczny i fenotypy choroby
Przebieg kliniczny AOSD klasyfikuje się na trzy odrębne fenotypy w oparciu o ewolucję objawów w czasie:1
- Samoograniczający się lub jednofazowy – jednorazowy epizod choroby
- Nawracający lub wielofazowy – nawroty choroby przedzielone okresami remisji
- Przewlekły – utrzymujące się objawy choroby
W dużym badaniu kohortowym z medianą czasu obserwacji wynoszącą 7 lat (zakres 3-10 lat) stwierdzono, że około połowa pacjentów (54,0%) miała przebieg jednofazowy, podczas gdy pozostali (46,0%) doświadczali nawrotów lub przewlekłego przebiegu choroby z nadżerkami.45
Zidentyfikowano także trzy różne podtypy kliniczne AOSD, z których każdy ma odmienne manifestacje kliniczne i rokowanie:67
- Klaster 1 (34,6%) – zapalenie układowe z zajęciem wielu narządów, najwyższy wskaźnik infekcji i śmiertelności, u ponad połowy pacjentów wystąpił co najmniej jeden nawrót podczas obserwacji
- Klaster 2 (21,3%) – wyłącznie kobiety, wysypka i zajęcie stawów, brak zajęcia narządów wewnętrznych, brak śmiertelności, większość pacjentów z przebiegiem jednofazowym
- Klaster 3 (44,1%) – niższy wskaźnik infekcji, brak poważnych powikłań, niższy wskaźnik śmiertelności
Czynniki predykcyjne przebiegu choroby
Zidentyfikowano czynniki predykcyjne dla każdego z podtypów przebiegu choroby. Postać stawowa wiąże się z płcią żeńską, zapaleniem stawów proksymalnych na początku choroby, trombocytozą i zależnością od steroidów. Natomiast postać układowa wydaje się być związana z wysoką gorączką (≥39°C), wysokimi poziomami enzymów wątrobowych lub markerów ostrej fazy, trombocytopenią i hiperferrytynemią.8
Na podstawie badań wyodrębniono niezależne czynniki ryzyka śmiertelności w AOSD:45
- Wiek w momencie zachorowania ≥50 lat (HR: 6,78, 95% CI: 2,10-21,89)
- Hepatomegalia (HR: 5,05, 95% CI: 1,44-17,70)
- Infekcje (HR: 15,56, 95% CI: 5,88-41,20)
- Zespół aktywacji makrofagów (MAS) (HR: 26,82, 95% CI: 7,52-95,60)
Skala prognostyczna w chorobie Stilla u dorosłych
W ocenie rokowania może być pomocna skala prognostyczna opisana przez Pouchot i wsp. Może ona pomóc w identyfikacji pacjentów z wysokim ryzykiem rozwoju powikłań klinicznych oraz tych, którzy będą wymagać leczenia biologicznego w przebiegu choroby.29
Jeśli pacjent uzyska wynik 7 w skali prognostycznej, należy rozważyć możliwość rozwoju zespołu aktywacji makrofagów lub powikłań nerkowych. Ponadto, należy wziąć pod uwagę konieczność zastosowania leczenia biologicznego (czułość: 41,7%, swoistość: 90%). Potrzebna jest jednak większa liczba pacjentów, aby określić, czy skala może być przydatna do oszacowania ryzyka zgonu związanego z powikłaniami AOSD.9
Przeżycie i śmiertelność
Ogólnie rokowanie w AOSD jest korzystne, z szacowanym wskaźnikiem śmiertelności specyficznym dla choroby wynoszącym około 13%.1 W badaniach kohortowych wskaźnik przeżycia 5-letniego i 10-letniego po diagnozie wynosił odpowiednio 92,4% i 86,9%.6475
Powikłania
Niektórzy pacjenci doświadczają poważnych powikłań, które mogą zagrażać życiu.13 Najpoważniejsze z nich obejmują:
- Zespół aktywacji makrofagów (MAS) – najcięższe powikłanie AOSD, występujące u 10-15% pacjentów, związane z wysoką śmiertelnością. Infekcje lub leki, w połączeniu z niekontrolowanym i przedłużającym się zapaleniem u pacjentów z predyspozycją genetyczną, mogą wywołać ten potencjalnie śmiertelny stan.110
- Zakrzepowa plamica małopłytkowa1
- Zespół niewydolności oddechowej1
- Rozlane krwawienie pęcherzykowe1
- Zaburzenia krzepnięcia krwi3
- Piorunujące zapalenie wątroby3
- Powikłania sercowe i płucne3
W przypadku podejrzenia wtórnego zespołu hemofagocytarnego/zespołu aktywacji makrofagów (HLH/MAS) u pacjentów z AOSD, konieczne są szybkie interwencje, aby uniknąć zachorowalności i śmiertelności.10
Wpływ na jakość życia
W większości przypadków AOSD wpływa bardziej na jakość życia niż na długoterminowe zdrowie. Jest to schorzenie uciążliwe i może zakłócać codzienne aktywności, ale niekoniecznie powoduje trwałe uszkodzenia organizmu.11
Niektórzy pacjenci mogą jednak rozwinąć postępujące, zwyrodnieniowe zapalenie stawów. Jest to bardziej prawdopodobne w przypadku przewlekłego AOSD niż innych typów. Zapalenie stawów może powodować ich deteriorację, jeśli jest wystarczająco silne i trwa wystarczająco długo. Gdy zapalenie niszczy amortyzację wokół stawów, mogą one zacząć przemieszczać się. Obrzęk i nieprawidłowe ustawienie mogą powodować bolesne deformacje stawów.11
U niektórych pacjentów z przewlekłą chorobą i znacznym zajęciem stawów jakość życia może być znacznie obniżona, jednak tendencja ta zanika dzięki lepszemu i wcześniejszemu leczeniu lekami biologicznymi.3
Predykcja rokowania
Trudno przewidzieć, jakiego rokowania należy oczekiwać w indywidualnych przypadkach. Niektórzy pracownicy ochrony zdrowia uważają jednak, że wczesne objawy mogą stanowić wskazówkę. Jeśli na wczesnym etapie choroby występuje ból i obrzęk wielu stawów, istnieje większe prawdopodobieństwo, że będzie ona trwała dłużej.11
Ponadto, AOSD powinno być rozpoznawane jako potencjalny „naśladowca sepsy” u pacjentów z gorączką o nieznanym pochodzeniu przyjętych na oddział intensywnej terapii. Czy zagrażająca życiu postać AOSD jest odrębnym podtypem, czy jedynie wynikiem opóźnienia diagnostycznego, pozostaje do ustalenia.12
Znaczenie wczesnej diagnostyki i leczenia
Wczesna diagnoza i ocena rokowania mogą pomóc w zmniejszeniu krytycznych problemów związanych z chorobą.8 W rzadkich przypadkach mogą wystąpić ostre, zagrażające życiu manifestacje choroby. Długoterminowe rokowanie jest jednak korzystne.312
W badaniu dotyczącym pacjentów z zagrażającą życiu postacią AOSD stwierdzono, że znaczna część pacjentów doświadczyła klasycznych powikłań związanych z leczeniem na oddziale intensywnej terapii i/lub następstw, takich jak martwica dystalna lub neuropatia, ale długoterminowe rokowanie było korzystne.12
Choć sama AOSD zwykle nie wpływa na oczekiwaną długość życia, niektóre wtórne stany mogą być w rzadkich przypadkach śmiertelne.11 Potrzebne są dalsze badania w celu identyfikacji czynników ryzyka wystąpienia zagrażających życiu powikłań u pacjentów z AOSD, którzy nie trafili jeszcze na oddział intensywnej terapii.12
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.