przedawkowanie amlodypiny
Przedawkowanie amlodypiny stanowi poważny stan kliniczny, wynikający z przyjęcia zbyt dużej dawki tego antagonisty kanału wapniowego. Lek ten, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby wieńcowej, w dawkach toksycznych powoduje nadmierną wazodylatację, co skutkuje głębokim niedociśnieniem opornym na standardowe leczenie wazopresorami.
Objawy przedawkowania amlodypiny obejmują: znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, tachykardię odruchową, zaburzenia świadomości, nudności i wymioty. W ciężkich przypadkach może dojść do wstrząsu kardiogennego, zaburzeń przewodnictwa, kwasicy metabolicznej oraz niewydolności wielonarządowej. Szczególnie niebezpieczna jest bradykardia i blok przedsionkowo-komorowy.
Leczenie przedawkowania amlodypiny wymaga szybkiej interwencji i obejmuje: płynoterapię, podanie wapnia (chlorek lub glukonian) w celu przeciwdziałania blokowaniu kanałów wapniowych, zastosowanie wazopresorów (noradrenalina, wazopresyna), a w ciężkich przypadkach terapię wysokimi dawkami insuliny z glukozą oraz emulsją lipidową. W przypadkach opornego wstrząsu może być konieczne zastosowanie ECMO.
Monitorowanie pacjenta z przedawkowaniem amlodypiny powinno obejmować ciągły nadzór hemodynamiczny, kontrolę parametrów biochemicznych oraz elektrokardiograficznych. Ze względu na długi okres półtrwania amlodypiny (30-50 godzin), objawy zatrucia mogą utrzymywać się przez wiele dni, co wymaga przedłużonej intensywnej terapii i monitorowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlonor 5 mg
Przedawkowanie amlodypiny, substancji czynnej leku Amlonor, prowadzi do nasilonej wazodylatacji poprzez blokadę kanałów wapniowych, co skutkuje znacznym i długotrwałym spadkiem ciśnienia tętniczego (hipotensja) oraz odruchową tachykardią. Te zmiany hemodynamiczne mogą wywołać wstrząs hemodynamiczny, zagrażający życiu pacjenta. Charakterystycznym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, który może pojawić się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu i często wymaga zaawansowanego wspomagania oddechu. Objawy kliniczne obejmują również zaburzenia świadomości i oddychania, będące konsekwencją hipoperfuzji mózgu i niedotlenienia tkanek.
białko osocza, blokada kanałów wapniowych, glukonian wapnia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hipoperfuzja tkanek, hipotensja, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, płukanie żołądka, pozycja przeciwwstrząsowa, przedawkowanie amlodypiny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rozszerzenie naczyń obwodowych, spadek ciśnienia tętniczego, substancja czynna leku, tachykardia odruchowa, wazodylatacja, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wspomaganie oddychania, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 10 mg + 5 mg
Przedawkowanie produktu leczniczego Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań wynikających z działania obu substancji czynnych. Amlodypina w dużych dawkach powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, co prowadzi do niedociśnienia układowego, tachykardii odruchowej oraz potencjalnie zagrażającego życiu wstrząsu. Rzadkim, ale istotnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, pojawiający się 24-48 godzin po przedawkowaniu, często wymagający wspomagania oddychania. Peryndopryl, jako inhibitor ACE, może wywołać niedociśnienie, hiperkaliemię, niewydolność nerek, zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardię), a także objawy neurologiczne i kaszel. W przypadku przedawkowania obserwuje się spadek ciśnienia tętniczego poniżej wartości prawidłowych, ryzyko wstrząsu krążeniowego oraz zaburzenia elektrolitowe, szczególnie hiperkaliemię, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów życiowych i biochemicznych pacjenta.
angiotensyna II, blokada kanałów wapniowych, bradykardia, elektrokardiogram, elektrostymulacja serca, filtracja kłębuszkowa, glukonian wapnia, hemodializa, hiperkaliemia, hiperwentylacja, inhibitor ACE, katecholaminy, niedociśnienie układowe, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, objętość wewnątrznaczyniowa, przedawkowanie amlodypiny, przedawkowanie peryndoprylu, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olmita 40 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Olmita, zawierającego olmesartan medoksomil i amlodypinę, prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, przede wszystkim znacznego niedociśnienia tętniczego, które może skutkować wstrząsem i zgonem. Olmesartan, jako antagonista receptora AT₁, oraz amlodypina, bloker kanałów wapniowych, wywołują synergistyczne rozszerzenie naczyń obwodowych i obniżenie ciśnienia. Objawy kliniczne obejmują niedociśnienie, odruchową tachykardię lub bradykardię (w wyniku stymulacji nerwu błędnego), a także rzadki, ale groźny niekardiogenny obrzęk płuc, który może pojawić się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu. Warto podkreślić, że nadmierne podawanie płynów podczas resuscytacji może predysponować do rozwoju obrzęku płuc, co wymaga ostrożnego monitorowania objętości wewnątrznaczyniowej i funkcji oddechowej.
antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanałów wapniowych, bradykardia, dializoterapia, glukonian wapnia, hipoperfuzja narządów, lek wazopresyjny, nerw błędny, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność oddechowa, obrzęk płuc, olmesartan medoksomil, płukanie żołądka, przedawkowanie amlodypiny, przedawkowanie olmesartanu, tachykardia, układ przywspółczulny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, węgiel aktywny, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Alneta 10 mg
Przedawkowanie amlodypiny, substancji czynnej preparatu Alneta, może prowadzić do poważnych powikłań, w tym znacznego rozszerzenia naczyń obwodowych z odruchowym częstoskurczem oraz długotrwałego niedociśnienia układowego, które w ciężkich przypadkach może skutkować wstrząsem zagrażającym życiu. Szczególnie niebezpiecznym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, rozwijający się z opóźnieniem 24-48 godzin po przyjęciu toksycznej dawki, wymagający wspomagania wentylacji. Czynniki predysponujące do tego stanu obejmują intensywne uzupełnianie płynów podczas resuscytacji. Objawy przedawkowania obejmują m.in. nadmierną wazodylatację, odruchowy częstoskurcz, niedociśnienie, wstrząs, zaburzenia oddychania oraz zaburzenia świadomości, których nasilenie i czas wystąpienia zależą od dawki i indywidualnych cech pacjenta.
blokada kanałów wapniowych, częstoskurcz odruchowy, glukonian wapnia, hemodializa, leki wazopresyjne, niedociśnienie układowe, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność oddechowa, opór obwodowy, perfuzja, perfuzja mózgowa, płukanie żołądka, pojemność minutowa serca, przedawkowanie amlodypiny, resuscytacja, rozszerzenie naczyń obwodowych, sinica, układ krążenia, uzupełnianie płynów, wazodylatacja, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wspomaganie wentylacji, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlator 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Amlator, zawierającego amlodypinę i atorwastatynę, stanowi stan zagrożenia życia, głównie z powodu toksycznego działania amlodypiny na układ sercowo-naczyniowy. Dominującym mechanizmem jest nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych prowadzące do ciężkiego niedociśnienia systemowego, odruchowej tachykardii, a w skrajnych przypadkach wstrząsu. Szczególnie niebezpiecznym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, który może pojawić się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu i wymaga intensywnego wspomagania oddychania. Leczenie opiera się na monitorowaniu funkcji serca i układu oddechowego, kontroli objętości płynów, podawaniu leków wazopresyjnych oraz dożylnym glukonianie wapnia. Wczesna interwencja (do 2 godzin od spożycia) może obejmować płukanie żołądka i podanie węgla aktywowanego. Dializa jest nieskuteczna ze względu na silne wiązanie amlodypiny z białkami osocza.
antagonista kanału wapniowego, blokada kanału wapniowego, czynność wątroby, fosfokinaza kreatynowa, gazometria, glukonian wapnia, hemodializa, lek wazopresyjny, lek zwężający naczynia, niedociśnienie systemowe, niekardiogenny obrzęk płuc, płukanie żołądka, przedawkowanie amlodypiny, przedawkowanie atorwastatyny, rabdomioliza, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, uszkodzenie hepatocytów, węgiel aktywowany, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Co-Prestarium 5 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Co-Prestarium, zawierającego peryndopryl i amlodypinę, stanowi stan zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Główne objawy przedawkowania amlodypiny to znaczne i długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego, które może prowadzić do wstrząsu, odruchowej tachykardii oraz niekardiogennego obrzęku płuc pojawiającego się z opóźnieniem do 24-48 godzin. Peryndopryl powoduje niedociśnienie tętnicze, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, niewydolność nerek, zaburzenia rytmu serca (zarówno tachykardię, jak i bradykardię), objawy neurologiczne (zawroty głowy, lęk), hiperwentylację oraz charakterystyczny suchy kaszel. Wstrząs i ciężkie niedociśnienie mogą prowadzić do zgonu, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych, elektrolitów, funkcji nerek, stanu neurologicznego oraz EKG.
angiotensyna II, białko osocza, blokada kanałów wapniowych, bradykardia, Co-Prestarium, elektrolity, glukonian wapnia, hemodializa, hiperwentylacja, hipoperfuzja, hipotensja, inhibitor ACE, katecholamina, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, obniżenie ciśnienia tętniczego, peryndopryl i amlodypina, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, przedawkowanie amlodypiny, przedawkowanie peryndoprylu, rozrusznik serca, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlodipine Bluefish 5 mg
Przedawkowanie amlodypiny prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych, głównie poprzez nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, co skutkuje znacznym niedociśnieniem układowym i odruchową tachykardią. Najpoważniejszym powikłaniem jest wstrząs kardiogenny, który może zakończyć się zgonem. Objawy kliniczne obejmują zaczerwienienie skóry, uczucie gorąca, spadek ciśnienia tętniczego oraz hipoperfuzję narządów. Warto podkreślić, że niedociśnienie może utrzymywać się przez dłuższy czas, co wymaga długotrwałego monitorowania pacjenta, zwłaszcza u osób z chorobami sercowo-naczyniowymi.
blokada kanałów wapniowych, dializoterapia, glukonian wapnia, hipoperfuzja narządów, lek wazopresyjny, niedociśnienie układowe, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, przedawkowanie amlodypiny, rozszerzenie naczyń obwodowych, strategia terapeutyczna, tachykardia, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wiązanie leku z białkami osocza, wstrząs, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Adipine 5 mg
Przedawkowanie amlodypiny, substancji czynnej leku Adipine, prowadzi do nasilonego rozszerzenia obwodowych naczyń krwionośnych, co skutkuje znacznym i długotrwałym obniżeniem ciśnienia tętniczego, potencjalnie prowadzącym do wstrząsu i zgonu. Charakterystycznym objawem jest odruchowa tachykardia, będąca mechanizmem kompensacyjnym. Istotnym, choć rzadkim powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, który może pojawić się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu i często wymaga mechanicznego wspomagania oddychania. Predysponującym czynnikiem do rozwoju obrzęku płuc jest przeciążenie płynami podczas wczesnych działań resuscytacyjnych.
białka osocza, blokada kanałów wapniowych, działanie farmakologiczne, efekt wazodylatacyjny, glukonian wapnia, hemodializa, hipoperfuzja narządowa, mechaniczne wspomaganie oddychania, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, obwodowe naczynia krwionośne, opór naczyniowy, perfuzja narządowa, płukanie żołądka, przedawkowanie amlodypiny, saturacja krwi, tachykardia odruchowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wazopresor, węgiel aktywowany, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlodipine Fair-Med 10 mg
Przedawkowanie amlodypiny prowadzi do istotnej wazodylatacji obwodowej, co skutkuje znacznym spadkiem oporu naczyniowego i klinicznie istotnym niedociśnieniem tętniczym, często z towarzyszącym odruchowym częstoskurczem. W najcięższych przypadkach może dojść do wstrząsu hipowolemicznego z hipoperfuzją narządów, stanowiącego zagrożenie życia. Objawy te wynikają z blokady kanałów wapniowych typu L, prowadzącej do rozluźnienia mięśni gładkich naczyń i upośledzenia mechanizmów kompensacyjnych. Warto podkreślić, że hemodializa jest nieskuteczna ze względu na wysoki stopień wiązania amlodypiny z białkami osocza, dużą objętość dystrybucji oraz lipofilność leku.
blokada kanałów wapniowych, cewnik Swana-Ganza, częstoskurcz odruchowy, diureza, działanie wazodylatacyjne, glukonian wapnia, hemodializa, hipoperfuzja narządów, lek wazopresyjny, lipofilność, miokardium, niedociśnienie układowe, objętość dystrybucji, okres półtrwania, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, przedawkowanie amlodypiny, relaksacja mięśni gładkich, rozszerzenie naczyń obwodowych, rzut serca, saturacja, układ współczulny, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami, wstrząs, zaburzenia hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlodipine + Valsartan+ Hydrochlorothiazide Polpharma 10 mg + 160 mg + 12,5 mg
Przedawkowanie leku złożonego zawierającego amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd prowadzi do ciężkich zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Dominującym objawem jest znaczne niedociśnienie tętnicze, które może skutkować wstrząsem i niewydolnością wielonarządową. Amlodypina powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych i odruchową tachykardię, a także może wywołać niekardiogenny obrzęk płuc z opóźnionym początkiem (24-48 godzin po przedawkowaniu). Walsartan wywołuje zawroty głowy i hipoperfuzję narządową, natomiast hydrochlorotiazyd prowadzi do hipokaliemii, hipochloremii, odwodnienia oraz ryzyka zaburzeń rytmu serca, szczególnie u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne.
blokada kanałów wapniowych, glikozyd naparstnicy, glukonian wapnia, hemodializa, hipochloremia, hipokaliemia, hipoperfuzja narządowa, korekta zaburzeń elektrolitowych, lek przeciwarytmiczny, lek wazopresyjny, monitorowanie kardiologiczne, nasilona diureza, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność wielonarządowa, objętość wewnątrznaczyniowa, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, przeciążenie płynami, przedawkowanie amlodypiny, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcze mięśni, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aramlessa 10 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Aramlessa, zawierającego peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, stanowi poważny stan kliniczny, charakteryzujący się głównie objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego, takimi jak znaczne niedociśnienie tętnicze, odruchowa tachykardia, a także bradykardia oporna na leczenie. Amlodypina może powodować długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego prowadzące do wstrząsu, a także rzadko występujący niekardiogenny obrzęk płuc z opóźnionym początkiem (24-48 godzin po przedawkowaniu). Peryndopryl natomiast może wywoływać niedociśnienie, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, niewydolność nerek, hiperwentylację, palpitacje, zawroty głowy, lęk oraz suchy kaszel. Wartości ciśnienia tętniczego mogą ulec znacznemu obniżeniu, co wymaga intensywnej interwencji medycznej i monitorowania parametrów życiowych, w tym EKG, stężenia elektrolitów (potasu, sodu) oraz funkcji nerek (kreatynina, diureza).
aminy katecholowe, angiotensyna II, blokada kanałów wapniowych, filtracja kłębuszkowa, gazometria, glukonian wapnia, hemodializa, hiperwentylacja, leki wazopresorowe, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, obniżenie ciśnienia tętniczego, odruchowa tachykardia, peryndopryl z argininą, przedawkowanie amlodypiny, przedawkowanie peryndoprylu, rozszerzenie naczyń obwodowych, stężenie elektrolitów, stężenie kreatyniny, wazopresor, węgiel aktywowany, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej - Leksykon substancji czynnych
Amlodypina – Przedawkowanie
Przedawkowanie amlodypiny prowadzi do znacznego rozszerzenia naczyń obwodowych, co skutkuje istotnym i długotrwałym spadkiem ciśnienia tętniczego (>10 mg) oraz odruchową tachykardią. W ciężkich przypadkach może dojść do wstrząsu zagrażającego życiu, a także rzadkiego, ale poważnego powikłania w postaci niekardiogennego obrzęku płuc, pojawiającego się z opóźnieniem 24-48 godzin po ekspozycji i wymagającego wspomagania oddychania. W badaniach na zwierzętach dawki śmiertelne wynosiły 40 mg/kg u myszy i 100 mg/kg u szczurów, a dawki powodujące ciężkie niedociśnienie u psów to 4 mg/kg. Objawy kliniczne obejmują również rzadką bradykardię związaną z depresją węzła zatokowego.
antagonista kanałów wapniowych, beta-adrenolityk, białko osocza, blokada kanałów wapniowych, dawka śmiertelna, glikozyd naparstnicy, glukonian wapnia, hemodializa, hipochloremia, hipoglikemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, lek przeciwarytmiczny, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, odruchowa tachykardia, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, przedawkowanie amlodypiny, rozszerzenie naczyń obwodowych, roztwór NaCl, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wazokonstriktor, węgiel aktywowany, wstrząs zakończony zgonem, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aldan 5 mg
Przedawkowanie amlodypiny stanowi istotne zagrożenie kardiowaskularne, manifestujące się przede wszystkim znacznym spadkiem ciśnienia tętniczego krwi, często z towarzyszącą odruchową tachykardią. Dane doświadczalne na zwierzętach wskazują, że dawki śmiertelne wynoszą 40 mg/kg u myszy oraz 100 mg/kg u szczurów, natomiast u psów już dawka 4 mg/kg powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych i istotny spadek ciśnienia. Przedawkowanie może przebiegać również bezobjawowo, co komplikuje diagnostykę i wymaga wysokiej czujności klinicznej. Objawy takie jak zaburzenia oddychania i ryzyko wstrząsu podkreślają konieczność intensywnego monitorowania pacjenta. Leczenie zatrucia amlodypiną wymaga kompleksowego podejścia, obejmującego ścisłe monitorowanie parametrów życiowych, terapię płynową zwiększającą objętość krwi krążącej oraz dożylne podawanie amin katecholowych w celu przeciwdziałania niedociśnieniu. Dożylne podanie glukonianu wapnia jest wskazane w celu zmniejszenia blokady kanałów wapniowych. Płukanie żołądka może być korzystne ze względu na wolne wchłanianie leku, natomiast hemodializa jest nieskuteczna z uwagi na silne wiązanie amlodypiny z białkami osocza. Wczesne rozpoznanie i intensywna terapia są kluczowe dla zapobiegania powikłaniom i zgonowi.
aminy katecholowe, białka osocza, ciśnienie tętnicze krwi, glukonian wapnia, hemodializa, kanały wapniowe, niedociśnienie, parametry życiowe, perfuzja narządów, płukanie żołądka, przedawkowanie amlodypiny, przyspieszenie akcji serca, rozszerzenie naczyń obwodowych, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, terapia płynowa, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs, wydolność oddechowa, zaburzenia oddychania - Leksykon leków
Przedawkowanie – Finamlox 5 mg
Przedawkowanie amlodypiny, antagonisty kanałów wapniowych, prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych, w tym znacznego rozszerzenia naczyń obwodowych, odruchowej tachykardii oraz potencjalnie długotrwałej hipotensji, która może skutkować wstrząsem kardiogennym i zgonem. Kliniczny obraz obejmuje nadmierną wazodylatację, spadek oporu obwodowego, a w ciężkich przypadkach niewydolność wielonarządową. Warto podkreślić, że dializa jest nieskuteczna ze względu na silne wiązanie amlodypiny z białkami osocza, co utrudnia eliminację leku z krążenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, niewydolnością wątroby lub nerek oraz u osób starszych, u których mechanizmy kompensacyjne są ograniczone.
antagonista kanału wapniowego, białko osocza, choroba sercowo-naczyniowa, ciśnienie tętnicze, glukonian wapnia, hipoperfuzja tkanek, hipotensja, kanał wapniowy, lek wazopresyjny, mięśniówka gładka naczyń, niewydolność krążeniowa, niewydolność wielonarządowa, obniżenie ciśnienia tętniczego, odruchowa tachykardia, opór obwodowy, płukanie żołądka, pozycja przeciwwstrząsowa, przedawkowanie amlodypiny, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, technika nerkozastępcza, układ współczulny, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlator 20 mg + 5 mg
Preparat Amlator zawiera atorwastatynę (w postaci atorwastatyny z L-lizyną) oraz amlodypinę (w postaci amlodypiny bezylanu) w dawkach 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg. Przedawkowanie amlodypiny może prowadzić do nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych, odruchowej tachykardii, znacznego i długotrwałego niedociśnienia ogólnoustrojowego, a w najcięższych przypadkach do wstrząsu i zgonu. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, który może wystąpić z opóźnieniem 24-48 godzin po przyjęciu leku i często wymaga wspomagania oddychania. W leczeniu przedawkowania amlodypiny kluczowe jest monitorowanie funkcji serca i układu oddechowego, kontrola objętości płynów krążących oraz stosowanie leków wazokonstrykcyjnych i dożylnego glukonianu wapnia. Płukanie żołądka i węgiel aktywowany mogą być rozważone w krótkim czasie po przedawkowaniu, natomiast hemodializa jest nieskuteczna ze względu na silne wiązanie substancji z białkami osocza.
amlodypina bezylan, blokada kanałów wapniowych, fosfokinaza kreatynowa, funkcja wątroby, glukonian wapnia, hemodializa, miopatia, niedociśnienie, obrzęk płuc niekardiogenny, płukanie żołądka, przeciążenie płynami, przedawkowanie amlodypiny, przedawkowanie atorwastatyny, rabdomioliza, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, wazokonstrikcja, węgiel aktywowany, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlodipine Bluefish 10 mg
Przedawkowanie amlodypiny, substancji czynnej leku Amlodipine Bluefish 10 mg, prowadzi do patologicznej wazodylatacji naczyń obwodowych, co skutkuje znacznym i utrzymującym się niedociśnieniem układowym. Mechanizm ten wynika z farmakodynamicznej blokady kanałów wapniowych w mięśniach gładkich naczyń, co może wywołać odruchową tachykardię jako reakcję kompensacyjną. Najpoważniejszym powikłaniem jest wstrząs naczyniowy, stan zagrożenia życia charakteryzujący się głęboką hipoperfuzją tkanek i potencjalnym zgonem. Objawy przedawkowania obejmują nasilone rozszerzenie naczyń, tachykardię proporcjonalną do stopnia wazodylatacji oraz oporne na leczenie niedociśnienie, które wymaga pilnej interwencji.
antagonista kanałów wapniowych, białka osocza, blokada kanałów wapniowych, dializoterapia, działanie farmakodynamiczne, glukonian wapnia, hemodializa, hipoperfuzja tkanek, kurczliwość mięśnia sercowego, lek wazopresyjny, mięśnie gładkie naczyń, napięcie ścian naczyń, niedociśnienie układowe, objętość wyrzutowa serca, płukanie żołądka, przedawkowanie amlodypiny, rozszerzenie naczyń obwodowych, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia odruchowa, wazodylatacja, węgiel aktywowany, wstrząs naczyniowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Caramlo 8 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Caramlo, zawierającego kandesartan cyleksetyl i amlodypinę, prowadzi do istotnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, przede wszystkim znacznego niedociśnienia tętniczego (hipotensji) oraz odruchowej tachykardii. Kandesartan wywołuje głównie obniżenie ciśnienia tętniczego, co manifestuje się zawrotami głowy i ryzykiem wstrząsu, natomiast amlodypina powoduje rozszerzenie naczyń obwodowych i może indukować niekardiogenny obrzęk płuc z opóźnionym początkiem (24-48 godzin po przedawkowaniu). W ciężkich przypadkach hipotensja może być długotrwała i prowadzić do zgonu. Doświadczenia kliniczne wskazują, że nawet dawki kandesartanu do 672 mg mogą być odwracalne bez poważnych powikłań, jednak połączenie z amlodypiną zwiększa ryzyko powikłań, w tym obrzęku płuc wymagającego wsparcia oddechowego.
blokada kanałów wapniowych, diureza, dysfagia, glukonian wapnia, hemodializa, kandesartan cyleksetyl i amlodypina, leki obkurczające naczynia, napięcie naczyń krwionośnych, niedociśnienie, niekardiogenny obrzęk płuc, obniżenie ciśnienia tętniczego, płukanie żołądka, przedawkowanie amlodypiny, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, wstrząs, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlopin 10 mg 10 mg
Przedawkowanie amlodypiny, będącej blokerem kanałów wapniowych, prowadzi do nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych, co skutkuje znacznym i długotrwałym niedociśnieniem tętniczym, odruchową tachykardią oraz ryzykiem wstrząsu kardiogennego. Objawy kliniczne obejmują spadek oporu naczyniowego, zaczerwienienie skóry, ciepłe kończyny oraz potencjalnie zagrażający życiu wstrząs z hipoperfuzją narządową. Szczególnie istotnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, który może pojawić się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu, często wymagając intensywnej terapii i wspomagania oddychania. Wczesne agresywne uzupełnianie płynów może paradoksalnie predysponować do tego powikłania.
białko osocza, bloker kanałów wapniowego, dekontaminacja przewodu pokarmowego, duszność, eliminacja pozaustrojowa, glukonian wapnia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipoksemia, hipoperfuzja narządowa, intensywna terapia, lek wazopresyjny, metoda dializacyjna, niedociśnienie układowe, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność lewokomorowa, niewydolność wielonarządowa, odruchowa tachykardia, płukanie żołądka, pojemność minutowa serca, pozycja Trendelenburga, przedawkowanie amlodypiny, rozszerzenie naczyń obwodowych, spadek ciśnienia tętniczego, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlozek 5 mg
Przedawkowanie amlodypiny, antagonisty kanałów wapniowych, prowadzi do znacznego rozszerzenia naczyń obwodowych i odruchowej tachykardii, co skutkuje długotrwałym niedociśnieniem tętniczym, potencjalnie prowadzącym do wstrząsu, w tym o przebiegu śmiertelnym. Charakterystycznym, choć rzadkim i opóźnionym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, pojawiający się 24-48 godzin po przedawkowaniu, wymagający często wspomagania oddychania. Wczesne interwencje obejmują monitorowanie funkcji sercowo-oddechowych, uniesienie kończyn, kontrolę objętości płynów i diurezy, aby zapobiec przeciążeniu płynami, które może nasilać obrzęk płuc.
antagonista kanałów wapniowych, białko osocza, blokada kanałów wapniowych, diureza, glukonian wapnia, gospodarka płynowa, hemodializa, monitorowanie serca, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność serca, objętość płynów krążących, odruchowa tachykardia, perfuzja, płukanie żołądka, pojemność minutowa serca, powrót żylny, przeciążenie płynami, przedawkowanie amlodypiny, przewodnienie, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rozszerzenie naczyń obwodowych, układ krążenia, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, wstrząs, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Concoram 5 mg + 5 mg
Concoram, zawierający bisoprolol (antagonista receptorów beta-adrenergicznych) oraz amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), dostępny jest w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Przedawkowanie amlodypiny prowadzi do rozszerzenia naczyń obwodowych, skutkującego znacznym niedociśnieniem tętniczym, odruchową tachykardią oraz ryzykiem niekardiogennego obrzęku płuc pojawiającego się 24-48 godzin po ekspozycji, wymagającego wsparcia oddechowego. Przedawkowanie bisoprololu manifestuje się bradykardią, niedociśnieniem, skurczem oskrzeli, ostrą niewydolnością serca oraz hipoglikemią, z dużą zmiennością indywidualnej wrażliwości, szczególnie u pacjentów z chorobami serca.
aminofilina, amlodypina, atropina, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blokada kanałów wapniowych, bradykardia, czynność serca, diureza, duszność, glukagon, glukonian wapnia, hemodializa, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowy dodatni, lek moczopędny, lek obkurczający naczynia, lek rozszerzający naczynia, niedociśnienie ogólnoustrojowe, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, odruchowa tachykardia, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, płynoterapia, przedawkowanie amlodypiny, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, stymulacja serca, stymulator serca, węgiel aktywny, wspomaganie oddychania, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Triveram 20 mg + 10 mg + 10 mg
Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl i amlodypinę, charakteryzuje się zróżnicowanym profilem toksyczności w przypadku przedawkowania, z objawami wynikającymi z działania poszczególnych składników. Przedawkowanie atorwastatyny może prowadzić do zaburzeń czynności wątroby i wzrostu aktywności kinazy kreatynowej, wymagając monitorowania parametrów wątrobowych; hemodializa jest nieskuteczna ze względu na silne wiązanie z białkami osocza. Peryndopryl, jako inhibitor ACE, może wywołać niedociśnienie tętnicze, wstrząs, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej oraz niewydolność nerek; leczenie obejmuje dożylne podanie 0,9% roztworu chlorku sodu, ułożenie pacjenta w pozycji z głową poniżej tułowia oraz monitorowanie elektrolitów i kreatyniny, a w razie potrzeby hemodializę. Amlodypina powoduje znaczne rozszerzenie naczyń obwodowych z odruchową tachykardią, ryzyko długotrwałego obniżenia ciśnienia tętniczego i wstrząsu, a także rzadki, ale groźny niekardiogenny obrzęk płuc, który może pojawić się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu; leczenie obejmuje podtrzymywanie funkcji układu sercowo-naczyniowego, dożylne podanie glukonianu wapnia oraz kontrolę objętości płynów i diurezy, przy czym dializa jest nieskuteczna z powodu silnego wiązania leku z białkami osocza.
atorwastatyna peryndopryl amlodypina, blokada kanałów wapniowych, bradykardia, glukonian wapnia, hiperwentylacja, inhibitor ACE, kinaza kreatynowa, leczenie przeciwwstrząsowe, lek wazopresyjny, napięcie naczyń, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, palpitacje, parametry wątrobowe, płukanie żołądka, przedawkowanie amlodypiny, przedawkowanie peryndoprylu, tachykardia, terapia przeciwobrzękowa, Triveram, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, wstrząs, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tenox 10 mg
Przedawkowanie amlodypiny prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych, głównie w postaci nasilonego rozszerzenia naczyń obwodowych i obniżenia ciśnienia tętniczego, co może skutkować wstrząsem dystrybucyjnym. Charakterystycznym mechanizmem kompensacyjnym jest odruchowa tachykardia. Warto podkreślić ryzyko wystąpienia niekardiogennego obrzęku płuc, który może pojawić się z opóźnieniem 24-48 godzin po ekspozycji na lek, często jako konsekwencja nadmiernej płynoterapii stosowanej w fazie resuscytacji. Objawy kliniczne obejmują znaczne i długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego, które jest oporne na standardowe leczenie, a także zaburzenia oddychania wymagające intensywnego wsparcia wentylacyjnego.
antagonista kanałów wapniowych, badanie EKG, badanie obrazowe klatki piersiowej, dekontaminacja przewodu pokarmowego, diureza godzinowa, efekt hipotensyjny, glukonian wapnia, hipoperfuzja narządowa, hipotensja, lek wazopresyjny, monitorowanie hemodynamiczne, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność lewokomorowa, obniżenie ciśnienia tętniczego, okres półtrwania, płukanie żołądka, przedawkowanie amlodypiny, rozszerzenie naczyń obwodowych, rytm serca, saturacja krwi, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, wspomaganie wentylacji, wstrząs dystrybucyjny, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlonor 10 mg
Przedawkowanie amlodypiny, leku z grupy blokerów kanałów wapniowych stosowanego w preparacie Amlonor (tabletki 5 mg i 10 mg), prowadzi do nasilonej wazodylatacji obwodowej i znaczącego spadku ciśnienia tętniczego, co może skutkować ciężkim niedociśnieniem, odruchową tachykardią, a w skrajnych przypadkach wstrząsem kardiogennym. Objawy mogą pojawić się z opóźnieniem do 24-48 godzin, co wymaga długotrwałej obserwacji. Dodatkowo, rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, często związany z agresywną resuscytacją płynową, który wymaga wsparcia oddechowego, w tym tlenoterapii lub wentylacji mechanicznej.
białko osocza, bloker kanałów wapniowych, dekontaminacja przewodu pokarmowego, glukonian wapnia, hemodializa, intubacja, lek wazopresyjny, niedociśnienie, niedotlenienie narządów, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność serca, odruchowa tachykardia, płukanie żołądka, przedawkowanie amlodypiny, rozszerzenie naczyń obwodowych, spadek ciśnienia tętniczego, tlenoterapia, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wazodylatacja, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wentylacja nieinwazyjna, wspomaganie oddychania, wstrząs, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Triplixam 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Przedawkowanie Triplixam, zawierającego peryndopryl, indapamid i amlodypinę, prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Dominującym objawem jest niedociśnienie tętnicze, które może być znaczne i długotrwałe, z ryzykiem wstrząsu i zgonu. Towarzyszą mu nudności, wymioty, kurcze mięśni, zawroty głowy, senność oraz stan splątania. Występują również zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym hiponatremia i hipokaliemia, które mogą nasilać objawy kliniczne i prowadzić do powikłań kardiologicznych. Amlodypina powoduje rozszerzenie naczyń obwodowych i odruchową tachykardię, a także może wywołać niekardiogenny obrzęk płuc z opóźnionym początkiem (24-48 godzin po przedawkowaniu), wymagający natychmiastowego wsparcia oddechowego. Oliguria (<500 ml/dobę) i anuria stanowią poważne zagrożenie, wynikające z hipowolemii i upośledzonego przepływu nerkowego.
amlodypina, anuria, blokada kanałów wapniowych, dyspnea, elektrokardiografia, glukonian wapnia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, indapamid, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, oliguria, peryndopryl, peryndoprylat, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, przedawkowanie amlodypiny, przedawkowanie indapamidu, przedawkowanie peryndoprylu, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Finamlox 10 mg
Przedawkowanie amlodypiny prowadzi do nasilonego rozszerzenia naczyń obwodowych wskutek blokady kanałów wapniowych w mięśniówce gładkiej, co skutkuje znacznym obniżeniem oporu naczyniowego i ciśnienia tętniczego krwi. W odpowiedzi na hipotensję może wystąpić odruchowa tachykardia. Ciężkie przedawkowanie może wywołać wstrząs kardiogenny z hipoperfuzją narządów, zaburzeniami świadomości (od senności do śpiączki) oraz niewydolnością wielonarządową, w tym nerek, wątroby i układu oddechowego. Opisane przypadki kliniczne wskazują na potencjalne zagrożenie życia, a wartości ciśnienia tętniczego mogą ulec znacznemu i długotrwałemu obniżeniu, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
antagonista kanałów wapniowych, choroba wątroby, glukonian wapnia, hemodializa, hipoperfuzja mózgowa, hipoperfuzja narządów, hipotensja, kanały wapniowe, monitorowanie hemodynamiczne, monitorowanie pacjenta, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, niewydolność narządowa, niewydolność serca, oddział intensywnej terapii, odruchowa tachykardia, okres półtrwania, płukanie żołądka, pozycja przeciwwstrząsowa, przedawkowanie amlodypiny, rozszerzenie naczyń obwodowych, rytm serca, spadek ciśnienia, wazopresory, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wstrząs, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vilpin Combi 10 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Vilpin Combi, zawierającego peryndopryl i amlodypinę, może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych. Amlodypina wywołuje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardię odruchową oraz przedłużające się niedociśnienie układowe, które w skrajnych przypadkach może skutkować wstrząsem i zgonem. Istotnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, pojawiający się z opóźnieniem do 24-48 godzin po przedawkowaniu, wymagający często wspomagania oddychania. Peryndopryl, jako inhibitor ACE, może powodować niedociśnienie, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza hiperkaliemię), niewydolność nerek, zaburzenia rytmu serca, hiperwentylację, zawroty głowy, niepokój oraz charakterystyczny kaszel. Przedawkowanie obu składników może prowadzić do sumowania i potencjalizacji efektów niepożądanych, szczególnie w zakresie układu sercowo-naczyniowego.
angiotensyna II, bradykardia, dysfagia, elektrostymulacja serca, glukonian wapnia, hemodializa, hiperwentylacja, hipoperfuzja nerek, inhibitor ACE, kołatanie serca, lek obkurczający naczynia krwionośne, niedociśnienie, niedociśnienie układowe, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, peryndopryl i amlodypina, płukanie żołądka, przedawkowanie amlodypiny, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia, tachykardia odruchowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, Vilpin Combi, węgiel aktywowany, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sumilar HCT 10 mg + 10 mg + 25 mg
Przedawkowanie preparatu Sumilar HCT, zawierającego ramipryl (inhibitor ACE), amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych) oraz hydrochlorotiazyd (tiazydowy diuretyk), manifestuje się złożonymi objawami wynikającymi z działania wszystkich trzech składników. Kluczowymi klinicznie skutkami są ciężkie zaburzenia hemodynamiczne, takie jak znaczne niedociśnienie tętnicze prowadzące do wstrząsu, bradykardia, odruchowa tachykardia oraz zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipochloremia, hiponatremia) z ryzykiem arytmii i kurczów mięśni. Szczególnie istotne jest ryzyko niekardiogennego obrzęku płuc po amlodypinie, pojawiającego się z opóźnieniem 24-48 godzin, oraz możliwość ostrej retencji moczu u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego. Dawki toksyczne poszczególnych składników nie zostały precyzyjnie określone, jednak objawy przedawkowania wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
agonista receptorów alfa1-adrenergicznych, antagonista wapnia, bradykardia, glikozyd naparstnicy, glukonian wapnia, hemodializa, hemofiltracja, hipochloremia, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie nerkozastępcze, lek przeciwarytmiczny, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, ostra retencja moczu, płukanie żołądka, przedawkowanie amlodypiny, ramiprylat, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozrost gruczołu krokowego, rozszerzenie naczyń obwodowych, stan wstrząsowy, Sumilar HCT, tachykardia odruchowa, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – ApoAmlo 5 mg
Przedawkowanie amlodypiny, antagonisty kanału wapniowego, prowadzi do znacznej wazodilatacji obwodowej, co skutkuje głębokim i długotrwałym niedociśnieniem systemowym, potencjalnie prowadzącym do wstrząsu i zgonu. Objawy kliniczne obejmują odruchową tachykardię, utrzymujące się niedociśnienie, a także opóźniony (24-48 godzin) niekardiogenny obrzęk płuc, który często wymaga wsparcia oddechowego. Czynniki predysponujące do obrzęku płuc to intensywne działania resuscytacyjne, zwłaszcza nadmierne obciążenie płynami. W diagnostyce i leczeniu kluczowe jest monitorowanie funkcji serca, układu oddechowego oraz diurezy, a także kontrola objętości krwi krążącej, aby zapobiec przewodnieniu i uszkodzeniu nerek.
antagonista kanału wapniowego, białko osocza, blokada kanałów wapniowych, ciśnienie tętnicze, dekontaminacja przewodu pokarmowego, glukonian wapnia, lek wazopresyjny, monitorowanie pacjenta, niedociśnienie systemowe, niedociśnienie układowe, niekardiogenny obrzęk płuc, oddział intensywnej terapii, opór naczyniowy, perfuzja narządowa, płukanie żołądka, przedawkowanie amlodypiny, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, wazodilatacja obwodowa, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Norvasc 10 mg
Przedawkowanie amlodypiny, antagonisty kanałów wapniowych, prowadzi do nasilonego rozszerzenia naczyń obwodowych, co skutkuje znacznym i długotrwałym obniżeniem ciśnienia tętniczego oraz kompensacyjną tachykardią odruchową. Wartości ciśnienia tętniczego mogą spaść do poziomów zagrażających życiu, prowadząc do wstrząsu hipowolemicznego, a w skrajnych przypadkach do zgonu. Rzadkim, lecz poważnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, który może pojawić się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu i często wymaga wsparcia oddechowego. Czynniki predysponujące do tego powikłania obejmują nadmierne podawanie płynów podczas resuscytacji, co podkreśla konieczność ostrożnego monitorowania objętości płynów krążących.
antagonista kanałów wapniowych, blokada kanałów wapniowych, diureza, glukonian wapnia, hipotonia, lek obkurczający naczynia, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, parametr hemodynamiczny, perfuzja narządów, perfuzja nerkowa, płukanie żołądka, powrót żylny, przedawkowanie amlodypiny, rozszerzenie naczyń obwodowych, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia odruchowa, układ sercowo-naczyniowy, wazodylatacja, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wspomaganie oddychania, wstrząs hipowolemiczny