Przedawkowanie leku Finamlox (amlodypina)

Przedawkowanie amlodypiny, substancji czynnej leku Finamlox, jest stanem wymagającym natychmiastowej interwencji medycznej. Chociaż doświadczenie kliniczne z zamierzonym przedawkowaniem tego leku u ludzi jest ograniczone, dostępne dane pozwalają na określenie obrazu klinicznego oraz wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego.¹

Objawy przedawkowania

Istotne klinicznie przedawkowanie amlodypiny prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych związanych z jej podstawowym mechanizmem działania jako antagonisty kanałów wapniowych. Dostępne dane wskazują, że duże przedawkowanie prowadzi do znacznego rozszerzenia naczyń obwodowych z możliwą odruchową tachykardią. W ciężkich przypadkach dochodzi do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, które może być długotrwałe i prowadzić do rozwoju wstrząsu, a w skrajnych przypadkach może zakończyć się zgonem.²

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania amlodypiny powinno koncentrować się na podtrzymaniu funkcji układu sercowo-naczyniowego oraz minimalizowaniu wchłaniania leku z przewodu pokarmowego, jeśli od czasu zażycia nie upłynęło zbyt wiele czasu.³

Protokół terapeutyczny w przedawkowaniu

W przypadku klinicznie istotnego niedociśnienia spowodowanego przedawkowaniem amlodypiny należy wdrożyć następujące postępowanie terapeutyczne:

• Monitoring funkcji życiowych – częste monitorowanie czynności serca i układu oddechowego dla oceny skuteczności leczenia i wczesnego wykrycia powikłań.⁴
• Pozycja przeciwwstrząsowa – uniesienie kończyn dolnych w celu poprawy powrotu żylnego i zwiększenia rzutu serca.⁵
• Kontrola bilansu płynów – ścisła kontrola objętości płynów krążących i monitorowanie ilości wydalanego moczu dla utrzymania prawidłowego nawodnienia i oceny funkcji nerek.⁶
• Leki wazopresyjne – zastosowanie leków zwężających naczynia może przywrócić prawidłowe napięcie ścian naczyń i ciśnienie krwi, o ile nie ma przeciwwskazań do ich stosowania.⁷
• Glukonian wapnia – podawany dożylnie może działać korzystnie poprzez zmniejszenie blokady kanałów wapniowych i częściowe odwrócenie efektu amlodypiny.⁸
• Dekontaminacja przewodu pokarmowego – w niektórych przypadkach może być pomocne wykonanie płukania żołądka, szczególnie gdy od momentu przyjęcia leku upłynął krótki czas.⁹
• Podanie węgla aktywowanego – u zdrowych ochotników podanie węgla aktywowanego do 2 godzin od przyjęcia 10 mg amlodypiny powodowało zmniejszenie wchłaniania substancji czynnej.¹⁰

Ograniczenia leczenia przedawkowania

Należy pamiętać, że w przypadku przedawkowania amlodypiny, dializa najprawdopodobniej nie przyniesie spodziewanych korzyści terapeutycznych. Wynika to z faktu, że amlodypina charakteryzuje się silnym wiązaniem z białkami osocza, co uniemożliwia skuteczne usunięcie jej z krążenia za pomocą technik nerkozastępczych.¹¹

Szczególne grupy ryzyka w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania amlodypiny należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów z uprzednio istniejącą chorobą sercowo-naczyniową, zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, a także osoby w podeszłym wieku, u których skutki hemodynamiczne przedawkowania mogą być szczególnie niebezpieczne i trudne do opanowania z uwagi na ograniczone mechanizmy kompensacyjne.¹²