Leki w grupie
„antagoniści kanałów wapniowych”
Antagoniści kanałów wapniowych (blokery kanałów wapniowych, CCB) to grupa leków stosowana głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej i zaburzeń rytmu serca. Działają poprzez blokowanie kanałów wapniowych typu L w błonach komórkowych mięśni gładkich naczyń krwionośnych i komórek mięśnia sercowego, co zmniejsza napływ jonów wapnia do wnętrza komórek. Efektem jest rozszerzenie naczyń krwionośnych (efekt wazodylatacyjny), zmniejszenie obciążenia następczego serca oraz zwolnienie przewodnictwa w węźle przedsionkowo-komorowym.
Antagoniści kanałów wapniowych dzielą się na trzy główne podgrupy: pochodne dihydropirydyny, pochodne fenyloalkiloaminy i pochodne benzotiazepiny. Pochodne dihydropirydyny (np. amlodypina, felodypina) działają głównie na naczynia obwodowe, powodując ich rozszerzenie. Pochodne fenyloalkiloaminy (werapamil) mają silne działanie na mięsień sercowy, zwalniając przewodzenie i zmniejszając kurczliwość. Pochodne benzotiazepiny (diltiazem) wykazują działanie pośrednie między dwiema pozostałymi grupami.
Do najważniejszych antagonistów kanałów wapniowych należą: amlodypina (Amlozek, Norvasc), felodypina (Plendil), lacydypina (Lacipil), lerkanidypina (Lercan, Zaranta), nitrendypina (Nitrendypina), werapamil (Isoptin, Staveran) oraz diltiazem (Dilzem, Oxycardil). Nowsze generacje leków z tej grupy, jak amlodypina, charakteryzują się dłuższym czasem działania i mniejszą liczbą działań niepożądanych.
Główną zaletą antagonistów kanałów wapniowych jest ich skuteczność w obniżaniu ciśnienia tętniczego bez negatywnego wpływu na metabolizm lipidów i glukozy, co czyni je bezpiecznymi dla pacjentów z cukrzycą i dyslipidemią. Ponadto wykazują działanie kardioprotekcyjne i nefroprotekcyjne. Leki z grupy dihydropirydyn są szczególnie skuteczne u osób starszych z izolowanym nadciśnieniem skurczowym. Nie wymagają również modyfikacji dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek.
Niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem antagonistów kanałów wapniowych obejmują obrzęki obwodowe (zwłaszcza kończyn dolnych), zaczerwienienie twarzy i ból głowy, szczególnie przy stosowaniu dihydropirydyn. Werapamil i diltiazem mogą powodować bradykardię, blok przedsionkowo-komorowy oraz nasilać objawy niewydolności serca, dlatego są przeciwwskazane u pacjentów z tymi schorzeniami. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z beta-blokerami ze względu na możliwość wystąpienia znacznego zwolnienia rytmu serca. Nagłe odstawienie leków z tej grupy, szczególnie o krótkim czasie działania, może prowadzić do zaostrzenia objawów choroby wieńcowej.
Lista leków w tej grupie
-
Amlomyl – Tabletki – 5 mg
Tabletki zawierają 5 mg amlodypiny w postaci amlodypiny bezylanu. Lek stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej stabilnej i naczynioskurczowej dławicy piersiowej. Pomaga również w przypadku naczynioskurczowej dusznicy piersiowej (Prinzmetala). Dostępne są w postaci białych, dwuwypukłych tabletek, które można dzielić na równe dawki.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna -
Adipine – Tabletki – 10 mg
Lek zawiera amlodypinę w dawkach 5 mg lub 10 mg, stosowaną w postaci amlodypiny bezylanu. Jest dostępny w formie tabletek, które mogą być stosowane jako leczenie nadciśnienia tętniczego. Preparat używany jest także w terapii przewlekłej, stabilnej dławicy piersiowej oraz naczynioskurczowej dławicy piersiowej typu Prinzmetala. Dzięki działaniu rozszerzającemu naczynia krwionośne pomaga w kontrolowaniu ciśnienia oraz zmniejsza objawy dusznicy bolesnej.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna -
Finamlox – Tabletki – 10 mg
Tabletki zawierają amlodypinę w postaci amlodypiny bezylanu, dostępną w dawkach 5 mg i 10 mg. Lek stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej, stabilnej dławicy piersiowej. Pomaga również w łagodzeniu objawów naczynioskurczowej dławicy piersiowej typu Prinzmetala. Preparat ma postać białych lub prawie białych, owalnych tabletek.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynnaKategoria leku -
Finamlox – Tabletki – 5 mg
Produkt leczniczy zawiera amlodypinę w postaci bezylanu, dostępną w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek. Stosowany jest przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Ponadto pomaga w łagodzeniu objawów przewlekłej, stabilnej dławicy piersiowej. Może być również stosowany w przypadku dławicy piersiowej typu Prinzmetala, związanej z naczynioskurczem.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna -
Amlopin 5 mg – Tabletki – 5 mg
Produkt leczniczy zawiera amlodypinę w postaci amlodypiny bezylanu w dawkach 5 mg lub 10 mg. Substancja ta jest składnikiem aktywnym tabletek o białym lub prawie białym kolorze, z rowkiem dzielącym umożliwiającym podział na równe dawki. Lek stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz naczynioskurczowej dławicy piersiowej typu Prinzmetala. Preparat pomaga kontrolować ciśnienie krwi i łagodzi objawy chorób wieńcowych.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna -
Adipine – Tabletki – 5 mg
Produkt leczniczy zawiera amlodypinę bezylan w dawkach 5 mg lub 10 mg w postaci tabletek. Stosuje się go w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej, stabilnej dławicy piersiowej. Lek jest również wykorzystywany w przypadku naczynioskurczowej dławicy piersiowej typu Prinzmetala. Tabletki są białe, okrągłe i mogą mieć rowek ułatwiający podział dawki.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna -
Amlopin 10 mg – Tabletki – 10 mg
Preparat zawiera amlodypinę bezylan, substancję czynną w dawkach 5 mg lub 10 mg w formie tabletek. Stosuje się go w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej stabilnej i naczynioskurczowej dławicy piersiowej typu Prinzmetala. Tabletki są podłużne, białe lub prawie białe, z rowkiem ułatwiającym podział na równe dawki. Lek pomaga w kontrolowaniu ciśnienia krwi i zmniejsza dolegliwości związane z chorobami serca.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna