polisiloksan
Polisiloksan to grupa związków chemicznych zawierających łańcuchy krzemoorganiczne, w których atomy krzemu są połączone z atomami tlenu, tworząc strukturę -Si-O-Si-. Znane również jako silikony, charakteryzują się wyjątkową elastycznością, odpornością termiczną i chemiczną oraz właściwościami hydrofobowymi.
W medycynie polisiloksany znajdują szerokie zastosowanie zarówno w materiałach medycznych, jak i procedurach terapeutycznych. Wykorzystywane są do produkcji implantów (m.in. piersi, stawów, naczyń krwionośnych), cewników, drenów, systemów dozowania leków oraz materiałów opatrunkowych. Ich biokompatybilność i neutralność biologiczna sprawiają, że są cennym materiałem w chirurgii rekonstrukcyjnej i plastycznej.
Polisiloksany w formie żeli i olejów stosowane są również w dermatologii jako składniki preparatów barierowych, zabezpieczających skórę przed czynnikami drażniącymi oraz jako nośniki substancji aktywnych. W stomatologii wykorzystywane są do wykonywania precyzyjnych wycisków stomatologicznych oraz jako uszczelniacze. Należy jednak pamiętać, że w rzadkich przypadkach mogą wywoływać reakcje alergiczne i stany zapalne, co wymaga właściwej kwalifikacji pacjentów do zabiegów z użyciem materiałów silikonowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Esputicon 980 mg/g
Esputicon, zawierający dimetikon w stężeniu 980 mg/g (około 20 mg substancji czynnej na kroplę), jest lekiem doustnym o potwierdzonym profilu bezpieczeństwa, nawet w przypadku przedawkowania. Dimetikon, będący polisiloksanem o właściwościach przeciwpieniących, nie ulega wchłanianiu z przewodu pokarmowego, co eliminuje ryzyko działania ogólnoustrojowego i toksyczności. Dostępne dane kliniczne nie wskazują na występowanie objawów toksycznych niezależnie od dawki, co potwierdza nietoksyczny charakter preparatu Esputicon przy podaniu doustnym.
- Leksykon substancji czynnych
Dimetikon – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Dimetikon, polisiloksan o działaniu powierzchniowym, jest szeroko stosowany w preparatach przeciwwzdęciowych i przeciwpieniących, redukując napięcie powierzchniowe pęcherzyków gazów w przewodzie pokarmowym. Preparaty zawierające wyłącznie dimetikon (np. Esputicon w dawkach 50 mg, 200 mg kapsułek miękkich oraz 980 mg/g kropli doustnych) cechują się wysokim profilem bezpieczeństwa bez specjalnych ostrzeżeń. W przypadku preparatów złożonych, takich jak Stoperan S (2 mg loperamidu chlorowodorku i 125 mg dimetikonu), należy uwzględnić dodatkowe środki ostrożności wynikające z obecności loperamidu, zwłaszcza w leczeniu objawowym biegunek. Należy monitorować pacjentów pod kątem odwodnienia i utraty elektrolitów, a w przypadku braku poprawy po 48 godzinach terapii przerwać leczenie i zweryfikować diagnozę. Preparaty te zawierają mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
dieta niskosodowa, dimetikon, działanie przeciwwzdęciowe, efekt pierwszego przejścia, leczenie objawowe, leczenie przyczynowe, loperamid, napięcie powierzchniowe, niewydolność wątroby, odwodnienie, polisiloksan, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, toksyczność OUN, torsade de pointes, uzupełnianie elektrolitów, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zakaźne zapalenie okrężnicy, zespół Brugadów, zespół QRS - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Espumisan 100 mg/ml 100 mg/ml
Espumisan 100 mg/ml to doustny preparat w postaci emulsji, zawierający symetykon – powierzchniowo czynny polidimetylosyloksan, o stężeniu 100 mg/ml. Produkt należy do grupy leków stosowanych w czynnościowych zaburzeniach przewodu pokarmowego, klasyfikowanych w kodzie ATC A03AX13 jako silikony. Mechanizm działania symetykonu polega na obniżeniu napięcia powierzchniowego pęcherzyków gazu w masach pokarmowych i śluzie przewodu pokarmowego, co prowadzi do ich pękania i ułatwia wchłanianie lub naturalne wydalanie gazów z przewodu pokarmowego. Preparat charakteryzuje się mlecznobiałą emulsją o niskiej lepkości, z możliwością stopniowej zmiany barwy na żółtawą, co jest typowe dla tej formy farmaceutycznej.