alergia na antybiotyki β-laktamowe

Alergia na antybiotyki β-laktamowe stanowi istotny problem kliniczny, dotyczący ok. 10% pacjentów zgłaszających alergię na penicylinę. Reakcje alergiczne na tę grupę leków mogą mieć charakter natychmiastowy (IgE-zależny), objawiający się pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym czy wstrząsem anafilaktycznym, lub opóźniony (komórkowy), manifestujący się jako osutka plamisto-grudkowa.

Diagnostyka alergii na β-laktamy powinna obejmować szczegółowy wywiad kliniczny, testy skórne (punktowe i śródskórne) oraz oznaczanie swoistych przeciwciał IgE. W przypadkach wątpliwych złotym standardem pozostają próby prowokacyjne, wykonywane w warunkach szpitalnych pod nadzorem specjalisty alergologa.

Istotnym zagadnieniem jest zjawisko reaktywności krzyżowej między poszczególnymi antybiotykami β-laktamowymi. Pacjenci uczuleni na penicyliny mogą reagować na cefalosporyny (szczególnie I generacji), monobaktamy czy karbapenemy. Warto jednak pamiętać, że krzyżowa reaktywność między penicylinami a cefalosporynami nowszych generacji jest znacząco niższa i wynosi 1-2%.

W postępowaniu u pacjentów z alergią na β-laktamy kluczową rolę odgrywa ustalenie bezpiecznych alternatyw terapeutycznych lub, w uzasadnionych przypadkach, przeprowadzenie desensytyzacji. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci pediatryczni oraz kobiety ciężarne, u których ograniczenia w stosowaniu antybiotyków alternatywnych mogą stanowić istotny problem terapeutyczny.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl