dożylne znieczulenie regionalne
Dożylne znieczulenie regionalne (IVRA – Intravenous Regional Anesthesia), znane również jako blok Biera, jest techniką anestezjologiczną stosowaną głównie podczas krótkotrwałych zabiegów chirurgicznych kończyn górnych i dolnych. Metoda ta polega na podaniu środka znieczulającego miejscowo do żyły kończyny po wcześniejszym jej odkrwieniu za pomocą opaski uciskowej.
Technika przeprowadzenia IVRA obejmuje założenie dwóch dostępów dożylnych (jeden na kończynie operowanej, drugi na przeciwległej), uniesienie kończyny w celu jej odkrwienia, założenie mankietu pneumatycznego i napompowanie go do ciśnienia wyższego niż ciśnienie skurczowe pacjenta, a następnie powolne wstrzyknięcie środka znieczulającego (najczęściej lidokainy 0,5% w dawce 3 mg/kg). Znieczulenie rozwija się w ciągu 5-10 minut.
Do głównych zalet tej metody należą: prostota wykonania, wysoka skuteczność, szybki początek działania oraz brak uszkodzeń nerwów. Ograniczenia to krótki czas trwania znieczulenia (maksymalnie 1-2 godziny), ryzyko reakcji toksycznych po zwolnieniu opaski uciskowej oraz ból związany z uciskiem mankietu. Przeciwwskazania obejmują schorzenia naczyniowe kończyn, zaburzenia krzepnięcia, infekcje miejscowe oraz nadwrażliwość na leki znieczulające miejscowo.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Lidocaini hydrochloridum Noridem to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml (10,66 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego/ml) dostępny w ampułkach 2 ml, 5 ml, 10 ml i 20 ml. Dawkowanie jest indywidualizowane, z maksymalną dawką 4,5 mg/kg masy ciała (do 300 mg) bez wazokonstryktora oraz 7 mg/kg (do 500 mg) z dodatkiem epinefryny (stężenie 1:100 000 do 1:200 000). Stosuje się różne stężenia i objętości w zależności od rodzaju znieczulenia: nasiękowe (0,5–1%, do 300 mg), blokady nerwów (1–2%, do 500 mg z epinefryną), zewnątrzoponowe (1–2%, do 500 mg z epinefryną), podpajęczynówkowe (1,5 lub 5% w 7,5% glukozie, 1–2 ml, do 100 mg) oraz dożylne znieczulenie regionalne (0,25–0,5%, objętości do 100 ml). U dzieci dawki są mniejsze (max 5 mg/kg, do 7 mg/kg z epinefryną), z preferencją niższych stężeń u najmłodszych, a u osób starszych i pacjentów z niewydolnością narządową konieczne jest dostosowanie dawki ze względu na zmniejszony klirens i ryzyko kumulacji leku.
blokada Biera, blokada pni nerwowych, blokada ruchowa, choroba wątroby, ciężka niewydolność nerek, dożylne znieczulenie regionalne, epinefryna, klirens lidokainy, lek wazokonstrykcyjny, lidokaina chlorowodorek jednowodny, metabolizm wątrobowy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, podanie okołonerwowe, rzut serca, wątrobowy przepływ krwi, wiązanie białka, znieczulenie centralne, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe -
Leksykon leków
Lidocaini hydrochloridum Noridem wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od rodzaju zabiegu, wieku i stanu pacjenta. Maksymalne dawki lidokainy chlorowodorku jednowodnego wynoszą 4,5 mg/kg (do 300 mg) bez wazokonstryktora oraz 7 mg/kg (do 500 mg) z epinefryną (stężenie 1:100 000 do 1:200 000). Stężenia stosowane w znieczuleniu miejscowym i regionalnym wahają się od 0,5% do 5%, a objętości od 5 do 500 ml w zależności od techniki (np. blokady nerwów, zewnątrzoponowe, podpajęczynówkowe). U dzieci dawki są niższe: do 5 mg/kg bez wazokonstryktora i do 7 mg/kg z epinefryną, z zaleceniem stosowania niższych stężeń (0,5% lub 1%). U pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek, wątroby, serca lub w ciąży konieczne jest zmniejszenie dawki ze względu na zmieniony metabolizm i klirens leku. Bolus dożylny wynosi zwykle 1–1,5 mg/kg (50–100 mg), podawany tempem 25–50 mg/min, z możliwością powtórzenia do maksymalnie 200–300 mg na godzinę. Wlew podtrzymujący stosuje się w dawce 20–50 μg/kg/min (1–4 mg/min), utrzymując stężenie lidokainy w osoczu na poziomie 1,5–5 μg/ml.
blokada Biera, bolus dożylny, częstoskurcz komorowy, dożylne znieczulenie regionalne, działanie toksyczne, epinefryna, klirens lidokainy, leczenie przeciwarytmiczne, lek wazokonstrykcyjny, lidokaina chlorowodorek jednowodny, metabolizm wątrobowy, migotanie komór, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, rzut serca, stężenie lidokainy w osoczu, wątrobowy przepływ krwi, wiązanie białka, wlew ciągły, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie podskórne, wstrzyknięcie podśluzówkowe, wstrzyknięcie śródskórne, znieczulenie miejscowe i regionalne, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe
