Dawkowanie i sposób podawania
Lidocaini hydrochloridum Noridem 20 mg/ml

Dawkowanie i sposób podawania leku Lidocaini hydrochloridum Noridem

Dawkowanie leku Lidocaini hydrochloridum Noridem należy zawsze dostosowywać indywidualnie do konkretnego przypadku klinicznego, uwzględniając rodzaj zabiegu, wiek i stan pacjenta. Zasadniczo należy stosować najmniejszą dawkę zapewniającą odpowiednie znieczulenie.¹

Dawkowanie w znieczuleniu miejscowym i regionalnym

Dawkowanie u pacjentów dorosłych

Podczas wstrzyknięcia w tkanki o znacznym stopniu wchłaniania ogólnoustrojowego należy przestrzegać następujących maksymalnych dawek:²

• Bez leku wazokonstrykcyjnego: maksymalnie 4,5 mg/kg masy ciała (lub 300 mg) lidokainy chlorowodorku jednowodnego
• Z lekiem wazokonstrykcyjnym: maksymalnie 7 mg/kg masy ciała (lub 500 mg) lidokainy chlorowodorku jednowodnego

W celu wydłużenia działania znieczulającego, lidokainę można łączyć z lekiem wazokonstrykcyjnym, takim jak epinefryna, zwykle w stężeniu 1:100 000 do 1:200 000.³

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U dzieci dawkowanie należy ustalać indywidualnie, uwzględniając wiek, masę ciała oraz rodzaj zabiegu:⁴

• Bez leku wazokonstrykcyjnego: do 5 mg/kg masy ciała
• Z dodatkiem epinefryny: do 7 mg/kg masy ciała

U dzieci z dużą masą ciała często konieczne jest zmniejszenie dawki i należy ją ustalać na podstawie wzorcowej masy ciała.⁵

U dzieci zaleca się stosowanie słabszej mocy (0,5% w/v) leku znieczulającego, jednak do uzyskania pełnej blokady ruchowej może być konieczne użycie większego stężenia (1% w/v).⁶

Uwaga: U dzieci poniżej 2. roku życia lidokainę należy stosować z ostrożnością ze względu na ograniczoną ilość danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.⁷

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku dawki należy obliczać indywidualnie, uwzględniając wiek i masę ciała. Często wymagają one dostosowania ze względu na zmniejszający się z wiekiem rzut serca i wątrobowy przepływ krwi, co wpływa na zmniejszony klirens lidokainy.⁸

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dawkę należy zmniejszyć u następujących pacjentów:⁹

• Pacjenci w złym stanie ogólnym
• Pacjenci z ograniczoną zdolnością wiązania białka:
• Niewydolność nerek
• Niewydolność wątroby
• Nowotwory
• Ciąża

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek może być konieczne dostosowanie dawki ze względu na zmniejszony klirens i wydłużony okres półtrwania lidokainy.¹⁰

Pacjenci z chorobami wątroby wykazują obniżoną tolerancję na leki znieczulające o budowie amidowej, co może wynikać ze spowolnionego metabolizmu wątrobowego i zmniejszonej syntezy białek, skutkującego ograniczeniem wiązania białek przez lek. W tych przypadkach zaleca się redukcję dawki.¹¹

U pacjentów z objawami niewydolności serca również należy zmniejszyć dawkę, choć miejscowa lub regionalna blokada nerwu może być u tych pacjentów metodą znieczulenia z wyboru.¹²

U pacjentek w ciąży może być konieczne zmniejszenie dawki w zależności od rodzaju znieczulenia. W pierwszym trymestrze należy unikać regionalnych bloków wymagających dużych dawek leku znieczulającego. W późnym okresie ciąży, w przypadku bloków z mniejszymi dawkami, może być konieczne zmniejszenie dawkowania ze względu na zmiany anatomiczne i fizjologiczne.¹³

Dawkowanie w leczeniu przeciwarytmicznym

Dawkowanie u pacjentów dorosłych

Dawkę należy dostosować do indywidualnych wymagań i oczekiwanego efektu terapeutycznego.¹⁴

Bolus dożylny:¹⁵

• Zwykle dawki nasycające: 50–100 mg lub 1–1,5 mg/kg masy ciała lidokainy chlorowodorku jednowodnego
• Odpowiada to około 2,5–5 ml lub 0,05–0,075 ml/kg masy ciała produktu Lidocaini hydrochloridum Noridem 20 mg/ml (2% w/v)

Tempo wstrzyknięcia nie powinno przekraczać 25–50 mg/min (odpowiada to około 1,25–2,5 ml/min Lidocaini hydrochloridum Noridem 20 mg/ml).¹⁶

Jeśli działanie terapeutyczne pierwszej dawki jest niewystarczające w ciągu pierwszych 5–10 minut, początkową dawkę można powtórzyć raz lub dwa razy, do maksymalnej dawki 200–300 mg w ciągu 1 godziny.¹⁷

Dawka podtrzymująca (wlew ciągły):¹⁸

• W celu utrzymania terapeutycznego stężenia lidokainy w osoczu (1,5–5 μg/ml) stosuje się wlew w dawce 20–50 μg/kg masy ciała/min (około 1–4 mg/min)
• Odpowiada to około 0,001–0,0025 ml/kg masy ciała/min

Wlew można przygotować, dodając 1000 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego (50 ml produktu Lidocaini hydrochloridum Noridem 20 mg/ml) do 500 ml roztworu glukozy lub soli fizjologicznej.¹⁹

Wlew należy zakończyć niezwłocznie po ustabilizowaniu się podstawowego rytmu serca lub gdy pojawią się wczesne objawy zatrucia. Rzadko konieczne jest kontynuowanie infuzji dłużej niż 24 godziny. Tak szybko jak to możliwe, należy kontynuować leczenie podtrzymujące doustnym lekiem przeciwarytmicznym.²⁰

Dawkowanie przeciwarytmiczne u dzieci i młodzieży

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania lidokainy u dzieci nie zostały ostatecznie ustalone. Dawkę należy dostosować do sytuacji klinicznej oraz rodzaju zabiegu.²¹

• Bolus początkowy: Niemowlętom i dzieciom można podawać początkowy bolus dożylny równy 0,5–1 mg/kg masy ciała. Dawkę można powtarzać zgodnie z reakcją pacjenta, jednak całkowita dawka nie powinna przekroczyć 3–5 mg/kg masy ciała.²²
• Wlew podtrzymujący: W razie konieczności można podać przez pompę infuzyjną podtrzymujący wlew dożylny 10–50 μg/kg masy ciała/min.²³

W zaawansowanym podtrzymaniu życia u dzieci:²⁴

• Zalecana dawka: początkowe szybkie wstrzyknięcie dożylne lub śródkostne (bolus) 1 mg/kg masy ciała (maksymalna dawka początkowa: 100 mg)
• Jeśli po defibrylacji/kardiowersji i podaniu dawki początkowej lidokainy częstoskurcz komorowy lub migotanie komór nie ustabilizowały się, należy rozpocząć dożylny lub śródkostny wlew w tempie 20–50 μg/kg masy ciała na minutę²⁵

Dawkowanie przeciwarytmiczne w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: Dawki należy obliczać indywidualnie, uwzględniając wiek i masę ciała pacjenta. Mogą one wymagać dostosowania ze względu na zmniejszający się z wiekiem rzut serca i przepływ wątrobowy, co wpływa na klirens lidokainy.²⁶

Niewydolność serca, niewydolność wątroby, stosowanie równoczesne innych leków, ciąża: U pacjentów z tymi schorzeniami oraz w ciąży dawkę należy zmniejszyć.²⁷

Niewydolność nerek: Pacjenci z niewydolnością nerek zazwyczaj nie wymagają specjalnego dostosowania dawki, jednak powinni być monitorowani pod kątem toksycznego działania wywołanego kumulowaniem się aktywnych metabolitów. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek może być konieczne dostosowanie dawki.²⁸

Sposób podawania

Sposób podawania w znieczuleniu miejscowym i regionalnym

Lek Lidocaini hydrochloridum Noridem w znieczuleniu miejscowym i regionalnym można podawać następującymi drogami:²⁹

• Śródskórnie
• Domięśniowo
• Podskórnie
• Podśluzówkowo (nasiękowe)
• Wstrzyknięcie w okolice nerwów obwodowych
• Zewnątrzoponowo
• Podpajęczynówkowo

Dożylnie można podawać w przypadku odcinkowego znieczulenia dożylnego (blokada Biera).³⁰

Uwaga: Każdą procedurę znieczulenia powinien wykonywać wyłącznie personel odpowiednio przeszkolony w zakresie techniki znieczulania.³¹

Sposób podawania w leczeniu przeciwarytmicznym

W leczeniu przeciwarytmicznym lek podaje się dożylnie w postaci:³²

• Wolnego wstrzyknięcia dożylnego
• Wlewu dożylnego po rozcieńczeniu w odpowiednim roztworze nośnikowym

Ze względu na stosunkowo krótki czas działania lidokainy po wstrzyknięciu, zaleca się stosowanie wlewu ciągłego, jeśli to możliwe – za pomocą pompy infuzyjnej.³³