Przedawkowanie
Lidocaini hydrochloridum Noridem 20 mg/ml
Przedawkowanie lidokainy stanowi poważne zagrożenie kliniczne, którego nasilenie koreluje ze stężeniem leku w osoczu. Toksyczność zaczyna się przy stężeniach 5-9 mg/l, manifestując się dwufazowym wpływem na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) – początkowo objawami pobudzenia (niepokój, halucynacje, parestezje, zawroty głowy), a następnie depresji (depresja oddechowa, śpiączka). Wysokie stężenia toksyczne (>9 mg/l) mogą prowadzić do zagrażających życiu objawów, w tym drgawek i śmierci. Toksyczność układu sercowo-naczyniowego objawia się niedociśnieniem, bradykardią, arytmiami, a przy stężeniach 6-33 mg/l może dojść do migotania komór i zatrzymania akcji serca. Wartości te należy interpretować indywidualnie, uwzględniając wrażliwość pacjenta oraz całkowitą dawkę leku, biorąc pod uwagę różne pojemności ampułek Lidocaini hydrochloridum Noridem (40-400 mg lidokainy chlorowodorku).
Przedawkowanie leku Lidocaini hydrochloridum Noridem
Przedawkowanie lidokainy stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, a jego nasilenie jest bezpośrednio związane ze stężeniem substancji czynnej w osoczu. Im wyższe stężenie w osoczu i szybszy jego wzrost, tym poważniejsze stają się reakcje toksyczne. Toksyczność lidokainy zaczyna się ujawniać przy stężeniach wynoszących około 5-9 mg na litr krwi żylnej, przy czym podatność na działania niepożądane może się różnić w zależności od indywidualnej wrażliwości pacjenta.1
Stężenie śmiertelne lidokainy w osoczu człowieka zostało określone w zakresie od 6 do 33 mg/l. Należy jednak podkreślić, że już stężenia w dolnej granicy tego przedziału mogą wywołać stan zagrożenia życia.2
Objawy przedawkowania
Toksyczne działanie lidokainy manifestuje się głównie poprzez wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) oraz układ sercowo-naczyniowy. Mechanizm toksyczności jest dwufazowy – początkowo objawy mają charakter pobudzenia, a następnie depresji ośrodkowego układu nerwowego.3
Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy
Przedawkowanie lidokainy wywiera dwufazowy wpływ na OUN. W pierwszej fazie dominują objawy pobudzenia, które następnie przechodzą w fazę depresji, szczególnie przy wysokich stężeniach substancji czynnej w osoczu.4
W fazie pobudzenia u pacjentów występują przede wszystkim: niepokój psychoruchowy, uczucie wirowania, zaburzenia percepcji słuchowej i wzrokowej, nieprzyjemne wrażenie obrzęku ust, pobudzenie, halucynacje, euforia oraz różnego rodzaju parestezje (szczególnie wokół ust i drętwienie języka). Mogą również wystąpić zawroty głowy, szumy uszne, niewyraźne widzenie, nudności, wymioty oraz dyzartria (zaburzenia mowy). Pojawienie się dreszczy i skurczów mięśni należy traktować jako sygnał ostrzegawczy zbliżających się uogólnionych drgawek.5
Przy stężeniach lidokainy w osoczu bliskich poziomowi toksycznemu często dochodzi również do senności i sedacji. Ponadto można zaobserwować tachykardię, nadciśnienie oraz napadowy rumień jako objawy początkowego pobudzenia układu współczulnego.6
Wraz z postępem zatrucia OUN, dochodzi do depresji funkcji pnia mózgu, co manifestuje się depresją oddechową, śpiączką, a w skrajnych przypadkach może prowadzić do śmierci pacjenta.7
Wpływ na układ krążenia
Toksyczność lidokainy względem układu sercowo-naczyniowego objawia się poprzez: niewyczuwalny puls, bladość skóry, niedociśnienie, bradykardię, zaburzenia rytmu serca, zapaść sercowo-naczyniową, migotanie komór, aż do zatrzymania akcji serca.8
Nagły spadek ciśnienia tętniczego krwi jest często pierwszym objawem kardiotoksycznego działania lidokainy. Niedociśnienie wynika głównie z zaburzenia lub bloku przewodzenia impulsów w sercu. Należy jednak podkreślić, że kardiotoksyczność lidokainy ma zwykle mniejsze znaczenie kliniczne niż jej neurotoksyczność.9
Postępowanie w przedawkowaniu
Wystąpienie objawów przedawkowania lidokainy ze strony OUN lub układu sercowo-naczyniowego wymaga natychmiastowego wdrożenia następującego postępowania ratunkowego:10
- Natychmiastowe przerwanie podawania leku
- Zapewnienie drożności dróg oddechowych
- Wdrożenie tlenoterapii – w razie konieczności należy zapewnić sztuczną wentylację czystym tlenem (wspomaganą lub kontrolowaną), początkowo z użyciem maski i worka, a następnie wykonać intubację dotchawiczą. Terapię tlenową należy kontynuować aż do normalizacji wszystkich funkcji życiowych
- Dokładne monitorowanie parametrów życiowych: ciśnienia tętniczego krwi, tętna oraz szerokości źrenic
- Utrzymywanie właściwego krążenia poprzez podawanie odpowiedniej ilości płynów dożylnych
- W razie konieczności – natychmiastowe rozpoczęcie resuscytacji krążeniowo-oddechowej
Powyższe postępowanie należy wdrożyć również w przypadku przypadkowego całkowitego znieczulenia podpajęczynówkowego, które początkowo objawia się niepokojem, szepczącym głosem i sennością. Ten ostatni objaw może szybko przejść w utratę przytomności i zatrzymanie oddechu.11
Dalsze środki terapeutyczne obejmują:12
- W przypadku ostrego niedociśnienia zagrażającego życiu – dożylne podanie leków wazopresyjnych
- Bradykardię, wywołaną zwiększonym napięciem nerwu błędnego, należy leczyć atropiną podawaną dożylnie
- Drgawki niereagujące na odpowiednie natlenienie wymagają dożylnego podania benzodiazepin lub barbituranów o ultrakrótkim czasie działania
Warto podkreślić, że analeptyki o działaniu ośrodkowym są przeciwwskazane w leczeniu przedawkowania lidokainy. Dla lidokainy nie istnieje swoiste antidotum, a jej usunięcie z organizmu poprzez hemodializę nie jest skuteczną metodą eliminacji.13
Tabela objawów przedawkowania lidokainy
| Stężenie lidokainy w osoczu | Układ/narząd | Objawy kliniczne | Nasilenie |
|---|---|---|---|
| 5-9 mg/l | OUN – faza pobudzenia | Niepokój, uczucie wirowania, zaburzenia słuchu i wzroku, nieprzyjemne wrażenie obrzęku ust, pobudzenie | Łagodne |
| Rosnące stężenie | OUN – faza pobudzenia | Halucynacje, euforia, parestezje (okolice ust, drętwienie języka), zawroty głowy, szumy uszne, niewyraźne widzenie, nudności, wymioty, dyzartria | Umiarkowane |
| Stężenie progowe toksyczności | OUN – faza pobudzenia/depresji | Dreszcze, skurcze mięśni (zwiastun drgawek), senność, sedacja, tachykardia, nadciśnienie, napadowy rumień | Poważne |
| Wysokie stężenie toksyczne | OUN – faza depresji | Depresja oddechowa, śpiączka, możliwa śmierć | Zagrażające życiu |
| Wysokie stężenie toksyczne | Układ sercowo-naczyniowy | Niewyczuwalny puls, bladość, niedociśnienie, bradykardia, arytmie, zapaść sercowo-naczyniowa | Zagrażające życiu |
| 6-33 mg/l | Układ sercowo-naczyniowy | Migotanie komór, zatrzymanie akcji serca | Potencjalnie śmiertelne |
Należy pamiętać, że produkt Lidocaini hydrochloridum Noridem występuje w różnych pojemnościach ampułek, zawierających odpowiednio: 40 mg (ampułka 2 ml), 100 mg (ampułka 5 ml), 200 mg (ampułka 10 ml) i 400 mg (ampułka 20 ml) lidokainy chlorowodorku. W kontekście potencjalnego przedawkowania istotne jest uwzględnienie całkowitej dawki zawartej w podanej objętości leku.14
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania