zwiększone wydzielanie śliny

Zwiększone wydzielanie śliny, znane medycznie jako ślinotok (sialorrhea), to stan charakteryzujący się nadmierną produkcją śliny lub zaburzeniem jej połykania. W warunkach fizjologicznych człowiek wytwarza około 1-1,5 litra śliny dziennie, a większość jest nieświadomie połykana.

Ślinotok może być objawem wielu schorzeń neurologicznych (choroba Parkinsona, stwardnienie zanikowe boczne, porażenie mózgowe), stanów zapalnych jamy ustnej, działania niektórych leków (klozapina, pilocarpina), zatruć (rtęć, arszenik), ciąży czy reakcji na bodźce pokarmowe. Może również towarzyszyć chorobom przełyku, refluksowi żołądkowo-przełykowemu lub zaburzeniom połykania.

Diagnostyka ślinotoku obejmuje wywiad medyczny, badanie fizykalne, a w niektórych przypadkach scyntygrafię ślinianek, sialometrię czy badania obrazowe. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować farmakoterapię (leki antycholinergiczne), iniekcje toksyny botulinowej do ślinianek, radioterapię ślinianek lub interwencje chirurgiczne w przypadkach opornych na leczenie zachowawcze.

Zwiększone wydzielanie śliny może prowadzić do istotnego dyskomfortu pacjenta, problemów z mówieniem, jedzeniem, a nawet do aspiracji śliny do dróg oddechowych, co stanowi poważne powikłanie wymagające pilnej interwencji medycznej. W przypadku przewlekłego ślinotoku konieczne jest kompleksowe podejście terapeutyczne z udziałem neurologa, laryngologa oraz rehabilitanta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl