kłykciny płaskie
Kłykciny płaskie (condylomata lata) to zmiany skórne występujące w przebiegu kiły wtórnej. Mają postać płaskich, wilgotnych brodawek o szarawobiałym lub różowoczerwonym zabarwieniu, które najczęściej lokalizują się w okolicach narządów płciowych, odbytu, pachwin i fałdów skórnych.
W przeciwieństwie do kłykcin kończystych (condylomata acuminata), które są wywołane przez wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV), kłykciny płaskie są spowodowane przez krętka bladego (Treponema pallidum). Zmiany te są wysoce zakaźne ze względu na dużą zawartość krętków i stanowią istotne źródło transmisji kiły.
Diagnostyka kłykcin płaskich opiera się na badaniu klinicznym oraz testach serologicznych w kierunku kiły (odczyn VDRL, FTA-ABS). W badaniu mikroskopowym w ciemnym polu widzenia można uwidocznić krętki blade. Leczenie polega na ogólnej antybiotykoterapii odpowiedniej dla kiły wtórnej, najczęściej stosuje się penicylinę benzatynową.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Kiła – Objawy
Kiła (syphilis) jest wieloetapową infekcją bakteryjną wywołaną przez Treponema pallidum, charakteryzującą się różnorodnością objawów klinicznych i potencjałem do zajęcia niemal wszystkich narządów. Pierwotnym objawem jest bezbolesne owrzodzenie (chancre) o średnicy 0,3-3 cm, pojawiające się średnio po 3 tygodniach od zakażenia, najczęściej na narządach płciowych, odbycie lub błonach śluzowych. W stadium wtórnym, występującym 4-10 tygodni po pierwotnym, obserwuje się uogólnioną wysypkę grudkowo-plamkową, szczególnie na dłoniach i podeszwach, powiększenie węzłów chłonnych, objawy grypopodobne oraz zmiany błon śluzowych (condyloma latum). Stadium utajone dzieli się na wczesne (<2 lata) i późne (>2 lata), z możliwością nawrotów i utrzymującą się zakaźnością w fazie wczesnej. U 15-40% nieleczonych pacjentów rozwija się kiła trzeciorzędowa, obejmująca formy gumowate, sercowo-naczyniowe (tętniaki aorty, niedomykalność zastawek) oraz neurokiłę, która może manifestować się wczesnymi i późnymi objawami neurologicznymi, takimi jak tabes dorsalis czy porażenie postępujące.
badania serologiczne, kiła trzeciorzędowa, kiła układu sercowo-naczyniowego, kiła utajona, kiła wrodzona, kłykciny płaskie, krętek blady, limfadenopatia, łysienie plackowate, neurokiła, neuropatia nerwu wzrokowego, niedomykalność zastawki aortalnej, owrzodzenie, owrzodzenie pierwotne, szumy uszne, szyjka macicy, tętniak aorty, Treponema pallidum, wiąd rdzenia, wysypka, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby - Leksykon chorób i schorzeń
Kiła – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Kiła (syphilis) to wielostopniowa choroba zakaźna wywołana przez Treponema pallidum, przenoszona drogą płciową, która może prowadzić do poważnych powikłań obejmujących układ sercowo-naczyniowy, nerwowy, wzrokowy oraz skórę. Choroba przebiega przez stadia: pierwotne, wtórne, utajone i trzeciorzędowe, z charakterystycznymi objawami takimi jak bezbolesne owrzodzenia pierwotne (chancre), kłykciny płaskie, łysienie, wysypka plamisto-grudkowa oraz zmiany neurologiczne (np. tabes dorsalis). Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie i badaniu fizykalnym, a leczenie polega na podawaniu penicyliny G – w dawce 2,4 miliona jednostek domięśniowo dla wczesnych stadiów oraz 18-24 milionów jednostek dożylnie przez 10-14 dni w przypadku kiły układu nerwowego. Monitorowanie terapii obejmuje ocenę kliniczną, badania serologiczne (miana testów niekrętkowych) oraz kontrolę powikłań, a także edukację pacjenta i jego partnerów seksualnych w zakresie profilaktyki i bezpiecznych praktyk seksualnych.
abstynencja seksualna, alergia na penicylinę, alopecja, ataksja, azytromycyna, badanie płynu mózgowo-rdzeniowego, benzatynowa penicylina G, ceftriakson, desensytyzacja, doksycyklina, kiła ośrodkowego układu nerwowego, kiła pierwotna, kiła trzeciorzędowa, kiła układu nerwowego, kiła utajona, kiła wtórna, kłykciny płaskie, martwica skrzepowa, niedomykalność aortalna, owrzodzenie, partner seksualny, penicylina G, reakcja Jarisha-Herxheimera, rozwarstwienie aorty, testy niekrętkowe, tętniak aorty, tetracyklina, transmisja zakażenia, Treponema pallidum, wiąd rdzenia, zakażenie przenoszone drogą płciową, zapalenie aorty, zapalenie błony wewnętrznej naczyń, zmiany śluzówkowo-skórne, źrenice Argyll Robertsona