drugi pierwotny nowotwór złośliwy
Drugi pierwotny nowotwór złośliwy to niezależny nowotwór, który rozwija się u pacjenta po wcześniejszej diagnozie i leczeniu innego nowotworu złośliwego. Nie jest on przerzutem ani nawrotem pierwotnego nowotworu, lecz całkowicie nowym procesem nowotworowym o odrębnej histopatologii i lokalizacji.
Występowanie drugich pierwotnych nowotworów złośliwych może być związane z genetyczną predyspozycją pacjenta, ekspozycją na karcynogeny środowiskowe, ale także z konsekwencjami wcześniejszej terapii przeciwnowotworowej. Zarówno radioterapia, jak i niektóre leki chemioterapeutyczne mają potencjał karcynogenny, który może ujawnić się po wielu latach od zakończenia leczenia.
Pacjenci po leczeniu onkologicznym wymagają długoterminowej obserwacji nie tylko pod kątem nawrotu pierwotnej choroby, ale również rozwoju drugich nowotworów. Najczęściej drugie pierwotne nowotwory złośliwe obserwuje się u osób, które przebyły chorobę nowotworową w dzieciństwie, pacjentów z zespołami genetycznymi predysponującymi do rozwoju nowotworów oraz u chorych poddanych intensywnemu leczeniu pierwszego nowotworu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Zentiva 7,5 mg
Lenalidomide Zentiva jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w kapsułkach wynosi odpowiednio: 66,4 mg w dawce 5 mg, 132,9 mg w 10 mg, 199,3 mg w 15 mg oraz 332,2 mg w 25 mg. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciąża ze względu na teratogenne działanie lenalidomidu. Kobiety w wieku rozrodczym mogące zajść w ciążę mogą stosować lek wyłącznie w ramach Programu Zapobiegania Ciąży, który wymaga stosowania skutecznej antykoncepcji, regularnych testów ciążowych oraz natychmiastowego przerwania terapii w przypadku podejrzenia ciąży.
antykoncepcja, drugi pierwotny nowotwór złośliwy, kapsułka twarda, kobieta w wieku rozrodczym, laktoza, lenalidomid, nadwrażliwość na lenalidomid, nietolerancja laktozy, Program Zapobiegania Ciąży, ryzyko teratogenne, substancja pomocnicza, test ciążowy, właściwość teratogenna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Chłoniak nieziarniczy – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Chłoniak nieziarniczy (NHL) to heterogeniczna grupa nowotworów układu limfatycznego, której rokowanie zależy od typu histologicznego, stadium zaawansowania oraz zastosowanego leczenia. Całkowity 5-letni względny wskaźnik przeżycia wynosi około 74%, z różnicami w zależności od podtypu: chłoniak strefy brzeżnej (92,5%), chłoniak grudkowy (91,6%) oraz przewlekła białaczka limfocytowa/chłoniak z małych limfocytów (87,3%). Międzynarodowy Indeks Prognostyczny (IPI) oraz FLIPI dla chłoniaka grudkowego służą do oceny rokowania, uwzględniając m.in. wiek, poziom LDH, stadium Ann Arbor, status sprawności ECOG oraz liczbę miejsc pozawęzłowych. Wskaźniki przeżycia bez nawrotu i ogólnego przeżycia po 5 latach wynoszą odpowiednio 75% dla 0-1 czynników ryzyka, 50% dla 2-3 czynników oraz 25% dla 4-5 czynników. Czynniki takie jak wiek <60 lat, niskie stadium choroby, prawidłowy poziom LDH i hemoglobiny, dobry status ECOG oraz brak objawów B korelują z lepszym rokowaniem.
biomarker, całkowita remisja, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak o niskim stopniu złośliwości, chłoniak OUN, chłoniak strefy brzeżnej, chłoniak z komórek B, chłoniak z komórek T, dehydrogenaza mleczanowa, drugi pierwotny nowotwór złośliwy, dysfagia, immunofenotyp, międzynarodowy indeks prognostyczny, mutacja TP53, nawrót choroby, nieprawidłowość cytogenetyczna, poziom hemoglobiny, przewlekła białaczka limfocytowa, rozlany chłoniak z dużych komórek B, stadium zaawansowania, status sprawności, typ histologiczny, układ limfatyczny, wskaźnik przeżycia, względny wskaźnik przeżycia