Interakcje leku
Nebispes 5 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nebiwolol, jak każdy lek z grupy antagonistów receptorów beta-adrenergicznych, może wchodzić w interakcje z wieloma produktami leczniczymi. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę potencjalnych interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych, które mogą wystąpić podczas stosowania leku Nebispes 5 mg.¹

Przeciwwskazane leczenie skojarzone

Istnieją substancje lecznicze, których jednoczesne stosowanie z nebiwololem jest przeciwwskazane ze względu na znaczne ryzyko poważnych działań niepożądanych:

• Floktafenina (NLPZ) – beta-adrenolityki mogą hamować kompensacyjne mechanizmy sercowo-naczyniowe w przypadku niedociśnienia lub wstrząsu wywołanego przez floktafeninę.²
• Sultopryd (lek przeciwpsychotyczny) – jednoczesne stosowanie z nebiwololem zwiększa ryzyko wystąpienia arytmii komorowej.³

Niezalecane leczenie skojarzone

Poniższe grupy leków nie są zalecane do jednoczesnego stosowania z nebiwololem ze względu na możliwość wystąpienia istotnych klinicznie interakcji:

• Leki przeciwarytmiczne klasy I (chinidyna, hydrochinidyna, cybenzolina, flekainid, dyzopiramid, lidokaina, meksyletyna, propafenon) – mogą nasilać wpływ na przewodzenie przedsionkowo-komorowe oraz zwiększać ujemne działanie inotropowe.⁴
• Antagoniści wapnia typu werapamil/diltiazem – mogą wywierać negatywny wpływ na kurczliwość mięśnia sercowego i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Szczególnie niebezpieczne może być dożylne podanie werapamilu pacjentom leczonym beta-adrenolitykami, co może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia i bloku przedsionkowo-komorowego.⁵
• Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, guanfacyna, moksonidyna, metylodopa, rylmenidyna) – jednoczesne stosowanie może nasilać niewydolność serca poprzez redukcję napięcia współczulnego, co prowadzi do zmniejszenia częstości akcji serca, pojemności minutowej serca i rozszerzenia naczyń. Należy zachować szczególną ostrożność przy odstawianiu tych leków, zwłaszcza jeśli planowane jest przerwanie leczenia beta-adrenolitykiem, ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia „nadciśnienia z odbicia”.⁶

Leczenie skojarzone, które należy stosować ostrożnie

Podczas jednoczesnego stosowania nebiwololu z poniższymi lekami wymagana jest zwiększona ostrożność i monitorowanie pacjenta:

• Leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron) – mogą wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego.⁷
• Środki do znieczulenia ogólnego – halogenowe środki wziewne – mogą tłumić odruchową tachykardię i zwiększać ryzyko niedociśnienia. Należy unikać nagłego odstawiania nebiwololu przed zabiegami operacyjnymi. Anestezjolog powinien być poinformowany o przyjmowaniu przez pacjenta leku Nebispes.⁸
• Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe – chociaż nebiwolol nie wpływa bezpośrednio na stężenie glukozy, jednoczesne stosowanie może maskować niektóre objawy hipoglikemii, takie jak kołatanie serca czy tachykardia.⁹
• Baklofen (lek zwiotczający mięśnie) i amifostyna (przeciwnowotworowy lek pomocniczy) – jednoczesne stosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi może nasilać spadek ciśnienia tętniczego, dlatego może być konieczne dostosowanie dawki leku przeciwnadciśnieniowego.¹⁰
• Meflochina (lek przeciwmalaryczny) – teoretycznie jednoczesne stosowanie z beta-adrenolitykami może przyczyniać się do wydłużenia odstępu QT.¹¹

Leczenie skojarzone, które należy rozważyć

Następujące interakcje należy uwzględnić przy stosowaniu nebiwololu:

• Glikozydy naparstnicy – mogą wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Badania kliniczne nie wykazały jednak klinicznych objawów interakcji, a nebiwolol nie wpływa na farmakokinetykę digoksyny.¹²
• Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (amlodypina, felodypina, lacydypina, nifedypina, nikardypina, nimodypina, nitrendypina) – mogą zwiększać ryzyko niedociśnienia, a u pacjentów z niewydolnością serca nie można wykluczyć dalszego pogorszenia czynności komór serca.¹³
• Leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwdepresyjne (trójpierścieniowe, barbiturany i pochodne fenotiazyny), azotany organiczne oraz inne leki przeciwnadciśnieniowe – mogą nasilać działanie hipotensyjne beta-adrenolityków poprzez efekt addycyjny.¹⁴
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – nie wykazują wpływu na działanie hipotensyjne nebiwololu. Warto zaznaczyć, że małe dawki kwasu acetylosalicylowego (50-100 mg) stosowane jako lek przeciwzakrzepowy mogą być bezpiecznie przyjmowane z lekiem Nebispes.¹⁵
• Leki sympatykomimetyczne – mogą osłabiać działanie beta-adrenolityków. Z drugiej strony, beta-adrenolityki mogą prowadzić do niehamowanej aktywności alfa-adrenergicznej środków sympatykomimetycznych z działaniem zarówno alfa-, jak i beta-adrenergicznym, co zwiększa ryzyko nadciśnienia, ciężkiej bradykardii i bloku serca.¹⁶

Interakcje farmakokinetyczne

Metabolizm nebiwololu zachodzi przy udziale izoenzymu CYP2D6, dlatego jednoczesne stosowanie substancji hamujących ten enzym może prowadzić do zwiększenia stężenia nebiwololu w osoczu, co wiąże się z podwyższonym ryzykiem bradykardii i innych działań niepożądanych. Do substancji tych należą:¹⁷

• Paroksetyna, fluoksetyna (leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI)
• Tiorydazyna (lek przeciwpsychotyczny)
• Chinidyna (lek przeciwarytmiczny)
• Terbinafina (lek przeciwgrzybiczy)
• Bupropion (lek przeciwdepresyjny/stosowany w leczeniu uzależnienia od nikotyny)
• Chlorochina (lek przeciwmalaryczny)
• Lewomepromazyna (lek przeciwpsychotyczny)

Ponadto stwierdzono następujące interakcje farmakokinetyczne:¹⁸

• Cymetydyna (lek hamujący wydzielanie kwasu żołądkowego) – zwiększa stężenie nebiwololu w osoczu, bez istotnej zmiany w działaniu klinicznym
• Ranitydyna (lek hamujący wydzielanie kwasu żołądkowego) – nie wpływa na farmakokinetykę nebiwololu
• Leki zobojętniające – mogą być stosowane jednocześnie z nebiwololem, pod warunkiem, że Nebispes podawany jest z posiłkiem, a leki zobojętniające pomiędzy posiłkami¹⁹
• Nikardypina (antagonista wapnia) – jednoczesne stosowanie z nebiwololem nieznacznie zwiększa stężenia obu leków w osoczu, ale bez istotnych zmian w działaniu klinicznym²⁰
• Furosemid i hydrochlorotiazyd (leki moczopędne) – nie wpływają na farmakokinetykę nebiwololu²¹
• Warfaryna (lek przeciwzakrzepowy) – nebiwolol nie wpływa na jej farmakokinetykę i farmakodynamikę²²

Interakcje nebiwololu z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii nebiwololem należy dokładnie przeanalizować ze względu na potencjalne konsekwencje kliniczne. Badania wykazały, że alkohol nie wpływa bezpośrednio na farmakokinetykę nebiwololu.²³ Niemniej jednak należy mieć na uwadze, że:

• Zarówno alkohol, jak i nebiwolol mogą obniżać ciśnienie tętnicze, więc jednoczesne stosowanie może nasilać działanie hipotensyjne przez efekt addycyjny
• U pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego spożywanie alkoholu podczas leczenia beta-adrenolitykami może zwiększać ryzyko nagłych spadków ciśnienia tętniczego
• Alkohol może maskować niektóre objawy hipoglikemii u pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwcukrzycowe i nebiwolol
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby mogą doświadczać nasilonego działania zarówno alkoholu, jak i nebiwololu ze względu na spowolniony metabolizm obu substancji

Z powyższych względów zaleca się ostrożność przy spożywaniu napojów alkoholowych podczas terapii nebiwololem, a w przypadku chorób współistniejących lub przyjmowania innych leków należy rozważyć całkowitą abstynencję alkoholową.

Tabela interakcji leku Nebispes z innymi produktami leczniczymi