Stężenie terapeutyczne fenytoiny (difenylohydantoiny) to zakres stężeń leku we krwi, przy którym obserwuje się optymalny efekt przeciwdrgawkowy przy minimalnym ryzyku działań niepożądanych. Dla fenytoiny zakres ten wynosi 10-20 μg/ml (40-80 μmol/l) w surowicy.
Monitorowanie stężenia terapeutycznego fenytoiny jest szczególnie istotne ze względu na wąski indeks terapeutyczny leku oraz nieliniową farmakokinetykę (kinetyka zerowego rzędu). Oznacza to, że nawet niewielkie zmiany dawki mogą prowadzić do nieproporcjonalnie dużych zmian stężenia leku w surowicy, co zwiększa ryzyko toksyczności.
Przy stężeniach powyżej zakresu terapeutycznego (>20 μg/ml) mogą wystąpić objawy toksyczności, takie jak oczopląs, ataksja, zaburzenia mowy, senność, a w cięższych przypadkach encefalopatia. Stężenia poniżej zakresu terapeutycznego często wiążą się z niedostateczną kontrolą napadów padaczkowych. Oznaczenie stężenia fenytoiny jest wskazane przy rozpoczynaniu terapii, modyfikacji dawkowania, braku kontroli napadów mimo stosowania zalecanych dawek oraz przy podejrzeniu toksyczności.
Phenytoin Hikma (50 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) charakteryzuje się wąskim indeksem terapeutycznym, z zalecanym zakresem stężeń terapeutycznych fenytoiny w osoczu 10-20 µg/ml, a stężenia powyżej 25 µg/ml wiążą się z ryzykiem toksyczności. Dawkowanie u dorosłych rozpoczyna się od 250 mg (1 ampułka, odpowiadająca 230 mg fenytoiny) podawanej dożylnie z maksymalną szybkością 0,5 ml/min (23 mg/min), z możliwością powtórzenia dawki po 20-30 minutach w przypadku utrzymujących się napadów. Maksymalna dawka dobowa wynosi 17 mg/kg masy ciała (do 1380 mg u osób o masie 81 kg). U dzieci dawkowanie jest dostosowane do doby leczenia: 30 mg/kg w pierwszej dobie, 20 mg/kg w drugiej i 10 mg/kg w trzeciej, z maksymalną szybkością podawania 1 mg/kg/min. Terapia wymaga ścisłego monitorowania stężenia fenytoiny w osoczu, EKG, ciśnienia tętniczego oraz stanu neurologicznego, a także dostępności sprzętu reanimacyjnego ze względu na ryzyko działań niepożądanych i toksyczności.
Dawkowanie fenytoiny (Phenytoinum WZF) wymaga indywidualnego podejścia, uwzględniającego wiek, masę ciała, stan kliniczny oraz współistniejące choroby pacjenta. Terapia powinna być rozpoczynana od niskich dawek, stopniowo zwiększanych co 7-10 dni, aby osiągnąć terapeutyczne stężenie leku w surowicy (10-20 mg/l, tj. 40-80 µmol/l) i uniknąć toksyczności. U dorosłych początkowa dawka wynosi 300 mg/dobę podzielone na trzy dawki, z dawką podtrzymującą 300-400 mg/dobę, a w niektórych przypadkach nawet do 600 mg/dobę. W leczeniu nerwobólu nerwu trójdzielnego stosuje się dawki 400-500 mg/dobę. U dzieci dawka dobowa wynosi 3-8 mg/kg masy ciała, nie przekraczając 300 mg, z podziałem na dawki podzielone, przy czym większą część podaje się przed snem, jeśli podział jest nierówny. Pacjenci w podeszłym wieku wymagają mniejszych dawek i szczególnej uwagi ze względu na ryzyko interakcji lekowych.
Dawkowanie fenytoiny wymaga indywidualnego dostosowania z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjenta oraz monitorowania stężenia leku w osoczu, które powinno mieścić się w zakresie terapeutycznym 10–20 µg/ml (40–80 µmol/l). Przekroczenie stężenia 25 µg/ml wiąże się z ryzykiem toksyczności. Stan równowagi farmakokinetycznej osiąga się po 5–14 dniach stosowania stałej dawki, dlatego zmiany dawkowania nie powinny być wprowadzane wcześniej niż po 7–10 dniach. W stanach padaczkowych konieczne jest monitorowanie EKG, ciśnienia tętniczego, stanu neurologicznego oraz stężenia fenytoiny, a także zapewnienie dostępu do sprzętu reanimacyjnego. Dawka początkowa u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 230 mg (1 ampułka) dożylnie z maksymalną szybkością 23 mg/min, z możliwością powtórzenia dawki po 20–30 minutach. Maksymalna dawka dobowa to 17 mg/kg mc. (do 1380 mg). U dzieci do 12 lat dawki dobowe wynoszą odpowiednio 30 mg/kg (1. doba), 20 mg/kg (2. doba) i 10 mg/kg (3. doba), z maksymalną szybkością wstrzyknięcia dożylnego 1 mg/kg/min. W profilaktyce napadów u dorosłych stosuje się 230–460 mg/dobę, a u dzieci 5–6 mg/kg mc. dożylnie lub 3–8 mg/kg mc. doustnie (max. 300 mg/dobę). U osób starszych zaleca się ostrożność i często mniejsze dawki ze względu na ryzyko powikłań i interakcji lekowych.
Strona wykorzystuje pliki cookies, aby zapewnić użytkownikom jak najwyższy komfort korzystania z serwisu, personalizować treści i reklamy, udostępniać funkcje społecznościowe oraz analizować ruch w Internecie. Dane te mogą obejmować Twój adres IP, identyfikatory plików cookie oraz dane przeglądarki.
Przetwarzanie Twoich danych osobowych odbywa się zgodnie z Polityką prywatności. Klikając przycisk „Akceptuję”, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookies oraz przetwarzanie Twoich danych osobowych w celach marketingowych, takich jak dopasowanie reklam do Twoich preferencji i analiza efektywności reklam.
Masz prawo do wycofania zgody, dostępu, sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania danych. Szczegóły na temat przetwarzania danych osobowych znajdują się w Polityce prywatności.
